Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Α. Χωμενίδη

Αφού επί ένα πεντάμηνο κάναμε φύλλο και φτερό το -αρχαίο παρακαλώ- κείμενο, αφού λιώναμε πάνω από τα συντακτικά φαινόμενα και την κλίση των ανώμαλων ρημάτων, στο τελευταίο μάθημα ο φιλόλογός μας ευδόκησε να ρωτήσει τη γνώμη μας για την τραγωδία. «Πώς σας φάνηκε ο Οιδίπους;» «Για γέλια!» σήκωσα πρώτος το χέρι μου. «Τι σημαίνει κωμωδία;» εξήγησα. «Το να μην ξέρουν οι χαρακτήρες πού πατούν και πού βρίσκονται. Να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα άλλ’αντ’άλλων. Και να πατάνε άρα όποια μπανανόφλουδα βρεθεί στον δρόμο τους. Πεπεισμένος ακράδαντα ότι πάντοτε διακρίνει, λόγω της ευφυίας του, το σωστό, ο Οιδίποδας τα κάνει όλα λάθος.» Κοκκίνησε ο καθηγητής. Συσπάστηκε το πρόσωπό του από ιερή οργή. «Τριάντα χρόνια διδάσκω Οιδίποδα Τύραννο για να έρθεις σήμερα εσύ, παλιόπαιδο, να μού τον πεις αστείο; Σαν δεν ντρέπεσαι!» βάρεσε το χέρι στην  έδρα, βαθιά θιγμένος λες και είχα προσβάλει κάποιον μακαρίτη συγγενή του. «Πέρνα έξω!» Βγήκα από την τάξη με το κεφάλι ψηλά. Με την οίηση του δεκαεφτάχρονου που έχει διαβάσει Κούντερα, έχει πασαλείψει Καστοριάδη και καμώνεται τον ρηξικέλευθο διανοούμενο.

Ο Πόρος του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Του Τάκη  Θεοδωρόπουλου

   

Ακουγόταν πολύ θυμωμένος ο κ. Ανδρουλάκης προχθές στην εκπομπή του Παύλου Τσίμα στον ΣΚΑΪ. Μιλούσε σαν την όλη υπόθεση να την έχει πάρει προσωπικά. Σαν απατημένος εραστής: «Μα πώς είναι δυνατόν να μου το έκαναν αυτό εμένα»; Ευρωβουλευτής και κοινοβουλευτικός ηγέτης σε άλλο Κοινοβούλιο από αυτό που εξελέγη, υποθέτω ότι μέρος του θυμού του οφείλεται στην αντίδρασή του απέναντι σε όσα συνέβησαν στη Βουλή. Υψωσε τον τόνο της φωνής του λες και ήθελε να ξεπεράσει τη ματαίωσή του από ένα κοινοβουλευτικό επεισόδιο στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο ίδιος. Θυμωμένος ίσως με τον εαυτό του, θυμωμένος σίγουρα με τον Τσίπρα, ο οποίος, γνήσιος σαλταδόρος, χίμηξε για να καλύψει το κενό. Δεν ξέρω αν οι δημοσκοπήσεις τον βοήθησαν να αφήσει τον θυμό του να ξεθυμάνει. Τον έδειξαν ελαφρώς ενισχυμένο, παρότι έδειξαν πως το πολιτικό εκτόπισμα του γεγονότος ήταν πολύ μικρότερο από τον θόρυβο που ξεσήκωσε στην πολιτική ελίτ – με ολίγη από συνταγματολόγους. Μάλλον χλιαρό το χειροκρότημα και χωρίς μπιζάρισμα. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η υπόθεση πρέπει να διαλευκανθεί, αναρωτιέμαι όμως μήπως η τόση πολιτική εκμετάλλευση δεν οδηγεί στον μερικό αφοπλισμό των μυστικών υπηρεσιών της χώρας. Με τον ίδιο τρόπο που η φασαρία περί αστυνομικής βίας στόχο είχε τον αφοπλισμό της αστυνομίας απέναντι στην αλητεία των μικροομάδων με τις μολότοφ.

Χρίστος Αλεξόπουλος | Μεταρρύθμιση

ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

 

Σε όλους τους τομείς κοινωνικής δραστηριοποίησης η κοινή γνώμη παίζει σημαντικό ρόλο, διότι εκφράζει την άποψη των πολιτών ως άτυπης συλλογικότητας για θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος στα διάφορα κοινωνικά συστήματα (από το πολιτικό μέχρι το οικονομικό) και διαμορφώνει πλειοψηφικές στάσεις.

 

Με άλλα λόγια η κοινή γνώμη αποτυπώνει τις κυρίαρχες απόψεις στην συνείδηση της κοινωνικής πλειοψηφίας για τα διάφορα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως είναι οι επιλογές στο πολιτικό πεδίο, οι τάσεις στον οικονομικό τομέα ως προς την καταναλωτική του διάσταση και οι οπτικές στην κοινωνική λειτουργία στο πλαίσιο των διαφόρων ρόλων, που διεκπεραιώνονται από τους πολίτες.

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος για τον Πειραιά και τον Βαγγέλη... -  PeiraiasNews.gr

Ο φιλελευθερισμός σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζει την ανεξέλεγκτη διάσχιση συνόρων

 Του Ανδρέα  Ανδριανόπουλου

 Mε αφορμή την αντιμετώπιση του προβλήματος των παράνομων μεταναστών, ιδίως στον Εβρο και σε κάποια νησιά, εμφανίζονται άτομα σοσιαλιστικών ή σοσιαλδημοκρατικών πεποιθήσεων να δίνουν μαθήματα φιλελεύθερων αντιλήψεων στους υπόλοιπους Έλληνες! ‘Εχω επανειλημμένα εξηγήσει πως ο φιλελευθερισμός σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζει την ανεξέλεγκτη διάσχιση συνόρων ούτε και τη φροντίδα και περίθαλψη όποιων αποφασίσουν να εισέλθουν ανεξέλεγκτα στη χώρα. Μια φιλελεύθερη κοινωνία προϋποθέτει καταρχήν σαφείς κανόνες λειτουργίας των θεσμών και σεβασμό στην έννομη τάξη. Οταν κάποιος αδιαφορεί για τους νόμους και τους αντιμετωπίζει με απόλυτη περιφρόνηση δεν μπορεί να επικαλείται τις όποιες φιλελεύθερες αρχές για να εξασφαλίζει το ακαταδίωκτο και την πολιτική του ασυλία.

Άρθρα

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου

Ας ανασυγκροτήσουμε τη μεγάλη εικόνα. Ο Ν. Ανδρουλάκης καταγγέλλει ότι, όπως διαπίστωσαν οι τεχνικές υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έγινε απόπειρα   παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του με χρήση του παράνομου λογισμικού Predator. Οι ελληνικές αρχές δεν κατηγορούνται για κάτι. Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας καλεί σε  ακρόαση τον  διοικητή της ΕΥΠ, ο όποιος συνοδευόμενος από δυο υπουργούς εμφανίζεται και διαβεβαιώνει τη Βουλή ότι  ο Ν. Ανδρουλάκης δεν παρακολουθείται. Δυο ημέρες αργότερα ο Πρωθυπουργός παύει τον διοικητή της ΕΥΠ και τον Γενικό Γραμματέα - επικεφαλής του γραφείου του γιατί αποκαλύπτεται, μέσα από έρευνα της ΑΔΑΕ,  ότι η ΕΥΠ, με έγκριση της εισαγγελικής λειτουργού που παρεπιδημεί σε αυτή, παρακολουθούσε «επισήμως» έναν ευρωβουλευτή, υποψήφιο αρχηγό του κόμματός του μέχρις ότου αυτός εξελέγη και μερικές ημέρες ακόμη, για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Χωρίς σχέση με κάποιο έγκλημα, έτσι για άντληση πληροφοριών.