«Καταπέλτης» για τον πρώην υπουργό, κ. Νίκο Σηφουνάκη, ήταν η απόφαση του Εφετείου για την αγωγή που ο ίδιος είχε ασκήσει εναντίον της ιστοσελίδας Capital.gr και του δημοσιογράφου Δημήτρη Δελεβέγκου.


Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, μιλώντας στην εσπερίδα του ΕΣΒΕΠ, έφερε στην δημοσιότητα εντυπωσιακά στοιχεία για την εγχώρια βιομηχανία ειδών διατροφής…



Είναι εντυπωσιακό πόσος λόγος γίνεται για τις μεταρρυθμίσεις, τόσο από το εγχώριο πολιτικό σύστημα όσο και από τους δανειστές μας, όταν είναι ηλίου φαεινότερο ότι η χώρα δύσκολα θα περάσει σε φάση «δίκαιης βιώσιμης ανάπτυξης» (για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία της περιόδου), αν δεν λυθούν τα δύο πιο ακανθώδη προβλήματα των δημόσιων οικονομικών: το φορολογικό και το συνταξιοδοτικό.


ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια η ελληνική κοινωνία, βυθισμένη στον απόλυτο παραλογισμό, προσπαθεί να επιτύχει κάτι το οποίο δεν το έχει πετύχει ποτέ στο παρελθόν κάποια άλλη κοινωνία, και ούτε πρόκειται να το πετύχει και κάποια στο μέλλον: προσπαθεί να ζήσει απολαμβάνοντας υψηλότερα εισοδήματα από όσα η ίδια μπορεί να δημιουργήσει με την εργασία της, πιστεύοντας μάλιστα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαράγραπτο δικαίωμά της. Παρότι δε, από το 2009 και στη συνέχεια, έχει καταστεί πασιφανές το αδύνατο του εγχειρήματος, η ελληνική κοινωνία δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα και συνεχίζει την προσπάθειά της − ίσως και γιατί δεν ξέρει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό. Θεώρησε, λοιπόν, απολύτως φυσιολογικό να επιδιώκει αυτά που δεν δικαιολογούν οι δυνατότητές της, πυκνώνοντας τις γραμμές του αντι-μνημονιακού αγώνα. Η κεντρική ιδέα, στην πρώτη φάση της κρίσης, με κορυφαίες στιγμές το 2012 και το 2015, ήταν να εκλεγούν κυβερνήσεις λεβέντηδων που θα έκαναν «σκληρή διαπραγμάτευση», δηλαδή θα πήγαιναν μέσα στο Βερολίνο και θα ανάγκαζαν τον ανθρωπόμορφο Σόιμπλε, που αρνείται ανάλγητα να μας δίνει λεφτά για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, να καταπιεί τη γλώσσα του και να μας τα σκάσει κανονικά, διαγράφοντας παράλληλα και το χρέος.


Γράφει η Λιλή Καρακώστα

Οι περιπτεράδες έκρυβαν «Τα Νέα» για τους πιστούς πελάτες πριν εξαντληθούν. Οι νεαροί δημοσιογράφοι, «βομβάρδιζαν» με βιογραφικά το «Συγκρότημα», ελπίζοντας σε μια θέση δόκιμου συντάκτη. Και ο πανίσχυρος ΔΟΛ, στιγμάτιζε τη ζωή της χώρας μέσα από εφημερίδες και περιοδικά που «ανεβοκατέβαζαν κυβερνήσεις», όπως λεγόταν χαρακτηριστικά. Όμως, σύμφωνα με τον προαιώνιο νόμο, την άνοδο, ακολουθεί πάντα η πτώση…