capture--28

Γράφει ο Ανδρέας Δρυμιώτης

Στο Δημόσιο, μόνο τα ρολόγια δουλεύουν! Ολοι εμείς που δουλεύαμε για χρόνια στον ιδιωτικό τομέα γνωρίζουμε ότι δεν φταίνε οι υπάλληλοι, αλλά το σύστημα. ΑΠΕ

Είμαι βέβαιος ότι θα σας εκνευρίσω με το σημερινό κείμενο και γι’ αυτό θα προσπαθήσω να σας χαλαρώσω με ένα ανέκδοτο.

Ενας δημόσιος υπάλληλος (ΔΥ) που καθόταν στο γραφείο του και σκυλοβαριόταν, άρχισε να ψάχνει κάτι παλιούς φοριαμούς που κανένας δεν ήξερε τι περιείχαν. Προς μεγάλη του έκπληξη ανακάλυψε βαθιά χωμένο κάπου ένα λυχνάρι. Το έτριψε για να το ξεσκονίσει και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του το Τζίνι (Τ).

- Τ: «Αφέντη, μπορώ να σου εκπληρώσω τρεις επιθυμίες».
- ΔΥ: «Κόψε την πλάκα, έχω ακούσει το παραμύθι και δεν το πιστεύω».
- Τ: «Δοκίμασέ με».
- ΔΥ: «Ωραία, φέρε μια Coca-Cola».



Δεν είναι μακρυά η ημέρα όπου στη Γαλλία η πρόσβαση σε ορισμένες περιοχές της θα απαιτεί «θρησκευτικό διαβατήριο»!!

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Όσοι βρεθούν στο διαμέρισμα Seine Sτ Danis στο Παρίσι, καλά θα κάνουν να προσέξουν πως είναι ντυμένοι, να είναι αξύριστοι και οι γυναίκες θα πρέπει να φοράνε κελεμπίες και μαντήλες. Αν δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις, θα είναι τυχεροί να την βγάλουν καθαρή με μερικές ύβρεις. Η περιοχή είναι πλήρως εξισλαμισμένη και δεν αποκλείεται οσονούπω να διεκδικήσει και την θρησκευτική της αυτονομία..Με πιό απλά λόγια η είσοδος σε αύτην θα απαιτεί θρησκευτικό διαβατήριο!!!


                               
του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΑΤΣΙΟΥ(*)

Η συνάντηση την περασμένη Κυριακή στο Βερολίνο με αντικείμενο τον πόλεμο στη Λιβύη ήταν στην πραγματικότητα και εξ αντικειμένου, με κύρια υπευθυνότητα της Γερμανίας, μία συνάντηση μη φιλική, για να μην πω εχθρική, προς την Ελλάδα.

του Νίκου Καραμούζη, πρόεδρος στην Grant Thornton Ελλάδος

Οι οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες της χώρας βελτιώνονται, οι εξαγωγές και η βιομηχανική παραγωγή κινούνται σε σταθερή ανοδική τροχιά, οι αγορές και η οικονομία ανακάμπτουν, οι ξένες επενδύσεις αυξάνονται, η ρευστότητα βελτιώνεται και η χώρα εξέρχεται σταδιακά από την πολύχρονη και βαθιά κρίση.




Του Παναγιώτη Δρακόπουλου

Πριν 30 χρόνια περίπου, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ επισκέφθηκε την Αθήνα. Δεν ήθελε να δει δημοσιογράφους, αλλά θέλησε να συναντήσει εμένα και τη γυναίκα μου Ζηνοβία, εκδότες του περιοδικού Εποπτεία, του μοναδικού περιοδικού που εισήγαγε τον φιλελευθερισμό στην Ελλάδα από την έκδοσή του στη δεκαετία του 1970 και σφοδρά αντικομμουνιστικού, και τα δυό με σπουδαίο εκπρόσωπο τον τότε συνεργάτη μας Αθανάσιο Παπανδρόπουλο. Γιατί έκανε αυτή την εξαίρεση και ζήτησε να μας δει ο τότε ηγέτης του κομμουνιστικού κόσμου, είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν μπορώ να απαντήσω. Δέχθηκε όμως με τον όρο να μη δημοσιεύσουμε τίποτε – ούτε συνέντευξη ούτε είδηση για τη συνάντησή μας.