Του Αθ.Χ. Παπανδρόπουλου

Με 143 έτη  ζωης πίσω της, η εφημερίς Εστία είναι σίγουρα ένα ιστορικό κειμήλιο του ελληνικού εκδοτικού και δημοσιογραφικού χώρου.Σημαντικη δε,από κάθε οπτική γωνία,υπήρξε η  συμμετοχή της στην  ύπαρξη και προώθηση μιας ποιοτικής δημοσιογραφίας,η οποία πάντα σεβόταν συγκεκριμένες δεοντολογικές,πολιτικές και ηθικές αρχές.Τεραστιος υπήρξε επισης  ο ρόλος της εφημερίδος στην προστασία της ελληνικής γλώσσας,ύπατη αξία του ελληνισμού Καί της διαχρονικής πορείας του.

Με έκπληξή μου ετσι,το 2009, σ΄ένα πολιτιστικό συνέδριο στη Ρώμη, είχα διαπιστώσει ότι η «Εστία» είχε και φιλέλληνες αναγνώστες  στην Ευρώπη, οι οποίοι ανελλιπώς διάβαζαν  τα κύρια άρθρα της, για να καλλιεργούν τα ελληνικά τους.Απο την άλλη,ο από ετων αναγνώστης της εφημεριδος Φινλανδός ιστορικός Ματτι Χοχτι,το 2013, μου είχε πει ότι «η «Εστία» είναι η εφημερίδα του 21^ου αιώνα. Λίγες σελίδες  ξεκάθαρες γνώμες λιτή εμφάνιση, άψογη ελληνική γλώσσα, και σοβαρότητα, είναι τα στοιχεία που την κάνουν εξαιρετικό πνευματικό προϊόν».

Στην εφημερίδα αυτή, είχα την ευκαιρία και τιμή να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, ως ένας από τους αρθρογράφους της, από τον Μάϊο του 2001 έως και την Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019. Συνολικά δε η εφημερίδα, δημοσίευσε 936 άρθρα μου, κάποια από τα οποία ίσως μια μέρα κυκλοφορήσουν και σε βιβλίο.

Τον τελευταίο καιρό, είναι προφανές ότι η αρθρογραφία αυτή, ισως να αποτελούσε παραφωνία στον γενικό προσανατολισμό της εφημερίδος, η οποία απομακρύνεται από τις ανοικτές φιλελεύθερης αρχές που της είχε εμφυσήσει,πριν τη μεταβίβαση της στο Όμιλο του κυρίου Ιωάννη Φιλιππάκη η οικογένεια Κύρου,ιδιοκτήτρια της εφημερίδας και ο κυριος Αλέξης Ζαούσης,επι πολλά χρόνια διευθυντης της.  Απεφάσισε ετσι,για λόγους δεν θέλω να σχολιάσω,  να διακόψει την μεταξύ μας συνεργασία.Ως προκυπτει όμως από τα γεγονότα, ταυτοχρόνως,η διεύθυνση της εφημερίδος,απεφάσισε να αποχωριστεί και ένα συγκεκριμένο φιλελεύθερο αναγνωστικό της κοινο. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή και πρωτότυπη ενέργεια εκδοτικού μάρκετινγκ, που με ενδιαφέρον οι ειδικοί του χώρου αυτου και της επικοινωνίας, θα πρέπει να παρακολουθήσουν πως θα καταλήξει.

Το στοίχημα της εφημερίδας να γίνει  ιδεολογικός  εκφραστης ενός,πολύ συντηριτικου και προσεκτικά για την ώρα, αντιμητσοτακικου χώρου, παρουσιάζει ενδιαφέρον, πλην όμως απέχει  από τις προκλήσεις της εποχής μας.Δεν παύει όμως το στοίχημα αυτό, να καλύπτει ένα κοινο,ευεπίφορο στον σντιφιλελευθερο λαϊκισμό και τις ποικίλες εκδοχές του.  Αν το εγχείρημα της εφημερίδος πετύχει, σίγουρα θα αποτελέσει αξιοσημείωτο γεγονός για τους ανθρώπους του εκδοτικού μάρκετινγκ. Εν αναμονή λοιπόν, αλλά για μένα αντίο Εστία όπως σε γνωρισα και βέβαια ευχαριστώ για την πολυετή και ανέφελη συνεργασία μας. Noblesse oblige,λένε οι Γαλάτες.

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.