Για να μη μασάμε τα λόγια μας και να μη χαϊδεύουμε αυτιά… * Η χώρα υφίσταται ένα πρωτοφανές κύμα λαθρο-εισβολής!

Του Θανάση Κ.

Όλοι ομολογούν πια ότι υποκινείται και διευκολύνεται από την Τουρκία…

Πολλοί καταγγέλλουν (και όλοι οι υπόλοιποι υποπτεύονται) ότι μαζί με τους λαθρομετανάστες περνάνε συνεχώς και κάποιοι πράκτορες της Τουρκίας ή και τζιχαντιστές ακόμα…



Του  Κώστα Χριστίδη   *

          Στην Ελλάδα το μοντέλο οργάνωσης και λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας που επικράτησε πλήρως επί δεκαετίες ήταν αυτό του κρατισμού. Ο κρατισμός είναι η πολιτική αντίληψη και πρακτική που αποδέχεται τη συγκέντρωση εκτεταμένων αρμοδιοτήτων και τη διενέργεια πολλών παρεμβάσεων και ελέγχων από το κράτος σε κάθε πτυχή της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Είναι ένα σύστημα αρεστό στους πολιτικούς, των οποίων η εξουσία διευρύνεται υπό συνθήκες κρατισμού, στους συνδικαλιστές, οι οποίοι καθοδηγούν ομάδες οργανωμένων συμφερόντων για να ‘’περάσουν’’ μέσω πολιτικών πιέσεων κάποιο προνόμιο δύσκολο να ανατραπεί στο μέλλον, στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και σε όσους άλλους στηρίζουν την ανέλιξή τους σε ένα διογκωμένο αλλά ταυτόχρονα πλαδαρό κράτος που να προσαρμόζεται πειθήνια στις επιθυμίες τους.

 

Τι δείχνει η εμπειρία από τις κινήσεις τους απέναντι στους δανειολήπτες. Τι ζητούν τα funds, ποιες προβλέψεις του Κώδικα Δεοντολογίας «αμελούν» και πώς πρέπει να κινηθούν οι ενδιαφερόμενοι. Γράφει ο δικηγόρος Γ. Ψαράκης.


Ένα «τριτεύον» περιστατικό τις τελευταίες μέρες – ασήμαντο, τουλάχιστον, σε σύγκριση με άλλα, πολύ σοβαρότερα – άνοιξε ορθάνοικτα τις πόρτες  και τα παράθυρα, για να εισβάλλει από παντού, ο πιο αφηνιασμένος λαϊκισμός!

Tου Θανάση Κ.


Δηλαδή, η πιο τοξική και διχαστική δημαγωγία, που κρύβει τα σημαντικά, διογκώνει τα ασήμαντα και αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη…



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μία οικονομική κρίση δεν είναι ποτέ ουρανοκατέβατη και δεν οφείλεται σε μία αιτία. Όπως προκύπτει από την οικονομική ιστορία, κατά κανόνα πίσω από τις οικονομικές κρίσεις υπάρχουν σοβαρές ανακατατάξεις και αλλαγές διαρθρωτικού χαρακτήρα, τις οποίες συνήθως οι οικονομολόγοι παρακάμπτουν για λόγους ευκολίας.