Του Δημήτρη Καμπουράκη

Έχω έναν ανιψιό κι ένα βαφτιστήρι, που όταν μπήκαν στο πανεπιστήμιο κάναμε γλέντι τρικούβερτο. Άξια παιδιά προερχόμενα από οικογένειες με οικονομικά ζόρια, κατάφεραν να μπουν τότε σε πολύ καλές σχολές και το χαρήκαμε όλως ιδιαιτέρως. Και τώρα που πήραν τα πτυχία τους, βρεθήκαμε πάλι όλοι μαζί οικογενειακώς και κλάψαμε την μοίρα μας. Ο ένας φεύγει για την Μελβούρνη, ο άλλος για το Γκρατς.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Γιατί δεν ψήφισαν την καταδίκη του Μαδούρο οι Ελληνες ευρωβουλευτές της Αριστεράς και της Χρυσής Αυγής; Μα είναι πολύ απλό. Γιατί αυτοί δεν πέφτουν στις παγίδες που στήνει η αστική δημοκρατία στους γνήσιους δημοκράτες, όπως ο πρόεδρος της Βενεζουέλας. Κάποιος μάλιστα εξ αυτών, ο λαλίστατος Παπαδημούλης, αν δεν κάνω λάθος, δήλωσε ότι ένα τέτοιο ψήφισμα θα όξυνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση στη δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής, όπου θεωρεί ότι τα προβλήματα θα λυθούν καλύτερα με συναίνεση και διάλογο.



Του Κώστα Στούπα

Η αλήθεια είναι πως μετά από τρία μνημόνια και μια οκταετία κοινωνικών και πολιτικών ανατροπών η Ελλάδα έχει πολλές αποτυχίες αλλά και μια επιτυχία.

Το 2009 κατά την τελευταία χρονιά της καταστροφικής διακυβέρνησης Καραμανλή, ο κρατικός προϋπολογισμός είχε φτάσει να έχει πρωτογενείς δαπάνες 74 δισ. ευρώ ενώ τα έσοδα είχαν μείνει στα 55 δισ. ευρώ. Το πρωτογενές έλλειμμα ήταν στα 18,5 δισ. ευρώ ενώ το συνολικό έλλειμμα ξεπερνούσε τα 30 δισ. ευρώ.


Του Λουκά Αθ. Γεωργιάδη

Ξεκάθαρη όσο και αποδεδειγμένη θέση της σημερινής συγκυβέρνησης ανόητων αριστερών και ψεκασμένων λαϊκοδεξιών είναι η εξάντληση και ισοπέδωση των στρωμάτων στους οποίους στηρίζεται η οικονομία σε κάθε σύγχρονη δυτική χώρα.


Του Τάσου Παπαδοπούλου

Ακριβή στα πίτουρα και φτηνή στ’ αλεύρι είναι η ζωή σε αυτή την θαυμάσια κατά τα άλλα χώρα, που την έχουμε κάνει σαν τα μούτρα μας. Αφορμή γι’ αυτή τη διαπίστωση κάνει κανείς όταν βλέπει να καταδικάζεται μια 53χρονη καθαρίστρια σε 14 χρόνια φυλακή πρωτοδίκως και 10 χρόνια σε δεύτερο βαθμό, γιατί αλλοίωσε το ενδεικτικό της Ε’ Δημοτικού και το έκανε ΣΤ’ Δημοτικού.

Και μετά από είκοσι δύο χρόνια σκληρής δουλειάς, δύο δικαστήρια στη Λαμία αποφάνθηκαν ‘ότι πρόκειται για κακουργηματικού τύπου πράξη, επειδή θεώρησαν το έγκλημα διαρκές και όχι στιγμιαίο και ως εκ τούτου έπρεπε να της ρίξουν μια καμπάνα που θα την έστελνε στη φυλακή για δέκα χρόνια.