Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτή τη χώρα όποιος έχει διάθεση να παρακολουθεί τα κοινά-κενά δεν πλήττει ποτέ. Βεβαίως χρειάζεται να επιστρατεύσει όσο χιούμορ διαθέτει, για να τα δει όλα αυτά με ευχάριστη διάθεση, μια και αν τα προσεγγίσει με την σοβαρότητα που τους αξίζει, μπορεί να τρελαθεί.



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου


Πίστεψαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην Γερμανία και να εντείνουν την κρίση του ευρώ στην Ευρώπη.


Του Κώστα Γιαννακίδη

Ζούμε σε μία χώρα όπου μπορείς να πεις ο,τιδήποτε, να ισχυριστείς τερατώδη πράγματα αναζητώντας κορόιδα και κανείς, μα κανείς, να μην ασχοληθεί μαζί σου. Η Δικαιοσύνη θα σε κοιτάζει με απάθεια, ενώ τα μέσα ενημέρωσης θα σου διαθέτουν κάμερες και μικρόφωνα


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο πολιτικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ εσωτερικού, και οι διάφορες ομάδες που περιφέρονταν στο σύμπαν της λεγομένης ανανεωτικής αριστεράς ήταν μια μικρή κακοφωνική κοινωνία. Την αποτελούσαν δέκα άνθρωποι, όμως αυτοί οι δέκα χωρίζονταν σε ομάδες, τρεις τουλάχιστον. Ο ένας που περίσσευε ήταν ο «ανεξάρτητος». Αγόρευαν, αρθρογραφούσαν, μιλούσαν με τις ώρες για τα παγκόσμια προβλήματα, κάπνιζαν πολύ και στο τέλος έφευγαν τσακωμένοι αλλά ευχαριστημένοι. Είχαν υπηρετήσει με συνέπεια και σθένος τον στόχο της «ανανέωσης» της Αριστεράς, την περίφημη «ιδεολογικοπολιτική» ζύμωση. Η παρουσία τους άφηνε αδιάφορη την πολιτική ζωή. Οι διαφωνίες τους, όμως, τους βοηθούσαν να μην πλήξουν μες στην πολιτική τους μοναξιά. Αφού δεν ενδιαφέρονται οι άλλοι για εμάς, τουλάχιστον ας ενδιαφερθούμε ο ένας για τον άλλον.


«Ο Απρίλιος είναι ένας δύσκολος μήνας, όχι μόνο επειδή μεσολαβούν οι διακοπές του Πάσχα, αλλά και επειδή θα πραγματοποιηθεί η εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ, όπου θα τεθούν τα ζητήματα της χρηματοδότησης του προγράμματος και της βιωσιμότητας του χρέους». Με τη φράση αυτή κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωζώνης ευχήθηκε… «καλό Πάσχα» γκρεμίζοντας τις ελπίδες για συνολική συμφωνία στο Eurogroup της Δευτέρας αλλά σε μεγάλο βαθμό και σε αυτό της 7ης Απριλίου.