Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι πολύ πιθανόν η περίοδος Σεπτέμβριος 2018–Μάϊος 2019 να αποδειχθεί δραματική για την χώρα μας,στην οποιαν τα δομικα αιτια της κρισης της καθε αλλο παρα αποντα ειναι.Περα απο τα εύσημα που απονέμουν οι δανειστές για ευνοήτους λόγους.

Ναι, όλοι οι επίσημοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ο καθένας με τον τρόπο του, απένειμαν εύσημα στην ελληνική κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό για την έξοδο της χώρας από την αυστηρή επιτήρηση και κάποιοι τού ευχήθηκαν και καλή τύχη στις αγορές. Όλοι ανεξαιρέτως, όμως, κατέληξαν με την διατύπωση ότι η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, καθ’ όσον αυτές είναι και η σοβαρή προϋπόθεση για την ανάπτυξή της.

Ωστόσο, όπως διαπιστώσαμε διαβάζοντας μεγάλες δυτικές εφημερίδες, την άποψη αυτή δεν δείχνουν να συμμερίζονται απόλυτα οι παρατηρητές και άλλοι αναλυτές της ελληνικής πολιτικο-οικονομικής πραγματικότητας. Οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, η Μοντ, η Φρανκφούρτερ Αλγκεμάϊνε, η βελγική Σουάρ, η ιταλική 24 Όρε, καθώς και αρκετοί έγκυροι ιστότοποι, επισημαίνουν ότι αν κάτι είναι ακατόρθωτο στην Ελλάδα, αυτό έγκειται στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν θέλει να κάνει.

Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη 3%-4% στην Ελλάδα, υπό την σημερινή διεθνή συγκυρία, όταν στην χώρα βολοδέρνει η σημαντικότερη επένδυσή της, αυτή του Ελληνικού, αναρωτιέται ο αρθρογράφος της γαλλικής Φιγκαρό –και έχει δίκιο. Από την πλευρά της, η βελγική DH τονίζει ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις προτίμησαν να υπερφορολογήσουν την ελληνική μεσαία τάξη έως εξοντώσεώς της, παρά να πραγματοποιήσουν κάποιες σοβαρές ιδιωτικοποιήσεις, από τις οποίες θα αντλούσαν άμεσα κεφάλαια. «Κατά συνέπεια, τί θα αλλάξει στην κατάσταση αυτή; Μάλλον τα πράγματα θα χειροτερέψουν», υπογραμμίζει η βελγική εφημερίδα.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα με την ελληνική περίπτωση, το οποίο μάς έθεσε σε συζήτησή μας ο Φραντζ-Ολιβιέ Γκισμπέρ, κύριος αρθρογράφος του γαλλικού περιοδικού Λε Πουέν και συγγραφέας:

«Τί θα κάνει ο Τσίπρας το εξάμηνο που έρχεται; Θα αφήσει το αριστερό του προφίλ να μείνει τσαλακωμένο όπως είναι σήμερα, ή θα επιδιώξει να το αποκαταστήσει ενόψει ευρωεκλογών και πιθανότατα εθνικών σας εκλογών τον Μάϊο 2019; Αν θελήσει να αποκαταστήσει το τρωθέν αριστερό του γόητρο, τότε η Ελλάδα θα μπει σε νέες περιπέτειες. Διότι κατά πάσα πιθανότητα η ελληνική κυβέρνηση, με σημαία της την άρνηση να εφαρμόσει περικοπές συντάξεων την 1η Ιανουαρίου 2019 και με παροχές που θα δώσει από το μαξιλάρι των 24 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα έλθει σε αντιπαράθεση με τους θεσμούς. Πολύ απλά, θα αρνηθεί να εφαρμόσει αυτά που η ίδια συμφώνησε και υπέγραψε. Άρα θα υπάρξει επιστροφή στα παλιά», τονίζει ο Γάλλος συνάδελφος.

Έχουμε δε την αίσθηση ότι τις απόψεις και προβλέψεις του συμμερίζονται παρασκηνιακά και πολλοί κοινοτικοί αξιωματούχοι. Γι’ αυτό και υπογραμμίζουν ότι η κυβέρνηση θα αποφύγει να προσφύγει στις αγορές για ένα διάστημα. «Σε καμμία περίπτωση δεν θα ρισκάρει υψηλό κόστος δανεισμού υπό τις σημερινές ρευστές συνθήκες», μάς είπε αναλυτής του Ιδρύματος Bruegel στις Βρυξέλλες. Την δε εκτίμησή του μοιράζονται και αρκετοί παρατηρητές στην βελγική πρωτεύουσα, οι οποίοι εκτιμούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας αυτή την στιγμή αμφιταλαντεύεται αν πρέπει να ενδώσει στον λαϊκισμό ή να παίξει το χαρτί του νέου και ελπιδοφόρου για την κεντροαριστερά Ευρωπαίου ηγέτη.

Ένα άλλο σοβαρότατο πρόβλημα που έχει μπροστά της η Ελλάδα είναι το τραπεζικό. Όσο διαρκούν οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, οι επενδυτές θα είναι πάντα καχύποπτοι απέναντι στην χώρα.

Παράλληλα, η πολύ χαμηλή πιστωτική ικανότητα των τραπεζών μας δεν λύνει τα ζέοντα προβλήματα κερδοφόρων επιχειρήσεων οι οποίες δεν διαθέτουν καμμία επεκτατική άνεση κεφαλαίων. Αρκετές δε από αυτές, λόγω μεγέθους, δεν έχουν την δυνατότητα να προσφύγουν στις διεθνείς αγορές. Ως γνωστόν, στις σύγχρονες οικονομίες οι μεγάλες εταιρείες χρηματοδοτούνται από το ρευστό που τούς αποφέρει η δραστηριότητά τους. Αντιθέτως, οι ΜμΕ χρειάζονται φρέσκα κεφάλαια για να επεκταθούν. Τα τελευταία όμως απουσιάζουν δραματικά από την Ελλάδα. Υπάρχει έτσι σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας, που από μόνο του είναι αντιαναπτυξιακό και αποθαρρυντικό σοβαρών παραγωγικών επενδύσεων.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, συνεπώς, η έξοδος από τα μνημόνια είναι ταυτοχρόνως είσοδος σε εποχή αβεβαιότητας, στο πλαίσιο της οποίας πολλά θα μπορούσαν να προκύψουν.

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.