Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Με την εκποίηση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη σχεδόν 100 χρόνια από το ξεκίνημά του, κλείνει οριστικά ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής δημοσιογραφίας


Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Παλιότερα έφριττα με τις ανθρωποειδείς αναρτήσεις στο διαδίκτυο και με τον όγκο της βλακείας που το πλημμυρίζει. Εδώ και καιρό τα βλέπω αυτά με άλλο μάτι. Το διαδίκτυο δεν εκχυδάισε τα πλήθη. Απλώς έδωσε την ευκαιρία στον καθένα για πρώτη φορά να αποκτήσει ατομικό δημόσιο λόγο. Και στους χυδαίους. Σε μια πόλη είναι πιο χρήσιμο οι κατσαρίδες και τα ποντίκια να είναι στο φως αντί να κρύβονται στα υπόγεια των σπιτιών. Μπορείς έτσι να τα εξαφανίσεις ή να τα μεταλλάξεις.


Του Παναγιώτη Ιωακειμίδη

Ανήκω στη «Σχολή του Μάντσεστερ», στη μεγάλη ομάδα Ελλήνων δηλαδή που σπούδασαν ή δίδαξαν στο περίφημο πανεπιστήμιο του Μάνσεστερ. Γνωρίζω επομένως την πόλη. Είναι μια μεγάλη πόλη που όμως δεν έχει τόσο τα χαρακτηριστικά της απρόσωπης, χαωτικής μεγαλούπολης, των ανύπαρκτων ή ρευστών ανθρώπινων σχέσεων. Είναι μια πόλη με ζωηρά ανθρώπινο πρόσωπο, με έντονα τα στοιχεία μιάς  ζεστής κοινότητας...


Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα

Οι μεγάλες αλήθειες είναι πάντα εδώ. Δεν χρειάζεται  να στο πει κάποιος σοφός ότι δεν μπορείς να ξοδεύεις περισσότερα από όσα κερδίζεις στην εργασία σου. Μπορείς να το δεις στην καθημερινότητα της δικής σου οικογένειας, στη ζωή του γείτονα, του συγγενή ή του φίλου σου.


Του  Άγγελου Κωβαίου

«Τι θα γινόταν αν…» δεν σημαίνει τίποτε στην πολιτική και στην πορεία μίας χώρας. Ομως ο θάνατος του πρώην Πρωθυπουργού προσφέρει μία ευκαιρία να αναλογιστούμε τι έχει πάει στραβά σε αυτή τη χώρα