Από τον Παναγιώτη  Αργυρόπουλο

Η Μαύρη Σταφίδα είναι ένα προϊόν μοναδικό για την Ελλάδα καθώς είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που το παράγει !!!
Με το προϊόν αυτό και το συνάλλαγμα που έφερνε από τα μέσα του 19ου αιώνα και για πολλές δεκαετίες μπόρεσε η χώρα να σταθεί στα πόδια της και να ανασυγκροτηθεί οικονομικά να κατασκευάσει μεγάλα έργα όπως σιδηρόδρομους κλπ να εξοπλίσει της ένοπλες δυνάμεις της ώστε να είναι σε θέση να διεξάγει απελευθερωτικούς αγώνες και να πληρώνει τα δάνεια της !!

Η Μαύρη σταφίδα η αλλιώς και Κορινθιακή όπως λέγεται λόγω του ότι ο μεγαλύτερος όγκος της παραγωγής της είναι στα παράλια του Κορινθιακού Κόλπου από ολόκληρη την Σημερινή Ελληνική επικράτεια παράγεται μόνο σε έξι περιοχές της χώρας και συγκεκριμένα στην Πελοπόννησο στους Νομούς Αχαΐας Ηλείας Κορινθίας και Μεσσηνίας και στην Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά!!

Η καλλιέργεια της σταφίδας ξεκίνησε στην Αιγιάλεια και την Αχαΐα, και στη συνέχεια, επεκτάθηκε στην υπόλοιπες περιοχές

Οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα και στον Κόσμο δοκιμάστηκε να μεταναστεύσει υπήρξε παταγώδης αποτυχία.
Η Μαύρη Σταφίδα δεν θέλησε ποτέ να φύγει από τα χώματα που γεννήθηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια καθώς υπάρχουν αναφορές για την ύπαρξη της σε αυτές τις περιοχές από την εποχή του Ομήρου ακόμη !!!

Από όλες αυτές τις περιοχές η Αιγιάλεια μπορεί να περηφανεύεται ότι παράγει την Κορυφαία ποιότητα Μαύρης Σταφίδας την περίφημη Vostizza Currants όπως είναι γνωστή στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του Κόσμου όπου εξάγεται σχεδόν στο Σύνολο της!!!

Το όνομα Vostizza το πήρε από τη Μεσαιωνική ονομασία της Πόλεως του Αιγίου που τότε λεγόταν Βοστίτσα !!!

Όμως τα πράγματα για τον πάλαι ποτέ Μαύρο Χρυσό της Αιγιαλείας δεν ήταν πάντα Ρόδινα Υπήρξαν περιπτώσεις στο διάβα της μεγάλης πορείας της που οι Αιγιαλείς Δεμένοι και ψημένοι με την σταφίδα για αιώνες ολόκληρους χρειάστηκε να την υπερασπιστούν ακόμη και με Αίμα Δίνοντας κυριολεκτικά Μάχες αντιμετωπίζοντας και σφαίρες ακόμη και φτάνοντας σε σημείο να αμυνθούν ακόμη και με Δυναμίτες.
Όπως συνέβη και στις 26 Αυγούστου 1934 !!

Τα Αιματηρά Γεγονότα του Αιγίου της 26ης Αυγούστου 1934 όπως τα κατέγραψε ο τύπος της εποχής !!!

Στις 26 Αυγούστου του 1934 γίνονται συλλαλητήρια στο Αίγιο, όπου πραγματοποιείται συγκέντρωση χιλιάδων σταφιδοπαραγωγών από δεκάδες χωριά.της περιοχής Συγκεκριμένα (σύμφωνα με την Εφημερίδα “Νεο­λόγος Πατρών” της της 27ης Αυγούστου 1934) οι παραγωγοί από τα χωριά Κερυνεια Σελινουντας Κουνινά, Δάφνες και Παρασκευή εισέρχονται την Κυριακή 26-08-1934 πρώτοι στην πόλη έφιπποι, κρατώντας μαύρες σημαίες και φωνάζοντας “κάτω το παρακράτημα” και “κάτω ο ΑΣΟ”

Τα καταστήματα της Πολης έκλει­σαν ολα και αρχικά η συγκέντρωση είχε ορισθεί για την πλατεία Αγίας Λαύρας, αλλά εντέλει έγινε στη θέση “Δεξαμενή”. Επειδή είχαν πληροφορίες ότι το πλήθος θα επιτίθετο στα γραφεία του ΑΣΟ, είχαν σταλθεί ενισχύσεις από την χωροφυλα­κή Πατρών υπό τον μοίραρχο Μπαϊλάκη. Το πλήθος πράγματι στά­θηκε έξω από τα γραφεία του ΑΣΟ και κάποιοι έριχναν πέτρες. Τότε ο ενωματάρχης Κουραχάνης που ήταν ο επικεφαλής της Φρουράς, έβγαλε το περίστροφό του και έριξε στον αέρα για εκφοβισμό. Κά­ποιοι παραγωγοί επιτέθηκαν με ξύλα και πέτρες και τότε ο Κουρα­χάνης άρχισε να πυροβολεί ασυγκίνητος εναντίον των παραγωγών.

Ακολούθησε αληθινή μάχη κατά την οποία ρίχτηκαν πάνω από 200 πυροβολισμοί. Πρώτος που έπεσε κατά γης από το άλογο του ήταν ο Στάθης Μπακόπουλος από το χωριό Κουνινά Έφερε δυο διαμπερή τραύματα στη λεκάνη. Από το ίδιο χωριό τραυματίας είναι και ο Γιώργος Φιλιππό­πουλος. Παρά τις συστάσεις του βουλευτή Αιγιαλείας Τ. Δρούλια, ο Κουραχάνης εξακολουθούσε να πυροβολεί κατά του πλήθους. Μια σφαίρα διαπερνά το παχύ έντερο και του 30χρονου Σπύρου Ντρίνια
από το χωριό Λαπαναγή των Καλαβρύτων. Τραυματίζονται και άλ­λοι τέσσερεις σταφιδοπαραγωγοί, ένας εκ τον οποίων λέγεται Άγγε­λος Καρπέτας. Το πλήθος εξαγριώθηκε και εισέβαλλε στα γραφεία του ΑΣΟ και “δια δυναμίτιδος έθεσαν πυρ εις τα βιβλία και τα έπι­πλα”

Ελαφρά τραυματίστηκε και ο χωροφύλακας Εμμαν. Καρτέρης. Ο μοίραρχος Μπαϊλάκης προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα. Στη συνέχεια το πλήθος ηγούμενο του βουλευτή Γκόφα, του δημάρ­χου Σταυρουλόπουλου και της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου Αιγίου της 30ης Ιουνίου, κατευθύνθηκε στην πλατεία Αγίας Λαύρας η οποία κατεκλύσθη ασφυκτικώς. Εκεί, στον εξώστη του ξενοδοχείου “Ξενίας Μέλαθρον” μίλησε στο πλήθος πρώτος ο Γκόφας και συνέστη­σε ψυχραιμία.

Είπε ότι αγωνίστηκαν μόνοι και στις προσπάθειές τους αντιμετώπισαν τους αντιπροσώπους των κατωτέρων ποιοτήτων, οι οποίοι τους παρενέβαλαν πολλά εμπόδια. Μετά μίλησε και το μέλος της σταφιδικής επιτροπής συνεδρίου Αιγίου, Σπύρος Ματθίας. Αυτός θεωρεί ότι παρά την μετάβασή τους στην Αθήνα, τους ενέπαιξαν τόσο η κυβέρνηση, όσο και ο αντιπρόσωπός τους στον ΑΣΟ. Καταγγέλλει επίσης την “οργιάζουσα δημοκοπία του ΑΣΟ” και λέει πως οι παρα­γωγοί των ευγενών ποιοτήτων είναι αναγκασμένοι σε βαρείς φόρους και είναι αυτοί που εντέλει θα υποχρεωθούν να πληρώσουν τα χρέη των Τραπεζών. Θεωρεί τέλος τις απαιτήσεις των παραγωγών κατωτέ­ρων ποιοτήτων παράλογες. Λέει χαρακτηριστικά: “Αυτοί βασιζόμενοι στα κηρύγματα δημοκοπίας περιμένουν να πάρουν εφέτος από 3600 ως 4000 δρχ για τα σαρίδια τους και γι’ αυτό μόλις είδαν ότι οι ελπί­δες τους διαψεύθησαν συνέρχονται σε επαναστατικά συλλαλητήρια ζητώντας και τα ρέστα”.

Στο φύλλο της 28ης-08-1934 της ίδιας εφημερίδας το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ξεκάθαρο: “Η έλλειψη ψυχραιμίας , εκ μέρους των οργάνων της τάξεως και η ακαταλόγιστος στάση του ενωματάρχου Καραχάνη, υπήρξαν η κύρια αφορμή των αιματηρών ταραχών του Αιγίου.” Η επιτροπή Αιγίου προβαίνει σε διαβήματα για την ελάτ­τωση της εξαγωγικής εισφοράς, για την αναστολή των χρεών στην Αγροτική Τράπεζα και τον ΑΣΟ καθώς και για την άμεση κατάρ­γηση της “φωλιάς των κηφήνων” της αποκαλούμενης ΑΣΟ. Μετά από κάποιες ημέρες νοσηλείας στην κλινική Σπυρόπουλου, οι βαριά τραυματισμένοι Ντρίνιας και Μπακόπουλος πεθαίνουν (την 1η και 3η Σεπτέμβρη αντίστοιχα) και η κηδεία τους μετατρέπεται σε πάνδη­μο συλλαλητήριο.

Ολόκληρη η Πελοπόννησος παίρνει φωτιά!

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.