Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Δώδεκα χρόνια μάς χωρίζουν από το 2010, όμως αναλογισθείτε πόση απόσταση έχει διανύσει η Ελλάδα από τότε. Αναφέρομαι στη γεωγραφία, με άλλα λόγια στην πολιτική. Το 2010, η Ελλάδα είχε καταντήσει ο άχρηστος τζίτζικας της Ευρώπης. O πρωθυπουργός της Γιώργος Παπανδρέου δήλωνε στους εταίρους πως κυβερνάει ένα λαό φοροφυγάδων. Ο περίπατος της Μέρκελ με τον Αντώνη Σαμαρά ήταν το απαραίτητο παυσίπονο για τον μόνιμο πονοκέφαλο που ταλαιπωρούσε όσους εξ ημών ξυπνούσαμε με τον φόβο ότι η χώρα μας θα είχε χάσει την άδεια παραμονής της στην Ενωση. Θυμάμαι ακόμη τη δήλωση του κ. Τσίπρα μετά το πρώτο του ταξίδι στη Γερμανία: «Οι Γερμανοί έχουν μια παράξενη συνήθεια. Θέλουν να τους λες την αλήθεια». Και τους είπε την αλήθεια. Eστειλε εκείνον τον Βαρουφάκη για να διαπραγματευθεί, και τον Λαφαζάνη στο Κρεμλίνο για να τυπώσει ρούβλια με το υδατογράφημα του Κολοκοτρώνη. Η Ελλάδα έμοιαζε επικίνδυνα με τη σκωληκοειδή απόφυση της Βαλκανικής, που ο χειρουργός ήταν έτοιμος να την πετάξει στα σκουπίδια. Κοινώς να πετάξει στα σκουπίδια μια Ιστορία 200 ετών. Μεθυσμένη από τον ναρκισσισμό της η ελληνική κοινωνία χόρευε στο Κολοσσαίο του δημοψηφίσματος. Ευτυχώς ο κ. Τσίπρας έβγαλε έρπη και έκανε κωλοτούμπα από τον πόνο.

Εκτός «Εστίας» ο Αθανάσιος Χ . Παπανδρόπουλος

Έχοντας «κολλήσει» στην Ουκρανία, ο «μεγάλος στρατηγός» ρίχνει ζαριές η εφαρμόζει συγκεκριμένο πλάνο εκφασισμού της Ρωσίας και κατ’ επέκταση της Κεντρικής Ασίας;
                                          

  του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου
Τζογαδόρος ή χιτλερίσκος;
«Συνάδελφοι της δημοκρατικής Ευρώπης, πρέπει να μας βοηθήσετε και να καταλάβετε τι συμβαίνει και τι γίνεται στη Ρωσία. Οι οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις σας στον Πούτιν και το καθεστώς του είναι δώρο για την αυταρχική του εξουσία. Χρησιμοποιεί τις κυρώσεις για να καταργεί κάθε ελεύθερη φωνή και να καταπιέζει ακόμα περισσότερο έναν κόσμο που δεν ξέρει πλέον τι συμβαίνει λίγα χιλιόμετρα από την πόρτα του.

Ο Χρήστος Χωμενίδης φέρνει στην Ελλάδα το Ευρωπαϊκό Βραβείο Μυθιστορήματος

Του Χρήστος Α. Χωμενίδης

Ας μην αδικούμε εαυτούς και αλλήλους. Όσοι εφευρίσκουν δικαιολογίες και ελαφρυντικά για τους εισβολείς αποτελούν μειοψηφικό ποσοστό της κοινωνίας μας. Όσοι υποστηρίζουν ανοιχτά το καθεστώς του Πούτιν είναι ένα θλιβερό περιθώριο - η στάση τους εύκολα ερμηνεύεται από τους δεσμούς τους με συγκεκριμένα κέντρα και παράκεντρα.

Παρουσιάζει τέτοιες αναλογίες το δράμα της Ουκρανίας με ηρωικές και πένθιμες στιγμές του δικού μας έθνους, από τις Θερμοπύλες μέχρι το Έπος του 1940… Ώστε πρέπει να είναι κανείς ιστορικά αναλφάβητος, ψυχικά παχύδερμος, τυφλωμένος από γύρευε τι ιδεασμούς για να μη συμπάσχει με τους ελεύθερους πολιορκημένους τού Κίεβου και της Μαριούπολης. Από τις 24 Φεβρουαρίου, οι Έλληνες στην τεράστια πλειονότητά τους, μαζί με τους Ευρωπαίους και τους απανταχού δημοκρατικούς πολίτες στέκουν αταλάντευτα στο πλευρό των δοκιμαζόμενων Ουκρανών.


Ουκρανοί στρατιώτες σκότωσαν δύο Έλληνες ομογενείς
Του Γιάννη Μαρίνου

Στην Ουκρανία ο Πούτιν αντιμετώπισε απ' την πρώτη στιγμή παλλαϊκή αντίσταση. Ολος ο άρρην πληθυσμός ετέθη σε επιστράτευση και γενικότερα ακόμη και παιδιά σχηματίζουν ζωντανά οδοφράγματα απέναντι στα ρωσικά τανκς.

Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, και μάλιστα με αυξανόμενη αγριότητα, λόγω της σθεναρής αντίστασης των ηρωικών Ουκρανών, ας μου επιτραπούν κάποιες προσωπικές επισημάνσεις. Είναι ο πρώτος πόλεμος κατά τους δύο τελευταίους αιώνες στην Ευρώπη όπου αμύνεται ενεργά το σύνολο του λαού απέναντι στον επιτιθέμενο. Και στους δύο τελευταίους πολέμους οι μάχες διεξάγονταν μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων.


Ο πρώην αντιπρόεδρος της Yukos Oil Πονομάρεφ προβλέπει πτώση του Πούτιν
Του Γρηγόρη Καλφέλη

Εάν δεν αντιδράσει η διεθνής έννομη τάξη, θα επικρατεί μονίμως και αιματηρά το δίκαιο του ισχυρού (όπως μας έχει πει και ο Θουκυδίδης εδώ και 2500 χρόνια)!

Ο ρωσικός στρατός στην Ουκρανία σκοτώνει αμάχους, καταστρέφει πόλεις, ρίχνει βόμβες σε μαιευτήριο  και απλώνει τη φωτιά του πολέμου παντού .