Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Χριστούγεννα, γιορτή συνδυασμένη με αγάπη, οικογενειακή θαλπωρή και δώρα. Αχ αυτά τα δώρα! Παραμονή Χριστουγέννων χθες και όλοι έτρεχαν μέσα στο άγχος να προλάβουν τα τελευταία ψώνια. Σαν στεκόσουν λίγο να παρατηρήσεις τα πρόσωπα όλων αυτών με τις τεράστιες σακούλες στα χέρια θα έβλεπες πως αντί για τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους υπήρχε μια θλίψη, πρόσωπα σκυθρωπά, βλέμματα χαμένα- άδεια, κάποιες φορές παρά τη γιορτινή μαγεία αν παρατηρούσες λίγο καλύτερα θα αντίκριζες  ως και δακρυσμένα μάτια… ναι , ναι δακρυσμένα μάτια.

Όσο παράξενο και αν φαντάζει, τα Χριστούγεννα που περιγράφει   Κάρολος Ντίκενς στη Χριστουγεννιάτικη ιστορία παίρνουν σάρκα και οστά στη σημερινή καταναλωτική εποχή. Τι και αν οι τσάντες είναι γεμάτες οι ψυχές είναι άδειες; Ή ακόμα χειρότερα άδειασαν οι ψυχές από συναισθήματα και γέμισαν οι τσάντες από υλικά αγαθά.

Όλα σε αυτή τη ζωή είναι εξαγοράσιμα λέει μια υλιστική θεωρία… Όλα ; Τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους περισσότερο κοντά τους, έλα όμως που η απουσία των γονέων μεταφράζεται σε δώρα. Οι σύντροφοι θέλουν να κρατάνε το χέρι ο ένας του άλλου και να μιλάνε με τα μάτια, κάτι που τώρα πια δύσκολα συμβαίνει, οπότε ισοφαρίζεται και αυτή η απουσία με ένα πανάκριβο κόσμημα ή ένα αρκετά ακριβό δώρο…

Τα συναισθήματα σιγά – σιγά εξαϋλώνονται και τη θέση τους παίρνει η δοσοληψία, χάσαμε την ουσία και μείναμε στην εικόνα. Ακόμα και οι διαφημίσεις βρήκαν το συγκινησιακό στοιχείο ως μέσο πώλησης των προϊόντων τους.

Κάποιες φορές σκέπτομαι την ευτυχία που ανέβλυζε από την ψυχή των ανθρώπων μιας άλλης εποχής, τότε που τα Χριστούγεννα ήταν συνδυασμένα με μικρές απολαύεις, καλό φαγητό , ένα ωραίο γλυκό , χορό και κρασί. Ένα όμορφο βιβλίο, συζητήσεις γύρω από το τζάκι ηρεμία και γαλήνη,  ήταν  πολύτιμα δώρα,  χωρίς τα τάμπλετ, τους υπολογιστές, το Instagram , το Facebook και το twitter. Τότε που τα παιδιά ήσαν ευτυχισμένα με το τόπι ή την αυτοσχέδια κούκλα. Η ζωή ήταν αλλιώς! Ξεκαρδίζονταν στα γέλια. Σήμερα όλα άλλαξαν, οι κούκλες δεν αρκούν πια για παιχνίδι, το τόπι ξεπεράστηκε και αντικαταστάθηκε από το playstation, τις κονσόλες κλπ όσο για τα γέλια... αντικαταστάθηκα από την σκυθρωπότητα και σε ορισμένες περιπτώσεις  το δάκρυ.

Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε τα Χριστούγεννα αλλιώς; Από το να αγοραστούν πανάκριβα  δώρα που σε βάθος χρόνου δεν θα χρησιμοποιηθούν ή θα καταλήξουν σε κάποιο κάδο απορριμμάτων, θα ήταν καλύτερα να κάνουμε δώρο την παρουσία μας. Οι γονείς να περάσουν όσο περισσότερο χρόνο μπορούν με τα παιδιά τους, να γελάσουν , να παίξουν, να συζητήσουν, να αφουγκραστούν τις αγωνίες τους, τα ζευγάρια να κοιτάξει ο ένας τον άλλο στα μάτια και να ταξιδέψουν για λίγο στις δικές τους στιγμές, οι φίλοι να μαζευτούν να διασκεδάσουν. Καιρός είναι να νιώσουμε λίγο άνθρωποι αυτές τις μέρες, να ξυπνήσουν τα   αληθινά μας αισθήματα. Τι πιο όμορφο από το να  χάνονται οι άνθρωποι σε αγκαλιές αγαπημένων προσώπων και όχι στον κυκεώνα του διαδικτύου.

Με την ευχή ο άνθρωπος να βρει και πάλι τον αληθινό του εαυτό.

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.