Γράφει ο Νικ. Λ. Γ. Λιναρδάτος
   
«…διορίζοντας [η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ] πρωθυπουργό έναν μη εκλεγμένο, τεχνοκράτη, αλλά όχι πολιτικό, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση». Απόφθεγμα του πρωθυπουργού μας. Αλλά η νομιμοποίηση δίνεται, κατά το Σύνταγμα της χώρας, από τη Βουλή. Ο Λουκάς Παπαδήμος (σε αυτόν αναφερόταν) την είχε με το παραπάνω˙ από 255 βουλευτές. Όπως την έχει και ο Αλέξης Τσίπρας˙ έστω με κομμένη την ανάσα.



Πέρα από τις δημοσκοπήσεις, υπάρχει για την αξιωματική αντιπολίτευση και τον πρόεδρό της, η διαχείριση μιάς δύσκολης πραγματικότητας στο πλαίσιο της οποίας δεν διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Τα καλά νέα των δημοσκοπήσεων είναι η μια όψη του νομίσματος για τη «Νέα Δημοκρατία» και τον πρόεδρό της. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη, που είναι η σύνδεση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την πραγματικότητα και τις μεγάλες προκλήσεις που αυτή η τελευταία αντιπροσωπεύει.



Του Χρήστου Ν. Κώνστα

Ο Φλαμπουράρης μιλούσε διαρκώς στο τηλέφωνο με Φρανκφούρτη για να προλάβει να φέρει το Σχέδιο Νόμου την Τρίτη στη Βουλή. Ο Δραγασάκης ήσυχος και αδιάφορος στους Δελφούς, ξεδίπλωνε το πονεμένο του όραμα για μια κρατικίστικη Αναπτυξιακή Τράπεζα, την οποία ουδείς χρηματοδοτεί ακόμη παρά το γεγονός ότι έχει ήδη εξαγγείλει τις απαραίτητες προσλήψεις.

 

Γελοιογραφία Ηλία Μακρή  Καθημερινή

του Λάμπρου Ροιλου

Περί του Τραμπ και του Κιμ, ουδένα εξ΄αυτών προ του τέλους μακάριζε…

Την ευωχία στο δείπνο των Τραμπ-Κιμ (της 27/2/19 στο Ανόϊ), με τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις διαδέχθηκε την επόμενη μέρα η ψυχρολουσία της κατάρρευσης των συνομιλιών.

Η επίσημη δικαιολόγηση που παρείχε ο Τραμπ δημοσίως είναι ότι απαιτήθηκε από τον Κιμ η πλήρης άρση των κυρώσεων έναντι όχι ουσιαστικού ανταλλάγματος. Που συνίστατο σε κλείσιμο μέρους πυρηνικής εγκατάστασης, η οποία όμως δεν προσδιορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ ειδικώτερα.



Δεν μπορεί να υπάρξει στην Ελλάδα σοσιαλδημοκρατική παράταξη, με στελέχη που προέρχονται από την κομμουνιστική αριστερά και τον κρατικοδίαιτο συνδικαλιστικό χώρο.

Του Δημήτρη Δημητράκου*

Τι είναι η σοσιαλδημοκρατία; Το όνομα αυτό δόθηκε στις πολιτικές ήπιου σοσιαλισμού που επέλεξαν κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τα κομμουνιστικά κόμματα, που γεννήθηκαν αμέσως μετά τη Ρωσική Επανάσταση, και που επέλεξαν την απόλυτη ρήξη με τον καπιταλισμό και την «αστική» δημοκρατία.