Ένας ικανός και ταλαντούχος μάνατζερ, θα πρέπει να διαθέτει σοβαρά ψυχικά αποθέματα για να αναλάβει τη διοίκηση και διαχείριση μιας δημόσιας επιχείρησης ή ενός Δημοσίου Οργανισμού.

του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι περισσότερες Δημόσιες  Επιχειρήσεις και σχεδόν όλοι οι Δημόσιοι Οργανισμοί βρίσκονται σε τραγική οικονομική κατάσταση και πολύ δύσκολα ανταποκρίνονται στην αποστολή τους. Κλασική από την άποψη αυτή είναι η περίπτωση της ΔΕΗ, η οποία απειλείται με κατάρρευση.

Στο παρελθόν οι ΔΕΚΟ, με ή χωρίς εγγύηση του Δημοσίου, μπορούσαν να αντλήσουν κεφάλαια από τις αγορές.Ετσι,με υπερδανεισμό,είχαν τη δυνατότητα να κάνουν κομματικές προσλήψεις και να προωθούν το πολιτικο πελατειακό σύστημα. Σήμερα η δυνατότητά τους αυτή είναι μηδενική. Κατά συνέπεια η επιβίωση των ΔΕΚΟ εξαρτάται από τα αποτελέσματά τους. Μόνον αν γίνουν κερδοφόρες, αποτελεσματικές και φιλικές προς τις αγορές θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα.

Για να επιτευχθεί όμως ένας τέτοιος στόχος, οι ΔΕΚΟ χρειάζονται και τους κατάλληλους ανθρώπους. Και αυτοί οι τελευταίοι, σε καμμιά περίπτωση δεν βρίσκονται στους «κομματικούς σωλήνες». Άλλοι είναι οι άνθρωποι που κολλάνε ένσημα και άλλοι, όλοι αυτοί που ανεβάζουν αφίσες. Αλλοι οι τεχνοκράτες που γνωρίζουν τι είναι η 4η βιομηχανική επανάσταση και άλλοι αυτοί που περιμένουν πως και πώς να δουν το βάζο με το μέλι.

Δυστυχώς όμως, στον ελληνικό δημόσιο τομέα, οι ικανοί δεν είναι ευπρόσδεκτοι. Ακόμα χειρότερα όμως, ακόμα και αν ήθελαν να βοηθήσουν τη χώρα, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι στο τέλος θα τους περιμένουν δυσάρεστες δικαστικές περιπέτειες.Περα από τις σίγουρες περικοπές στην αμοιβή της εργασίας τους.Υπο αυτές τις συνθήκες το Υπερταμειο που υποτίθεται ότι ζητά να βρει ικανά στελέχη για να επανδρώσει τις ΔΕΚΟ, θα πρέπει να καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να βρει τους ανθρώπους που πρέπει.

Ιδιαίτερα δε σήμερα, όπου πέρα από αυτεπαγγελτεςδιωξεις κατα λειτουργών του δημοσίου,για πράξεις που αφορούν άμεσα τοδημοσιο συμφέρον διοικητές και ανώτερα στελέχη ΔΕΚΟ μπορούν να διώκονται και μετά από μηνύσεις συνδικαλιστών της εταιρίας για παράδειγμα.Μπορει λόγου χαρη να μην αρέσει ένας πρόεδρος σε κάποιους ανθρώπους της δημόσιας εταιρίας και να βρεθεί μπλεγμένος για κάποια χρόνια σε περιπέτειες που θα πληρώνει και από την τσέπη του.

Καλές λοιπόν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης να τοποθετήσει ειδικούς σε σοβαρά πόστα, πλην όμως το όλο θέμα θα πρέπει να το δει σ΄όλες του τις νομικές διαστάσεις. Και από την άποψη αυτή, μια ρεαλιστική και έξυπνη διορθωση του νέου Ποινικού Κώδικα προσφέρεται ως τροφή για σκέψη.Επισημαινουμε επισης ότι στην εποχή των fake news που ζούμε για τους μάνατζερ που λαμβάνουν αποφάσεις οι καιροί δεν είναι καθόλου εύκολοι.Και ο νοών νοειτω.

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.