- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 232

ΤΟΥ ΕΛΙΣΣΑΙΟΥ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
Στην άκρη του Β Παγκοσμίου Πολέμου το τσίρκο του Κλεμ Χότλεϊ τέμνει τις τραυματισμένες από το Οικονομικό Κραχ μεσοπολιτείες, προσφέροντας φτηνό θέαμα στο πεινασμένο και καταπονημένο κοινό. Νάνοι που κάνουν τα πάντα, γίγαντες με δυνάμεις πέρα από τ’ ανθρώπινα, ευλύγιστοι «νέγροι» που παραβιάζουν τις ανθρώπινες δυνατότητες, τρικ και κόλπα που μπερδεύουν τον κόσμο γιατί έχει ανάγκη να μπερδευτεί, να ξεχαστεί από αυτά που βιώνει, να ζήσει μακριά από τη φριχτή καθημερινότητά του, να τρυπώσει σε μιαν άλλη διάσταση εκεί που όλα είναι μαγικά, όλα είναι πιθανά, όλα είναι μια γλυκερή ψευδαίσθηση και πάντως μακριά από τη θλιβερή και μίζερη καθημερινότητά του. Η ζωή στις μεσοπολιτείες των ΗΠΑ εκείνη την εποχή, είναι ένας σκοτεινός ωκεανός χωρίς ακτές και ακρωτήρια, γεμάτη από ανθρώπινα ναυάγια και απελπισμένες υπάρξεις. Ταχυδακτυλουργοί, τσιρκολάνοι, πνευματιστές, κομπιναδόροι και μάγοι, πωλούν το αμερικάνικο όνειρο από την πίσω πόρτα, υπνωτίζουν έναν λαό που βουλιάζει μέσα στην ανέχεια και την απελπισία. Ο λαός όσο σε πιο άσχημη κατάσταση βρίσκεται τόσο περισσότερο αίμα ζητάει. Η μεγάλη ατραξιόν στο τσίρκο μας είναι ένα βρώμικο, εξαθλιωμένο, ρακένδυτο ζωντανό το οποίο πίνει αίμα, μουγκρίζει σαν τέρας αλλά είναι βεβαιωμένο επιστημονικά ότι ανήκει στο ανθρώπινο είδος. Όλος ο εξαθλιωμένος κόσμος τρέχει να δει το τέρας για να νιώσει καλύτερα για να μαλακώσει τη δική του αθλιότητα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 201
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Η λεκτική βία προηγείται αλλά και συνοδεύει τη σωματική βία. Οι ήρωες της Ιλιάδος πριν συμπλακούν στη μάχη φώναζαν για να σπάσουν το ηθικό του αντιπάλου και να τονώσουν το δικό τους. Οι μάχες του ομηρικού έπους δεν διαφέρουν και πολύ από τις συμπλοκές των τσούρμων στις σύγχρονες κοινωνίες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δολοφόνοι του Αλκη δεν αρκέστηκαν στις μαχαιριές. Χρειάζονταν να τις συνοδεύσουν και με σχόλια. Οταν τα τσούρμα των κουκουλοφόρων φωνάζουν «Μπάτσοι, Γουρούνια, Δολοφόνοι», προθερμαίνονται για να πετάξουν πέτρες και μολότοφ. Η λεκτική βία είναι μέρος του τελετουργικού. Πριν νομιμοποιηθεί η σωματική βία ως τρόπος κοινωνικής έκφρασης είχε προηγηθεί η εξοικείωση με τη λεκτική βία. Το «γαμοσταυρίδι» –με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά πώς αλλιώς να το πω– στο κόκκινο φανάρι είναι καθημερινό και αποδεκτό ως τρόπος αντίδρασης. Μιλάνε τώρα για τη δολοφονική βία του χουλιγκανισμού, «οπαδικού» ή απλώς αγοραίου. Και δεν υπολογίζουν τη βία που κυκλοφορεί με τα συνθήματα στο γήπεδο και στον δρόμο. Αυτή αντιμετωπίζεται ως αθώα. Ανησυχούν απ’ τη στιγμή που υπάρχουν τραυματίες ή νεκροί. Κάποτε όλοι αυτοί οι σοφοί θα πρέπει να τις συνδυάσουν, αν όντως σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν το καρκίνωμα της βίας. Τρανό παράδειγμα το άλλοθι της πολιτικής. Αν είσαι πολιτικός, κατά συνέπεια ό,τι λες είναι «πολιτικό», δικαιούσαι να πεις ότι θα χώσεις τους αντιπάλους σου τρία μέτρα κάτω απ’ τη γη.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 197
Του Περικλή Δημητρολόπουλου
Ο χρόνος περνάει και φθείρει ανθρώπους και κυβερνήσεις. Τουλάχιστον όμως μπορεί να δείχνει κανείς όχι μόνο πιο ώριμος αλλά και να γίνεται πιο σοφός
Το παλιό ελληνικό σινεμά προσπάθησε να ξορκίσει τον φόβο των γηρατειών με το γνωστό ηθογραφικό του τρόπο. Αλλά με τα χρόνια που περνάνε, ισχύει ό,τι και με το μπόνους των εδρών που κερδίζει κανείς στις εκλογές: το τι 30, τι 40, τι 50 έχει σημασία. Τι μπορεί να κάνει κανείς γι’ αυτό; Αν είναι ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, να αλείφεται με κρέμες για να απαλύνει τα σημάδια του χρόνου. Και εάν είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, να αλλάξει τον εκλογικό νόμο.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 169
Του Χρήστου Α. Χωμενίδη
Αντιμετωπίζαμε πριν λίγα χρόνια στη γειτονιά μου ένα σοβαρότατο πρόβλημα. Τόσο σοβαρό, ακανθώδες, επώδυνο, ώστε μαζευτήκαμε κυριακάτικα στο γήπεδο μπάσκετ, να το κουβεντιάσουμε όλοι μαζί. Τριακόσιοι πολίτες, κομματικά ανένταχτοι πλην εξαιρέσεων, με μόνη έγνοια μας να υπερασπιστούμε την καθημερινότητά μας. Είχα δείξει πολύ μεγάλο ζήλο, μού ζήτησαν λοιπόν να διευθύνω τη συζήτηση. Μού έδωσαν και μια ντουντούκα, μικροφωνική εγκατάσταση δεν είχαμε. Αμέτρητα χέρια σηκώθηκαν. «Αξίζει να μιλήσουν όλοι» είπα. «Για να προφτάσουμε όμως, θα έχει ο καθένας τρία ακριβώς λεπτά στη διάθεση του. Αυστηρά.» Συμφώνησαν διά βοής.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 197
Με αφορμή το Ουκρανικό ο γάλλος πρόεδρος αποπειράται να δώσει στην Ευρώπη τη φωνή που δεν έχει, μια φωνή δυνατή και καθαρή, ειδικά όσον αφορά διεθνή ζητήματα. «“Η Ευρώπη είναι απούσα”, είναι η χιλιοειπωμένη τα τελευταία χρόνια φράση που ο ένοικος του Ελιζέ αποπειράται πάση θυσία να αντικρούσει
Protagon Team
«Με βασάνιζε για έξι ώρες», είπε, αγέλαστος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη διάρκεια της νυχτερινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον Εμανουέλ Μακρόν στο Κρεμλίνο το βράδυ της περασμένης Δευτέρας. Ο ρώσος πρόεδρος παραπονιόταν για όλα όσα έχει υποστεί – κατά τη γνώμη του – η Ρωσία από το ΝΑΤΟ, αλλά δεν παρέλειψε να θίξει και την επιμονή που επέδειξε ο γάλλος ομόλογός του κατά την πολύωρη συνάντησή τους που μόλις είχε ολοκληρωθεί.

Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.