Γράφει η Ελευθερία Κόλλια
Λένα Τριανταφύλλη, Αγγέλα Κοκκόλα, Σάκη Κυπραίου: γυναίκες-κλειδιά, εξ απορρήτων, επικεφαλής δύσκολων γραφείων και ακόμα πιο δύσκολων αφεντικών. Ηταν παρούσες και έπαιξαν ρόλο καταλυτικό όταν γραφόταν η πολιτική ιστορία. Αλλά η Ιστορία δεν θα γράψει για αυτές

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο Πέτρος δεν έχει μία, αλλά συνεχίζει να τρώει στα καλύτερα εστιατόρια και να ξεκινάει καινούργιες δουλειές. Αν, λοιπόν, ο Πέτρος μπορεί να χρεοκοπεί τόσο όμορφα και δημιουργικά, γιατί δεν μπορεί να κάνει το ίδιο και η χώρα;

Του Γιάννη Παντελάκη

Όλοι έχουμε τα κολλήματά μας. Το δικό μου έχει σχέση με τον Jon Voight, ιδιαίτερα για την ερμηνεία του «Στο τραίνο της μεγάλης φυγής»*. Ο θαυμασμός μου γι' αυτόν τον τύπο δεν άλλαξε ούτε όταν διάβασα πως προεκλογικά στήριξε τον επικίνδυνο Donald Trump. Δεν καταλαβαίνω άλλωστε γιατί πρέπει να συνδέεται η καλλιτεχνική αξία κάποιου με τις υπόλοιπες επιλογές του. Απορώ γιατί γίνεται τόση φασαρία για τις δηλώσεις απογοήτευσης από τον Τσίπρα μιας σειράς δικών μας καλλιτεχνών.

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΑΖΑΚΟΥ
Οι αναλύσεις για τη Δικτατορία στην Ελλάδα έχουν εξετάσει τις αιτίες του πραξικοπήματος, τον χαρακτήρα και τα εσωτερικά ρήγματα της δικτατορίας, την ποιότητα του πολιτικού της λόγου,  την κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών,  την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.α.  Όμως οι αναφορές στις μακροχρόνιες συνέπειες της Δικτατορίας σε δημοκρατικούς θεσμούς, πολιτικό σύστημα και κοινωνία. ήταν συχνά σύντομες, περιστασιακές, ελλειπτικές και ελάχιστα διεισδυτικές.

Του Σάκη Μουμτζή

Τις τελευταίες ημέρες έχει αναπτυχθεί ένας διάλογος για το εύρος της συμμαχίας που θα αναλάβει το δύσκολο έργο της ανόρθωσης της χώρας, μετά την λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ.