Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός

Η γεωπολιτική είναι ένα παζλ, που αν ψάξεις και βρεις τα στοιχεία/κομμάτια που κολλάνε και ταιριάζουν μεταξύ τους, μπορείς να συνθέσεις μια ευρύτερη εικόνα. Με την διαφορά ότι το γνωστό μας  παιχνίδι «παζλ» έχει μια συγκεκριμένη εικόνα (εκ των προτέρων γνωστή) με συγκεκριμένα στοιχεία που πρέπει να ταιριάξεις. Αντίθετα στο παζλ της γεωπολιτικής από τα στοιχεία που υπάρχουν και τα οποία κατά χρονικά διαστήματα αλλάζουν (ιδιαίτερα στην Μέση Ανατολή τελευταία) πρέπει να τα διαλέξεις εσύ για να συνθέσεις την ευρύτερη εικόνα.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σε δύο χώρες του νότου σχηματίσθηκαν πρόσφατα νέες κυβερνήσεις. Στην Ιταλία και την Ισπανία. Ο αριθμός των μελών των υπουργικών συμβουλίων στις χώρες αυτές δεν ξεπέρασε τους 18.

Και να σκεφθεί κανείς ότι οι χώρες αυτές έχουν πληθυσμό, η μεν Ιταλία πάνω από 60 εκατομμύρια, η δε Ισπανία πάνω από 40 εκατομμύρια. Στη δεύτερη χώρα στο νέο υπουργικό σχήμα μετέχουν 11 γυναίκες και έξι άνδρες, που μαζί με τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ φτάνουν στο σύνολο τους 18.



Γράφει ο  Κώστας Χριστίδης*
    
 Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 σημάδεψε ανεξίτηλα, θετικά και αρνητικά, την μετέπειτα πορεία της ανθρωπότητας. Ακολουθούν μερικές αναφορές και σκέψεις, που διατύπωσαν πρωταγωνιστές ή κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες της ιστορικής εκείνης περιόδου.



Του Ralph Espinoza

Οι πρόχειρες και κοντόθωρες αντιδράσεις μπορούν να γίνουν καταστροφικές

Η διαχείριση του δημοσίου χρέους είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση, ιδιαίτερα δε όταν το χρέος αυτό είναι περισσότερο καταναλωτικό και λιγότερο παραγωγικό, όπως στην Ελλάδα. Γι’ αυτό και η διαχείρισή του απαιτεί πολλή προσοχή, ειδικά σε περίοδο υπερχρέωσης και της διεθνούς οικονομίας. Έτσι, ένα σοβαρό ερώτημα που ανακύπτει είναι αυτό της μείωσης του δημοσίου χρέους μέσω πολιτικών επιλογών. Πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;


Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός


Την Τρίτη  12/6/2018 στη Σιγκαπούρη συναντώνται ο «μικρός πυραυλάνθρωπος» (ηγέτης της β.Κορέας) με τον «γεροξεκούτη» (ηγέτη των ΗΠΑ) σύμφωνα με τον μειωτικό αλληλοχαρακτηρισμό του ενός προς τον άλλον, σε μια συνάντηση που λογικά θεωρείται κρίσιμη για την ειρήνη στον κόσμο. Δύσκολα θα θυμηθεί κάποιος στη νεότερη παγκόσμια ιστορία δύο ηγέτες που έχοντας αλληλοαπαξιωθεί επί προσωπικού κατ’ αυτόν τον τρόπο, να δηλώνουν παράλληλα ότι θεωρούν τιμή τους που θα συναντηθούν και μάλιστα εκφράζοντας την αισιοδοξία (με επιφύλαξη όμως του κ.Τραμπ) ότι θα επιτύχουν μια ιστορική συμφωνία.