Λίγους μήνες πριν τις εκλογές Περιφερειακές και Δημοτικές του 2019 και τα εκλογομαγειρέματα άρχισαν για τα καλά. Τι κι αν σύμφωνα με τον Λέανδρο Ρακιντζή και την έκθεσή του για την διαφθορά παραμένει πρωταθλήτρια στη λαμογιά η τοπική αυτοδιοίκηση; Τα ρουσφέτια, οι παρέες, τα όποια μαγειρέματα έχουν την τιμητική τους.

Όσο πιο μικρές είναι οι κοινωνίες τόσο περισσότερο φαίνεται η ματαιοδοξία των επίδοξων δημάρχων… Οι  οποίοι στα μάτια του κόσμου φαντάζουν με βλαχοδήμαρχους άλλων εποχών. Η μανία του «φαίνεσθαι» οδηγεί ορισμένους στο τελευταίο σκαλοπάτι της  γελιοποίησης… Προσωπικοί λογαριασμοί διαφήμισης λύνονται με απευθείας αναθέσεις. Υποσχέσεις από βλαχομπαρόκ υποψηφίους λαμβάνουν χώρα καθημερινώς σε καφενεία… όσο για το γελοίο του πράγματος, πολλοί από αυτούς δεν έχουν ιδέα από διοίκηση και το τραγικό, ανίκανοι να διοικήσουν ακόμα και ψιλικατζίδικο μιας και χρωστάνε παντού. Αυτοί χρωστάνε οι δημότες όμως πληρώνουν το μάρμαρο.

Υπεύθυνοι των πράξεων τους θα πει κανείς … Οι δημότες είναι άμοιροι ευθυνών; Όταν βλέπουν και σιωπούν φέρουν και αυτοί  μερίδιο ευθύνης. Όταν  βλέπουν οι κακόμοιροι τα λεφτά τους να  πηγαίνουν σε πανηγύρια, χορούς και κλαρίνα, όταν τους πασάρουν φυλλάδιο μπακαλοδεύτερο, που υποτίθεται ότι μέσω αυτού διαφημίζεται η Αιγιάλεια,  το οποίο είναι για γέλια γιατί μάλλον δυσφημίζεται με τη προχειροδουλειά και τις φωτογραφίες της δεκαετίας του ’90 που ουδεμία σχέση έχουν με το σήμερα. Ο κοσμάκης  εξακολουθεί να γίνεται χειροκροτητής, περνά από μπροστά τους και τους χαμογελά γιατί σκέπτεται να τους ζητήσει κάτι για προσωπικό όφελος. Στα  πλαίσια αυτά υπάρχει η σκέψη… τι ψυχή έχουν τα 2000 ευρώ εδώ, τα 1000 ευρώ εκεί και τα 500 παραπέρα; Δεν αντιδρά, δεν μιλά, έμαθε να σκέπτεται ρουσφετολογικά. Στα πλαίσια αυτά και η αντιπολίτευση δεν αντιδρά, γιατί και αυτή την εξουσία κάποτε όταν είχε τα ίδια έκανε, άλλωστε στα πάρτι συμμετέχουν πολλοί, στις ροτόντες κάθονται λίγοι. Οι λίγοι και να φωνάξουν δύσκολα θα ακουστούν μιας και η κοινωνία είναι μικρή και οι παρέες μεγάλες.

Μέσα σε όλο αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό έρχεται να προστεθεί και η κεντρική εξουσία, η οποία συμπορεύεται με τις πρακτικές και τις συμπεριφορές των βλαχομπαρόκ αυτοδιοικητικών, δίνοντάς τους αβάντες και ανοίγοντάς τους την όρεξη για την κουτάλα της εξουσίας. Αφού  με νομοσχέδιο προωθείται,  ακόμα και η χρήση ραδιοφωνικού σταθμού αν ο δήμος δεν έχει δικό του, ενώ στο ίδιο νομοσχέδιο μπορούν ως  και οι ζημιογόνες αναπτυξιακές Α.Ε. των ΟΤΑ  να συνεχίσουν το έργο τους, από τη στιγμή που διαχειρίζονται ευρωπαϊκά προγράμματα ή Ελληνικά προγράμματα ή χρηματοδοτούνται μέσω αυτών, το ρουσφέτι στο μεγαλείο του. Κατά τ’ άλλα  ο Καλλικράτης χαμογελά ειρωνικά μιας και η αποκέντρωση έχασε το δρόμο.

Όσο για την αξιωματική αντιπολίτευση κλείνει τα μάτια και τα αυτιά,  ακούει τις φωνές εκείνες που θέλει να ακούσει ή τη συμφέρει προσωρινά να ακούσει και ήδη αρχίζει να μοιράζει δαχτυλίδια.

Αυτές οι δημοτικές εκλογές για την Αιγιάλεια δεν ξέρω αν θα έχουν πολιτική σημασία; Το μόνο βέβαιο είναι πως θα μας προσφέρουν στιγμές απείρου γέλιου, το οποίο θα μας βγει ξινό την επόμενη πενταετία.  Ας ευχηθούμε να δούνε την καταστροφή που επέρχεται άνθρωποι ικανοί, με γνώσεις και πολιτική πορεία και να πάρουν πρωτοβουλία…     Αλλιώς την κάτσαμε τη βάρκα.

Το Βήμα της Αιγιάλειας
Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας
Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS