Γράφει ο Πάνος Αργυρόπουλος

Χρυσές και χιλιοδοξασμενες είναι οι σελίδες της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας από την ίδρυση της το 1911 έως σήμερα.
Σε κάθε κάλεσμα του Έθνους αλλά και στους καιρούς της ειρήνης τα εκλεκτά παιδιά της οι Αετοί της έχουν δώσει ποταμούς αίματος και έχουν την δική τους ξεχωριστή θέση στο Πάνθεο των Ελλήνων Ηρώων προστατεύοντας τους Ελληνικούς ουρανούς !!

Σε αυτη την Εθνικη Προσφορα η Αχαια γενικοτερα και η Αιγιαλεια ποιο συγκεκριμενα κατεχουν ξεχωριστη θεση !! Αχαιος απο το Δρέπανο Αχαΐας ηταν ο αεροπόρος Υπολοχαγός Μιχάλης Μουτούσης, ο οποίος το 1913 με παρατηρητή τον Σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραϊτίνη, πραγματοποίησε την πρώτη στον κόσμο επιχείρηση Ναυτικής Συνεργασίας πετώντας από το Μούδρο της Λήμνου βαθιά στα δαρδανελλια προσβαλοντας τον τουρκικο στολο !!!

Πανω απο 30 οι Αχαιοι πεσοντες αεροποροι απο συστασεως Ελληνικης Πολεμικης Αεροποριας μεχρι σημερα και απο αυτους πανω απο 10 ειναι απο την Αιγιαλεια !!!

Ηρωες Αετοι οπως ο Σμηναγος Βασίλειος Γιαννακόπουλος απο το Καθολικο Αιγιαλειας ο Σμηναγος Κωνσταντινος Τσιτσας απο την Αραβωνιτσα ο Ανθυποσμηναγος Μπαρμπούνης Ηλίας απο τις Καμαρες και πολλοι αλλοι ειναι ο ανθος απο τα νιατα της Αιγιαλειας που πεταξαν σε Ελληνικους και ξενους ουρανους γραφοντας επικα αεροπορικα κατορθώματα !!!

Αναμεσα στους Εκλεκτους Ηρωες Αετους της περιοχης μας ξεχωριστη θεση κατεχει ο Επισμηναγος Επαμεινώνδας Κοττάς της 335ης Μοίρας Διώξεως απο τον Πλατανο Αιγιαλειας ο τελευταιος πεσων Ελληνας Αεροπορος του β παγκοσμιου πολεμου που επεσε μαχομενος στις 12-10-1944 προσβαλοντας πανω απο τους ουρανους της Γιουγκοσλαβίας υποχωρουσες Γερμανικες φαλαγγες που εγκατελειπαν τα Βαλκανια !!! Ηταν εκεινη η ημερα που στην Αθηνα ανεβαινε στον ιστο της Ακροπολεως η γαλανολευκη του Θωρηκτου Αβερωφ και οι Ελληνες πανυγηριζαν την ελευθερια τους !!!

Ο Επαμεινώνδας Κοττάς γεννήθηκε το 1919 στον Πλάτανο Αιγιαλείας. Εισήχθη στη Σχολή Αεροπορίας το 1936.
αποφοίτησε δεύτερος το 1939, με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του ελλαδικού χώρου ως χειριστής στα αεροσκάφη Fairey Battle. Μετά την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε με τα υπολείμματα της Αεροπορίας στη Μέση Ανατολή και πετούσε αρχικά με αεροσκάφη Blenheim και στη συνέχεια εντάχθηκε στα καταδιωκτικά Hurricane της 335 Μοίρας. Έλαβε μέρος με αεροσκάφος Hurricane στον βομβαρδισμό γερμανικών στόχων στην Κρήτη, κατά την Συμμαχική Επιχείρηση της 13ης Νοεμβρίου του 1943. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην 335 Μοίρα με αεροσκαφη Spitfires. και έλαβε μέρος στη φοβερή μάχη του Ελ-Αλαμέιν .η οποια αργοτερα μεταστάθμευσε στην Ιταλια στο αεροδρόμιο Μπιφέρνο, κοντά στο Κάμπο Μαρίνο, κοντα στην Φότζια.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ !!

ΠΗΓΗ Ηλίας Στ. Δημητρόπουλος αποστρατος αξιωματικος αεροποριας !!!
Είχε μπει ο Οκτώβριος του 1944. Οι γερμανικές δυνάμεις είχαν ήδη αρχίσει να αναδιπλώνονται από τα Βαλκάνια.

Στις 12 Οκτωβρίου, αφού έγινε το καθιερωμένο πρωινό «μπρίφινγκ» και το ανάλογο «κολατσιό» με σταφύλια από τα παρακείμενα στο αεροδρόμιο αμπέλια, απογειώθηκε η πρώτη τετράδα της Μοίρας με την εξής σύνθεση:

Νο1: Σμηναγός Επαμεινώνδας Κοττάς - Αρχηγός σχηματισμού

Νο2: Υποσμηναγός Γεώργιος Λαμπρόπουλος

Νο3: Υποσμηναγός Αντώνιος Πετράκης

Νο4: Σμηνίας Δημήτριος Κόκκινος.

Τα αεροσκάφη ήταν βελτιωμένη εκδοση των Spitfires.

Ο σχηματισμός με ενισχυμένα καύσιμα με την τοποθέτηση και εξωτερικών δεξαμενών στα αεροσκάφη, πέρασε από την Αδριατική θάλασσα, πάνω από τις κορυφογραμμές των Δειναρικών Άλπεων και κατεβαίνοντας στη συνέχεια χαμηλά, έσπασε σύμφωνα με το σχέδιο και ο καθένας άρχισε να εξερευνά εξονυχιστικά την περιοχή για εντοπισμό εχθρικών μέσων.
Η ΕΝΑΓΩΝΙΑ ΦΩΝΗ ΤΟΥ Νο2

Ύστερα από αρκετή ώρα άκαρπης έρευνας, αιφνιδιαστικά ακούγεται από τον ασύρματο η εναγώνια φωνή από τον Νο2, Υποσμηναγό Λαμπρόπουλο, που απευθύνεται στον Αρχηγό του σχηματισμού Σμηναγό Κοττά:

-Νο2 προς Νο1.

-Nο2 καλεί Νο1. Μεγάλη φάλαγγα αυτοκινήτων είναι σταθμευμένη κάτω από τις μουριές στην είσοδο του χωριού.

Μέσα στην υπερένταση ακούγεται η φωνή του Αρχηγού:

-Δεν τη βλέπω, δώσε μου πιο ακριβή στοιχεία.

«Είναι το χωριό στην πλαγιά του βουνού που το διασχίζει ένας φιδίσιος δημόσιος δρόμος», συμπληρώνει ο Λαμπρόπουλος.

-ΟΚ, είδα τη φάλαγγα. Ετοιμαστείτε όλοι και ακολουθείστε με για επίθεση. Πάρτε τις κανονικές αποστάσεις.

Με αριστερή στροφή, ο ένας πίσω από τον άλλο, άρχισαν την επίθεση με κατεύθυνση από βορρά προς νότο. Με πυροβόλα – πολυβόλα και τα τέσσερα Spitfires να «ξερνούν» φωτιά.

«ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ»

Μετά την απαγκίστρωση ακούγεται στον ασύρματο η φωνή του Αρχηγού:

-Δεν έμεινα ικανοποιημένος. Διακρίνω τρία οχήματα που δεν πήραν φωτιά. Ετοιμαστείτε για άλλη μια επίθεση. Πάρτε κανονικές αποστάσεις και ακολουθείστε με.

Όμως, στην πρώτη αιφνιδιαστική επίθεση (εφόρμηση) δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι σ’ ένα διπλανό από τις μουριές εξοχικό κέντρο ήταν οι Γερμανοί της σταθμευμένης φάλαγγας που ξεκουράζονταν.

Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τη δεύτερη επίθεση, οι Γερμανοί έτρεξαν και επάνδρωσαν τα αντιαεροπορικά όπλα τους.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΤΥΠΗΜΑ

Σ’ αυτή τη δεύτερη επίθεση πρώτος πάλι εφόρμησε ο Αρχηγός με μεγαλύτερη γωνία βύθισης και αφού έπληξε ένα όχημα απαγκιστρώθηκε.

Στην φάση της απαγκίστρωσης από τη βύθιση, βρέθηκε ακριβώς απέναντι από αντιαεροπορική πυροβολαρχία, που ήταν ανεπτυγμένη σε παρακείμενο λόφο, τα πυρά της οποίας έπληξαν θανάσιμα το αεροσκάφος – αν όχι και τον ίδιο τον αεροπόρο.

«ΚΑΙΓΕΣΑΙ, ΚΑΙΓΕΣΑΙ...»

Ο Λαμπρόπουλος που ακολουθεί ως Νο2, με την απαγκίστρωσή του παρατηρεί μπροστά και ψηλά το αεροπλάνο του Αρχηγού να έχει πάρει φωτιά κι όμως να εξακολουθεί να παίρνει ύψος.

-Νο1 καίγεσαι… Νο1 από Νο2 καίγεσαι…

Ακούγεται η απεγνωσμένη φωνή του Υποσμηναγού Λαμπρόπουλου.

Καμιά απάντηση. Και εκεί που το φλεγόμενο Spitfires με στοιχεία JG 946 ανέβαινε, σε λίγο έγειρε απότομα προς τα δεξιά και από ύψος 800 ποδών καρφώθηκε στη μικρή πεδιάδα, γενόμενο παρανάλωμα του πυρός, παίρνοντας μαζί του και την ψυχή του παλικαριού.

Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή ο Αχαιός Σμηναγός – Επισμηναγός μετά θάνατο - Επαμεινώνδας Κοττάς, σε μια χρονική περίοδο που η ειρωνεία της τύχης τον προκάλεσε, γιατί την ίδια μέρα η Αθήνα απαλλασσόταν από τη γερμανική μπότα και λίγες μέρες μετά, συγκεκριμένα στις 14 Νοεμβρίου, οι τρεις Μοίρες της αναγεννημένης Αεροπορίας 335, 336 και 13η ΜΕΒ, προσγειώνονταν στο πάτριο έδαφος, στο Χασάνι (Ελληνικό).

Ο ήρωας αεροπόρος Επαμεινώνδας Κοττάς συμπεριφέρθηκε ως πραγματικός ηγέτης που εμπνέει τον σεβασμό και την παραδοχή στους συμπολεμιστές του.

Επέδειξε πραγματικό αίσθημα ευθύνης. Δεν αρκέστηκε στις ζημιές που προκάλεσαν με την πρώτη προσβολή, αλλά επανήλθε να αποτελειώσει και τρία εναπομείναντα οχήματα. Η πίστη, η περηφάνια του, ως αεροπόρος και μαχητής, δεν του επέτρεψαν να επιστρέψει στη βάση και να αιωρείται η ιδέα ότι τα αποτελέσματα της αποστολής δεν ήταν ολοκληρωμένα.

Ήταν ο τελευταίος πεσών αεροπόρος κατά Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ξένους ουρανούς και έτσι καταχωρήθηκε στις δέλτους της αεροπορικής ιστορίας.!!!

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.