Η επιδημία του κορονοϊού επιβραδύνει στην Κίνα και δεν θα αποτελεί κίνδυνο για την πλειονότητα του πληθυσμού, σύμφωνα με τον Ισραηλινό νομπελίστα Μάικλ Λέβιτ.

Ο βιοφυσικός, που βραβεύτηκε το 2013 με το Νόμπελ Χημείας, δεν έχει ειδικότητα στην επιδημιολογία, ωστόσο προέβλεψε με ακρίβεια την επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού τον Φεβρουάριο, δίνοντας ελπίδα σε όλους εκείνους που επηρεάζονταν από τη μαζική καραντίνα στην Κίνα.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, απλώς επεξεργάστηκε τους αριθμούς.



Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ

Υπάρχουν, δυστυχώς, ομάδες και κλάδοι στην αγορά που βλέπουν ως ευκαιρία τον κορονοϊό, να βγάλουν και σπασμένα τους από το 2010. Δεν είναι έτσι όμως.

Παρακολουθώ, από δημοσιογραφική υποχρέωση, συζητήσεις (στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο) με θέσεις, απόψεις, αιτήματα,  υποδείξεις στην κυβέρνηση και ιδέες για "θωράκιση της οικονομίας..." και διαβάζω υπομνήματα με αιτήματα εκπροσώπων των επιχειρηματικών τάξεων (ευτυχώς όχι όλων) που μου θυμίζουν το λαϊκό "Μίας και βρήκαμε παππά,  ας θάψουμε και κάνα δύο, ζωντανούς...".

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληναράς


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η πρωτόγνωρη και πρωτοφανής κρίση της πανδημίας του κορονοϊού ανέδειξε πολλά και αντιφατικά στοιχεία, που συνθέτουν τον κοινωνικό ιστό του ελληνισμού. Από τη μια οι πολλοί συμμορφώθηκαν και υιοθέτησαν το «μένουμε σπίτι» κι από την άλλη, οι μάγκες οι πονηροί την έκαναν για άλλες πολιτείες.


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ*

Συγκρίνοντας τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 με την ανακύπτουσα, λόγω της πανδημίας, οικονομική κρίση καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα συμπτώματα είναι μεν κοινά, ωστόσο η υποκείμενη νόσος διαφέρει. Αυτή η διαφορά είναι σημαντική διότι επηρεάζει τη θεραπεία και την εκτιμώμενη διάρκεια ανάρρωσης της οικονομίας. Χωρίς τον φόβο του πολιτικού κόστους, τα κράτη και οι κεντρικές τράπεζες θα υιοθετήσουν πιο γενναία και, συνεπώς, πιο αποτελεσματικά μέτρα.