Του Δημήτρη Κουρέτα*

Είναι η πρώτη φορά στη χώρα μας που έχουμε τέτοια ρύπανση σε κατοικημένη περιοχή. Είχαμε στο παρελθόν και άλλες τέτοιες καταστάσεις αλλά όχι σε περιοχές που ζουν κάτοικοι και κάνουν μπάνιο και ψαρεύουν. Το ερώτημα πότε θα καθαρίσει ο Σαρωνικός είναι κάπως δύσκολο να απαντηθεί γιατί δεν έχουμε ακόμη τιμές από μετρήσεις ρύπων. Γεγονότα που λένε για δήμους που πήγαν δείγματα νερού σε αξιόπιστα εργαστήρια, δεν έχουν ιδιαίτερο βάρος απλά, γιατί έστω και αν τη στιγμή που λήφθηκε το δείγμα το νερό ήταν εντάξει, λίγη ώρα μετά μπορεί τα ρεύματα να μετέφεραν εκεί, κηλίδα. Άρα αν δεν έχουμε σειρά μετρήσεων από διαπιστευμένα εργαστήρια για πάνω από 60 μέρες, δεν είναι εύκολο να αποτιμήσουμε τη ρύπανση.

Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

Ν​​α τρελαίνονται με τη μουσική των ξενυχτάδικών μας στη Φινλανδία δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό. Αλλη η σχέση τους με τη μέρα και τη νύχτα εκεί, άλλος ο τρόπος τους να διασκεδάζουν. Ασε που, όπως επιμένει ένας παλιός μύθος, που κάθε τόσο γράφεται από ενθουσιασμένα ελληνικά μολύβια ή πληκτρολόγια, ή λέγεται από υπερήφανα ελληνικά χείλη, «μόνο η δική μας γλώσσα έχει τη λέξη “κέφι-» – και η αραβική βέβαια, και η τουρκική, από την οποία και τη δανειστήκαμε (και καλά κάναμε, αφού τη χρειαζόμασταν), αλλά ποιος τα λογαριάζει κάτι τέτοια. Δεκάδες φορές έχουν καταρριφθεί οι βαυκαλιστικοί γλωσσικοί μας μύθοι, εκατοντάδες φορές ξανάρχονται στο προσκήνιο, από ανθρώπους που φαίνεται ότι δεν διαβάζουν τίποτε άλλο από τη χάρτα των εμμονών τους και απ’ όσα γράφουν οι ίδιοι.

Της Χριστίνας Ταχιάου
Με τον θεαματικό καβγά στη Βουλή για τα ψώνια του προέδρου των ΑΝΕΛ στο «Selfridges» του Λονδίνου προσπεράσαμε το σοβαρότερο ζήτημα: τη λειτουργία της περίφημης Υπηρεσίας Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, που είναι κάτι σαν το ΤΑΙΠΕΔ του υπουργείου Αμυνας

 Δεν λέω, ως σόου ήταν άπαιχτο. Πρωταγωνίστησαν: μια Jaguar, το κατάστημα «Selfridges», μια Barbie, ένα σκάφος (του Πάνου Καμμένου), ένα φουσκωτό (του Γιάννη Πρετεντέρη), μια BMW (του Βαγγέλη Βενιζέλου), ένα σκάφος μινιατούρα (προοριζόταν για το γιο του κ. Καμμένου αλλά τελικώς δεν βρέθηκε), μια ξαπλώστρα των 3.000 ευρώ (του Nammos) και τα παιδιά του κ. Καμμένου. Σε ρόλο guest star ήταν οι κύριοι Βορίδης, Μαρινάκης και Κουρτάκης. Η υπόθεση εκτυλίχθηκε στο Λονδίνο, τη Μύκονο και αλλού στο Αιγαίο, σε σκηνοθεσία Αδωνι Γεωργιάδη και Πάνου Καμμένου.

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Αλίμονο! Τι το συζητάμε τώρα; Αν δεν φταίει ο καπιταλισμός που μαύρισαν οι ακτές του Σαρωνικού, ποιος μπορεί να φταίει; Ο αρμόδιος υπουργός κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής; Το μόνο περίεργο στο δημοσίευμα του κυβερνητικού left.gr (13.9.2017) είναι πως δεν αναφέρεται διόλου ο νεοφιλελευθερισμός. Αυτόν ξέχασε να καταδικάσει και ο κ. Γιάννης Τσιρώνης, λέγοντας ότι την ευθύνη έχουν η κοινωνία και η παγκόσμια οικονομία.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι χώρες που πραγματικά θέλουν επενδύσεις, συνήθως αποφεύγουν τα πολλά λόγια και κάνουν επίδειξη πράξεων

Μιλώντας για τον έρωτα, ο μεγάλος Γάλλος ποιητής, δραματουργός και ακαδημαϊκός Ζαν Κοκτώ (1889-1963) είχε πει ότι «δεν είναι λόγια, αλλά πράξεις και έργα». Παραφράζοντας, θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο για τις επενδύσεις. Οι χώρες που θέλουν ανάπτυξη και θέσεις απασχόλησης, πρέπει πριν απ’ όλα να προσελκύουν επενδύσεις και, για να το πετύχουν, είναι αναγκασμένες να εμπνέουν εμπιστοσύνη στους επενδυτές με έργα και με πράξεις. Αυτό έκανε η Ιρλανδία, αυτό κάνουν οι Κύπριοι, οι Βούλγαροι, οι Ρουμάνοι, οι Ολλανδοί και οι Σλοβάκοι –και έτσι θα κινηθούν πολύ σύντομα και άλλες χώρες στην Ευρώπη, οι οποίες καταλαβαίνουν πώς κινούνται οι οικονομίες.