Του Νικήτα Κωνσταντέλλου

Όλα δείχνουν ότι αρκετά πράγματα αλλάζουν από πλευράς νοοτροπίας και συμπεριφοράς – κάτι που οφείλουμε στην νέα γενιά και στα παιδιά μας

Το 2017 ήταν πραγματικά άλλο ένα δύσκολο έτος. Η οικονομική ζωή έχει γίνει πολύ δυσάρεστη τα τελευταία χρόνια, με αρνητικές επιπτώσεις τόσο για την χώρα μας όσο και για την επαγγελματική και οικογενειακή μας ζωή. Για πολλούς συμπατριώτες μας, αντί η ζωή να είναι η αναζήτηση της ευτυχίας, έχει γίνει αγώνας για επιβίωση.

Εμείς, βέβαια, ως CEOs, γνωρίζουμε καλά αυτόν τον αγώνα, αφού τον δίνουμε καθημερινά για την επιβίωση και την ευημερία των επιχειρήσεων που διευθύνουμε. Είναι αλήθεια ότι ο ανταγωνισμός τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς έχει γίνει πολύ έντονος, η επιβίωση απαιτεί σκληρή δουλειά και επέκταση σε ενέργεια και χρόνο των επαγγελματικών υποχρεώσεων, ακόμα και σε βάρος της προσωπικής μας υγείας και των οικογενειών μας. Πολύ περισσότερο όταν στην χώρα μας οι εταιρείες πρέπει, επιπροσθέτως, να ξεπεράσουν όλα τα απίστευτα εμπόδια που περιλαμβάνει η ελληνική πραγματικότητα.

Στα έξι χρόνια που βρίσκομαι στο τιμόνι της ΕΑΣΕ, δεν θέλησα ποτέ ούτε να ωραιοποιήσω μία κατάσταση αλλά ούτε και να κάνω το αντίθετο. Πρέπει λοιπόν να πω, διαβάζοντας τον τελευταίο κατάλογο των 49 σελίδων με όλα τα επιπρόσθετα μέτρα (82 νέα προαπαιτούμενα περαιτέρω των 75 που μένουν να ψηφιστούν για την δεύτερη αξιολόγηση) που πρέπει να υιοθετήσουν οι ελληνικές αρχές στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης και με δεδομένη την πρόδηλη πλέον πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης για συνεπή εφαρμογή τους, ότι είναι πάρα πολλά πράγματα που πρέπει να κάνει η πατρίδα μας για να εναρμονιστεί με τα διεθνή και ευρωπαϊκά δεδομένα.

Για πρώτη ίσως φορά, κοιτώντας και τον μακρύ δρόμο που μέχρι σήμερα έχουμε διανύσει, διαπιστώνει κανείς ότι παρά τα τραγικά λάθη και τις ολέθριες πολλές φορές οπισθοδρομήσεις μας, η χώρα σιγά-σιγά αρχίζει να μοιάζει μία φυσιολογική, μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα, τουλάχιστον στο …κανονιστικό της πλαίσιο.

Φυσικά μένουν και άλλα να γίνουν, κυρίως εκείνα που αφορούν στις φορολογικές και ασφαλιστικές ελαφρύνσεις τόσο των φυσικών όσο και των νομικών προσώπων. Θέλω να πιστεύω ότι οι δανειστές, οι εταίροι αλλά και η κυβέρνηση θα κατανοήσουν όλοι μαζί ότι η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά με τόσο υπερβολική φορολόγηση.

Θα ήθελα όμως να πω με ευθύτητα και αυτό που διαφαίνεται για το μέλλον των παιδιών της πατρίδας μας, για το μέλλον των παιδιών μας. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει μία κανονική χώρα και, αν συμβεί αυτό, τότε θα αρχίσει ο παραγωγικός τομέας της χώρας να ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις στην παγκόσμια οικονομία.

Αυτή δεν είναι μόνον μία δική μου διαπίστωση. Είναι φανερό ότι αρχίζει να διαμορφώνεται διεθνώς ένα διαφορετικό, ένα πιο ευνοϊκό κλίμα. Ταξιδεύω συχνά και συνομιλώ με παράγοντες της ιδιωτικής οικονομίας διαφόρων χωρών. Υπήρχε μία περίοδος όπου κανείς δεν ήθελε να ακούσει τίποτα, καμμία δικαιολογία, καμμία εξήγηση για τους λόγους που η Ελλάδα έφθασε στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ακόμα και όταν είχαμε κάποιο δίκιο. Οι επενδυτές διεθνώς αισθάνονταν ακόμη χειρότερα. Έχοντας χάσει πράγματι πολλά κεφάλαια στην Ελλάδα, είχαν απογοητευτεί και εκνευριστεί με την χώρα και δεν ήθελαν να ακούσουν λέξη.

Μπορώ να πω ότι σήμερα τα πράγματα βελτιώνονται διεθ8νώς και η χώρα αρχίζει να αποκτά κάποιο επενδυτικό ενδιαφέρον. Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος αντικειμενικός λόγος που θα πρέπει να μάς επιτρέπει να βλέπουμε κάποιο φως στην άκρη του τούνελ.

Τέλος, να πω και την δική μου αίσθηση για την νοοτροπία των Ελληνίδων και των Ελλήνων, που αλλάζει. Σήμερα αναδεικνύεται μία άλλη ματιά των συμπατριωτών μας απέναντι στα πράγματα και ιδίως όσον αφορά στην ανάγκη δημιουργίας πλούτου και προστιθέμενης αξίας. Μία πιο σύγχρονη και πολλά υποσχόμενη ματιά για την σημασία της αξιοκρατίας, της σκληρής δουλειάς, της πειθαρχίας και ενός πνεύματος αισιοδοξίας –όλα χαρακτηριστικά μίας νέας εποχής για την Ελλάδα.

 Νικήτας Κωνσταντέλλος είναι Πρόεδρος της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.