Του Τάκη Σουβαλιώτη

Διανύουμε μια πολύ δύσκολη οικονομική περίοδο. Η οποία χαρακτηρίζεται και από σοβαρές ελλείψεις σε διάφορα αγαθά. Και σε αυτή την εποχή που δεν θα περάσει καθόλου εύκολα  ούτε και σύντομα οδηγηθήκαμε πρώτον, από την καθοδική πορεία που έχει η παραγωγικότητά μας και δεύτερον, από την υπερκατανάλωση που κάνουμε τα πάντα. Και επειδή η αύξηση της παραγωγικότητάς μας στα επίπεδα που μας είναι απαραίτητα απαιτεί και αρκετό χρόνο όπως και αρκετό μόχθο από όλους μας, θα πρέπει να επιστρέψουμε σε κάποιες παλιές, σε κάποιες παραδοσιακές συνήθειες. Τις οποίες κοντεύουμε να τις ξεχάσουμε. Ποιες ήταν αυτές οι συνήθειες; Ακόμη και τον καφέ μας να τον πίνουμε στο σπίτι μας.

Στα τελευταία σαράντα και πλέον χρόνια ζούμε σαν μεγαλοαστοί. Σαν μπουρζουάδες. Κυνηγάμε τα πλούσια φαγοπότια και τις πιο ξέφρενες, τις πιο ακραίες  διασκεδάσεις και στα πιο μακρινά μέρη. Και αυτή τη ζωή τη συνεχίζουμε, ενώ η παραγωγικότητά μας, όπως και πιο πάνω σημειώνω, ακολουθεί την κατιούσα. Τα δε χρέη μας, τα διάφορα χρέη μας, έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Αυτή είναι δυστυχώς η οικονομική μας πραγματικότητα. Είμαστε η φτωχότερη και η πιο χρεωμένη χώρα της Ε.Ε. Ας κάνουμε λοιπόν, έναν νέο σχεδιασμό για τη ζωή μας. Έναν προσγειωμένο και ρεαλιστικό σχεδιασμό. Και πριν καταλήξουμε σε κάποιες ανεξέλεγκτες οικονομικές ανωμαλίες.

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.