Παπαθανασόπουλος: Σε ποιους έχασαν την εμπιστοσύνη τους οι Ελληνες ...

του Στέλιου Παπαθανασόπουλου*

Το πρωτοσέλιδο της έντυπης έκδοσης των «New York Times» χρησιμοποίησε τη λογική των νεκρώσιμων αγγελιών για να τιμήσει τους περίπου 100.000 Αμερικανούς που έχουν πεθάνει έως σήμερα από την πανδημία του κορωνοϊού. Αυτό το πρωτοσέλιδο, όπως και άλλα αντίστοιχα στο παρελθόν άλλων εφημερίδων, σηματοδοτεί τη δύναμη του Τύπου, ακόμη και στην εποχή του Γαλαξία του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Σηματοδοτεί επίσης τον σημαίνοντα ρόλο της έντυπης δημοσιογραφίας στη ζωή μας. Παρά το γεγονός ότι οι εφημερίδες και οι δημοσιογράφοι τους έχουν αμφισβητηθεί τόσο από τις τεχνολογικές εξελίξεις, όσο κι από την αποδυνάμωση των κάποτε επικερδών επιχειρηματικών μοντέλων και τον νέο κατακερματισμό του κοινού, συνεχίζουν να θέτουν τη δημόσια συζήτηση, ακόμη και όταν δεν μπορούν ή δεν έχουν πλέον λόγο να παρακολουθούν τα δρώμενα κατά την εξέλιξή τους.

Λιγνιτωρυχείο - Βικιπαίδεια

του Κ. Ν. Σταμπολή*

Μπορεί να διέλαθε την προσοχή των ΜΜΕ, αλλά αποτελεί είδηση πρώτης γραμμής για τα ενεργειακά δρώμενα το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης εβδομάδας του Μαΐου (4/5- 10/5) υπήρξε για πρώτη φορά μηδενική συνεισφορά του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για την ανωτέρω περίοδο καλύφθηκε από φυσικό αέριο (40%), από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) (33%), από υδροηλεκτρικές μονάδες (5%) και από εισαγωγές ηλεκτρικού ρεύματος από τις γειτονικές χώρες (22%).

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος για την υποψηφιότητα της Αικ ...

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

Η πανδημία προκάλεσε μια εντυπωσιακή πύκνωση του ιστορικού χρόνου. Μας έδειξε ότι είμαστε πολύ κοντά στο παρελθόν, ενώ ενέτεινε τις ανησυχίες μας για το μέλλον. Ο δε εγκλεισμός διαμόρφωσε τις συνθήκες ενός σχεδόν αναγκαστικού αναστοχασμού. Ο παγκόσμιος χάρτης σχεδιάστηκε ξανά με κριτήριο τον τρόπο διαχείρισης και τις επιπτώσεις του κορωνοϊού. Η διεθνής πρόσληψη της χώρας μας βελτιώθηκε σημαντικά. Αυτή η εμπειρία που θα βρίσκεται πολύ καιρό υπό εξέλιξη είναι εκ των πραγμάτων το προοίμιο του εορτασμού των διακοσίων ετών από την Παλιγγενεσία. Τα συμφραζόμενα του εορτασμού, εγχώρια και διεθνή, άλλαξαν ριζικά. Το επετειακό 2021 έχει ήδη αναγορευθεί έτος της μεγάλης προσδοκίας να τεθεί υπό επιστημονικό έλεγχο η υγειονομική απειλή και να καλυφθεί ένα μεγάλο μέρος της ύφεσης και γενικότερα των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης που συνοδεύει την υγειονομική.


 
Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Ήταν καλοκαίρι του 2013, όταν ανάμεσα στο άρωμα των  λουλουδιών και των φρεσκοψημένων Pop corn παρακολουθούσα την ταινία Fruitvale Station, αληθινή ιστορία βασισμένη στη ζωή ενός 22 χρονου Αφροαμερικανού όπου  το νήμα της  κόπηκε  βίαια από την πισώπλατη σφαίρα ενός  αστυνομικού, πάνω στην αλλαγή του χρόνου. Ο κινηματογράφος αντιγράφει την καθημερινότητα και συμβάντα αυτής… έλα όμως που το πρόσφατο περιστατικό με τον Τζορτζ Φλόιντ να μην μπορεί να πάρει ανάσα με καρφωμένο το γόνατο του αστυνομικού στο λαιμό του  και το χέρι στην τσέπη ως ένδειξη μαγκιάς και εξουσίας. Σκηνή που ούτε από σεναριογράφο δεν θα περίμενε κανείς  να δει.  Ενώ η έκλυση του ακινητοποιημένου άνδρα  «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή προκαλεί ρίγη συγκίνησης μα και θυμού μαζί.



Γράφει ο Νικος Μαρούδας -οικονομολόγος

Και όταν το ημερολόγιο έγραφε 1 Ιανουαρίου 2000, η παγκόσμια κοινότητα ζούσε το νέο όνειρο, δηλαδή όλοι είχαν πιστέψει ότι υπάρχει μια καινούργια θρησκεία που μοιράζει λεφτά.

Ο νέος Θεός λέγεται ΤΖΟΓΟΣ.

Απόστολοι της νέας θρησκείας ήταν όλοι αυτοί που ήξεραν να μιλούν για εύκολο χρήμα.