Δεν είναι όλες οι χώρες χαρούμενες επειδή δέχονται μαζικές κινεζικές επενδύσεις. Προσμετρούνκαι το επονομαζόμενο «αφανές κόστος».

Του CHRISTOFER  BALDING*

Το κινεζικό χρήμα μπορεί να ρέει άφθονο σε κάποιες χώρες, αλλά δεν είναι όλες ευτυχείς με το γεγονός αυτό. Διότι πίσω από την κινεζική γενναιοδωρία, υπάρχουν και κάποιες πτυχές που θέλουν προσοχή. Ο περίφημος «δρόμος του μεταξιού» δεν είναι πάντα ανθόσπαρτος. Ιδού γιατί.



Ποιοί τους χλευάζουν απροκάλυπτα και γιατί;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Δεν μπορώ πια να βλέπω την αξία να ζητιανεύει, τα μηδενικά να κορδώνονται από ξιπασιά, την τιμή περιφρονημένη, την αρετή εμπορευμένη, την τελειότητα παραπεταμένη, την δύναμη σακατεμένη, το τάλαντο να παίρνει μαθήματα από την βλακεία, την αλήθεια γελοιοποιημένη, το καλό υποδουλωμένο στο κακό». Τα λόγια αυτά αποδίδονται στον Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ, χωρίς να προσδιορίζεται σε ποιο από τα έργα του αναφέρονται.



Του Ανδρέα Ζαμπούκα

H χώρα αυτή θα μπορούσε να είναι η πιο πλούσια της Ευρώπης. Να διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα ΑΕΠ του πλανήτη παράγοντας ασιατικό, ευρωπαϊκό και αφρικανικό πλούτο... Να έρχονται πετροδολάρια από την Ανατολή, να διαθέτει την δική της Silicon Valley, να μαζεύει φοιτητές από όλον τον κόσμο, η γη της να αποδίδει πάνω από 2.000 ευρώ το στρέμμα και τα ομόλογά της να είναι τα ασφαλέστερα του κόσμου.



Ας  αποφασίσει τι θέλει η κυβέρνηση.
Προέχει η οικονομική άνοδος ή τον πρώτο λόγο έχουν
οι ειδικοί προστασίας της καρέκλας;

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Τα νέα από την Eurostat και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) δεν είναι τα καλύτερα. Ο ρυθμός ανόδου της παγκόσμιας οικονομίας θα πέσει και αυτό για χώρες όπως η Ελλάδα δεν είναι καλό νέο. Ο ελληνικός τουρισμός, η ελληνική ναυτιλία και οι ελληνικές εξαγωγές εξαρτώνται από τη διεθνή συγκυρία και από την πορεία της.Θα πρέπει λοιπόν καποιοι να συνειδητοποιήσουν οτι τα περί καρ΄κλας παίγνια δεν αρκούν για να αποφευχθεί μιά νέα ύφεση.. Κάτι που οι ειδικοί δεν αποκλείουν για το 2020. Υποστηρίζουν ότι διαμάχη ΗΠΑ και Κίνας για το παγκόσμιο εμπόριο και τη συμμετοχή σ΄αυτό επηρεάζει αρνητικά και το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας.




Κάθε άλλο παρά ακίνδυνες είναι οι ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπε κατά της Κίνας, όταν η χώρα του ήταν αυτή που της άνοιξε τιες πόρτες του παγκόσμιου εμπορίου.

Του Χάρολντ Τζαίημς


Σύμφωνοι. Το να το παίζει ο Αμερικανός πρόεδρος «καουμπόης» σε μπαρ του Τέξας είναι ίσως κάτι που του πάει αλλά και που αρέσει προφανώς στους ψηφοφόρους του. Πέρα από το θέαμα όμως, προς τέρψιν ενός φιλοθεάμονος κοινού, υπάρχει και η γεωπολιτική πραγματικότητα, με όλες τις οικονομικές διαστάσεις της. Και εδώ το πράγμα κάπου χαλάει, για να μην πω ότι γίνεται και επικίνδυνο. Ιδιαίτερα δε όταν κάποιοι έχουν άγνοια κινδύνου.