Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

Κάθομαι μόνος μου σε ένα παγκάκι, σε μια μικρή πλατεία, στα Φηρά, με θέα το κοιμώμενο ηφαίστειο της Σαντορίνης. Δίπλα μου ένα διπλό ουίσκι. Το έχω αγοράσει σε ένα μπαρ και το έχω πάρει βγαίνοντας μαζί μου. Εφόσον το νησί γλεντάει από τη δύση μέχρι την ανατολή, οι άνθρωποι, σκέφτομαι, μπορούν να κυκλοφορούν με το ποτό τους στα σοκάκια. Για έκτο δάκτυλό μου ένα γαλλικό βαρύ τσιγάρο, σαν κι εκείνα που φούμαρε ο Ζαν Πολ Μπελμοντό στο "Με Κομμένη την Ανάσα", όπως τα άλλα που κρέμονταν απ’τα χείλη τού Μπομπ Φός στο "All that Jazz”. Ρουφάω τον καπνό μέχρι τα φυλλοκάρδια, τον βγάζω σε συννεφάκια, προβάλλω επάνω τους σκηνές από ταινίες που με έχουν μαγέψει. Ξημερώνει τρεις Αυγούστου. Γίνομαι δεκαεφτά χρονών. Έχω γνωρίσει επιτέλους το "γλυκό μυστικό της ζωής", που έλεγε και η φράου Μπλίχερ στον "Φράνκεστάιν Τζούνιορ" όταν έχασε την παρθενία της. Με πλημμυρίζει μια απέραντη ευδαιμονία. Νοιώθω έτοιμος, πρόθυμος, ασυγκράτητος. Αισθάνομαι τον κόσμο κόσμημα. Έναν κήπο ολάνθιστο που με καλεί να ρουφήξω τα αρώματα, να δρέψω τους καρπούς του. Δεν θα πηδήξω στο γκρεμό, θα πετάξω από πάνω του. Όχι ακριβώς νηφάλιος, σίγουρα όμως διαυγής. "Νηφάλιος Μέθη" που έλεγε ο ποιητής-καλόγερος στο Άγιον Όρος… Την επομένη θα επιστρέψω, στρωματσάδα στο κατάστρωμα, στην Αθήνα. Στο τριάρι της Κυψέλης. Θα κόβω βόλτες στα Εξάρχεια, θα χώνομαι στα σφαιριστήρια της Φωκίωνος Νέγρη, μαθητής λυκείου που μελετάει για τις Πανελλήνιες, που δεν ξέρει τί τού γίνεται διότι απλούστατα τού γίνονται τα πάντα. Τα πάντα κι άλλα τόσα.

Ο Ερντογάν θέλει να αλλάξει το Σύνταγμα για να έχει τον έλεγχο του στρατού  και της ΜΙΤ | ΔΙΕΘΝΗ | thepressroom.gr

Ποια τα «οράματα» και οι πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν και της βαθειάς Τουρκίας

του Πέτρου Βενέτη

Παρακολουθώντας, όπως όλοι μας, τις ρητορικές της Τουρκίας, συνέλαβα τον εαυτό μου να θεωρεί ότι είναι τόσο εξόφθαλμα αβάσιμες και συχνά υπερβαίνουν τα όρια της λογικής (διατείνεται ότι νοιώθει ανασφαλής, γιατί εξοπλίζονται τα νησιά!!!), ώστε κανένας δεν θα τις πάρει στα σοβαρά. Όπερ άτοπον.


Mία βραδιά στο Club Méd του Αιγίου (1976)
Από το https://www.thebest.gr


Η ιστορία των γαλλικών κλαμπ που μεσουράνησαν από τη δεκαετία του '50 και μετά στη Μεσόγειο

Το καλοκαίρι του 1948, ένας νεαρός άνδρας συχνάζει στο "Ολυμπιακό κλαμπ" του Philippov στο Καλβί, έναν χώρο αφιερωμένο στα αθλήματα, στη συντροφικότητα και την μικτή συγκατοίκηση.

Εντυπωσιασμένος, ο Gérard Blitz ονειρεύεται να χαρίσει στον πολύ κόσμο νέους χώρους απόδρασης απαλλαγμένους από τους κοινωνικούς φραγμούς. Μέσα απ' αυτήν την οπτική, δημιουργεί τη δική του δομή.

Στις 27 Απριλίου του 1950, ο Gérard Blitz ιδρύει το Club Med με τη μορφή ενός οργανισμού που διέπεται από το νόμο του 1901. Προερχόμενος από μία ευκατάστατη οικογένεια, απαλλαγμένος από τις υλικές ανάγκες, ο ιδρυτής δεν προσδοκά μία άμεση οικονομική απόδοση.

Από την εξίσωση λείπει ο σεβασμός στον άνθρωπο…


Η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι βασικό σημείο του κώδικα αρχών στην επιχειρηματική ηθική .
                   
Του ΑΝΤΩΝΗ ΓΚΟΡΤΖΗ

Σαν κοινωνία, πολλές φορές αδυνατούμε να διαχωρίσουμε το καλό από το κακό, το ωραίο από το άσχημο, το αντικειμενικό από το υποκειμενικό. Έχουμε αποκτήσει την ψυχολογία της μάζας. Ότι μας είναι οικείο το δεχόμαστε. Οτιδήποτε διαφορετικό το απορρίπτουμε.

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news
Πού πάνε τελικά τα χρήματα των κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών από την ΑΑΔΕ και πόσο νόμιμη και άρα και συμβατή με το κράτος δικαίου είναι η διαδικασία;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πάνω από 1.700.000 Έλληνες έχουν κατασχεμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, για χρέη προς την Εφορία. Από τις κατασχέσεις αυτές, οι 300.000 περίπου έγιναν τον Νοέμβριο 2019 τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη της δυνατότητας οι φορολογούμενοι να ρυθμίσουν τις οφειλές τους σε 120 δόσεις.