• Βρίσκεστε εδώ:  
  • Αρχική
  • Άρθρα -Απόψεις

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 200


Συγκλονίζει ο Νίκος Χριστοδουλάκης: Αφαίρεσα δύο όγκους στον εγκέφαλο | Ειδησεις | Pagenews.gr
Παρά τους ισχυρούς κλυδωνισμούς, το κοινό νόμισμα διατηρήθηκε και σήμερα όλοι θεωρούν ότι αυτό ήταν το πιο φρόνιμο να πράξουν. Αρκεί βέβαια ο δεύτερος μήνας του μέλιτος να έχει και μαθήματα αυτογνωσίας

του Νίκου Χριστοδουλάκη

Η ένταξη στο ευρώ πριν από 20 χρόνια έδωσε δύο μεγάλα πλεονεκτήματα στην ελληνική οικονομία. Το ένα ήταν ότι για πρώτη φορά στην Ιστορία της είχε πλέον ένα νόμισμα που ήταν σταθερό και διεθνώς αξιόπιστο. Η προγενέστερη παρόμοια εμπειρία της ήταν με το δολάριο στη συμφωνία του Μπρέτον Γουντς, αλλά εκεί είχε προσδεθεί μόνο η ισοτιμία και μπορούσε κάποια στιγμή να ανατραπεί (όπως και έγινε το 1972). Το ευρώ όμως είναι πλέον εν μέρει και δικό της νόμισμα και κανείς δεν θα μπορούσε να της επιβάλει την κατάργησή του, παρεκτός αν η ίδια η χώρα αποφάσιζε να πυροβοληθεί μόνη της (όπως παραλίγο να συμβεί το 2015).

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 244

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ - Newsbomb

του Κώστα Αρβανιτόπουλου*

Την 6η Ιανουαρίου του 2021, η Αμερική βίωσε ένα προεδρικό πραξικόπημα. Μια θεσμική εκτροπή, που άρχισε με την ευθεία αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από τον Τραμπ. Συνεχίστηκε με τους εκβιασμούς σε Αμερικανούς δημόσιους λειτουργούς σε πολιτείες κλειδιά, από τον ίδιο τον Τραμπ και τους συνεργάτες του, για την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος και την ανατροπή της ετυμηγορίας του αμερικανικού λαού. Και κορυφώθηκε με την υποκίνηση της εφόδου στο Κογκρέσο. Ο Τραμπ έστρεψε τον όχλο εναντίον του Κογκρέσου, την ίδια στιγμή που απαιτούσε από τον Αντιπρόεδρό του να παραβιάσει το Σύνταγμα. Να μην δεχθεί, δηλαδή, την επικύρωση της κατανομής των εκλεκτόρων του κολλεγίου κατά τη διάρκεια της τυπικής διαδικασίας επικύρωσης των αποτελεσμάτων από το Κογκρέσο.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 278

Ιωάννης Μήτσιος - Presence

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος*

Αργά και βασανιστικά η ελληνική κοινωνία ζει κα βιώνει μια απίστευτη σήψη και παρακμή σε  όλα τα επίπεδα. Μετατρέπεται σταδιακά σε μια διαλυμένη χώρα (failed state) που κουμάντο κάνουν η βία, η ατιμωρησία, η ασυδοσία, η αδιαφορία, η ανικανότητα  και η απληστία.

Είμαστε κάτι μεταξύ: διαλυμένων χωρών του πρώην σοβιετικού μπλοκ που ξεπουλήθηκαν όλα στους ολιγάρχες και στους ξένους και  λατινοαμερικανικής μπανανίας που οι συμμορίες, τα ναρκωτικά, ο τζόγος, το έγκλημα είναι στην ημερήσια διάταξη και χωρών  της Ασίας που βασιλεύει η πορνεία ενηλίκων και ανηλίκων, η παιδεραστία κλπ.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 230

Κακοκαιρία «Ελπίς»: Πού θα χτυπήσει τις επόμενες ώρες | LiFO

Του Βασιλείου-Γεωργίου  Γρηγ. Παπαδάκη

Η «Ελπίς» στο πέρασμα της έντυσε την Ελλάδα στα λευκά.

Φυσικώ τω λόγω, ουδεμία σχέση με την Ελπίδα στον πυθμένα του πιθαριού της Πανδώρας η οποία από περιέργεια άνοιξε το αγγείο με αποτέλεσμα όλα τα δεινά να κατακλύσουν την ανθρωπότητα. Η λέξη προέρχεται από το αρχ. ρ. έλπω (=ελπίζω). Η Ελπίδα θεωρείται αρετή, ανήκει στις ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου. Η αισιόδοξη ενατένιση προς το μέλλον δεν είναι η μοναδική στάση του ανθρώπου, είναι και η απελπισία η οποία δεν έχει τίποτα να προσφέρει εκτός από καταστροφή.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 226

Το κουδούνι του Έθνους. Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

« Μισώ αυτή τη χώρα…..Μου έφαγε τα σπλάχνα ….Μας τα πήρε όλα αυτή….Αυτή η χώρα είναι το χτικιό μας, θα μας πεθάνει, θα μάς ξεκάνει…Μας πίνει το αίμα, μας το πίνει….Τι θα χει μείνει όμως απ αυτήν χωρίς εμάς...Το χώμα της έχει πάρει το σχήμα μου…Το σώμα μου έχει πια τις διαστάσεις της…Έχω μέσα μου την μοίρα της…Πεθαίνω σαν χώρα…»

( Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σαν χώρα, 1978)

Αποσπάσματα από ένα μετέωρο κείμενο, μακροιστορικό, με λυρική και πολιτισμική δυναμική, με πολιτικά σημαίνοντα και ψυχαναλυτικά σημαινόμενα. Ο Δημητριάδης έβλεπε από τότε τον «θάνατο» της χώρας, τον μαρασμό των μικροδομών της κοινωνίας και των μακροδομών του κράτους. Έγραφε με πένθος και μελαγχολία, ως νεοεισερχόμενος με γύμνια στην εσπερία της Ευρώπης, στη Δύση, στον «πολιτισμό των Άλλων».