Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου
Απόψε βρέθηκα με φιλική παρέα , για το καλό είπαμε να παίξουμε κανένα χαρτάκι λόγω των ημερών για να περάσει η ώρα. Ωραίες που είναι εκείνες οι στιγμές του παιχνιδιού… δεν βλέπεις τίποτα άλλο, παρά μόνο τα χαρτιά που περνούν από μπροστά σου και προσπαθείς να συγκρατήσεις φιγούρες και αριθμούς . Αδειάζεις, χάνεσαι , δεν σε νοιάζει κανείς παρά μόνο ο μπαλαντέρ, ο βαλές, η ντάμα και ο ρήγας. Το παιχνίδι έληξε σχετικά νωρίς , λεφτά δεν υπήρχαν μόνο γράφαμε πόντους … δεν προλάβαμε καλά – καλά να βγούμε στην εξώπορτα , μας πλησιάζει ένας λαχειοπώλης, μας κοιτάζει ευθεία στα μάτια και μας λέει «πάρτε το τελευταίο και τυχερό». Άραγε αυτή τη φράση σε πόσους άλλους πριν από εμάς την είχε πει ποιος ξέρει ; Για το καλό και μόνο πήραμε το «τελευταίο» κρατικό λαχείο.
Μετά από δύο λεπτά αρχίσαμε να κάνουμε σχέδια… Αν κερδίσουμε … Τι θα τα κάνουμε ; Ξάφνου συνειδητοποίησα ότι το λαχείο που κρατούσαμε στα χέρια μας, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μόνο ένα απλό χαρτί με αριθμούς και μας άφηνε μια χαραμάδα ανοιχτή στο όνειρο. Μπορεί κάτι καλό να συμβεί. Ποιος ξέρει;
Σε εκείνο το ποιος ξέρει έχει επενδύσει ολόκληρη η βιομηχανία του τζόγου. Πάω στο καζίνο… και ποιος ξέρει; Μπορεί η ρουλέτα να γυρίσει και να μου φέρει το δικό μου αριθμό 5 κόκκινο… και όταν δεν έρχεται εκείνο το 5 κόκκινο ποντάρεις και ξανά ποντάρεις μέχρι που τα χάνεις όλα και μένεις στον άσσο. Έπειτα λες βρε δεν πάω μέχρι τον Ιππόδρομο να ποντάρω στον Αστραχάν μου είπαν ότι είναι άλογο μαχητής… στο τέλος ανακαλύπτεις ότι ο Αστραχάν ήταν κουτσό άλογο και από τα τρία πόδια. Όσο το σκέπτομαι κάπως έτσι είναι και η ζωή … Πόσες φορές δεν ποντάραμε σε υποτιθέμενα πουλέν και φάγαμε τα μούτρα μας ; Αλλά ας επανέλθουμε πάλι πίσω στον τζόγο. Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι σε όλα τα τυχερά παιχνίδια του ΟΠΑΠ γίνεται τζακ ποτ την Πρωτοχρονιά. Ανοίγεις την τηλεόραση και σε καλούν να πάρεις μέρος σε διαγωνισμούς μήπως και … είσαι ο μεγάλος τυχερός… Παντού τζόγος … Ακόμα και στην εκκλησία πέρασα μια μέρα να ανάψω ένα κεράκι και άκουσα τον ιερέα να λέει «μην ξεχάσετε αύριο έχουμε τη λαχειοφόρο». Για να μην σχολιάσω τις κληρώσεις του υπουργείου οικονομικών.
Το συμπέρασμα ένα, όσο η οικονομική κρίση αυξάνεται και η φτώχεια γίνεται λερναία ύδρα τόσο εκείνη η χαραμάδα για το όνειρο μένει ανοιχτή. Εκείνη λοιπόν τη χαραμάδα βλέπουν όλοι αυτοί που ποντάρουν, όχι στην ευτυχία για κάτι καλύτερο… αλλά στο παραμύθι της όμορφης , άνετης και πλουσιοπάροχης ζωής που προσφέρεται μέσα από τα πάρα –πάρα πολλά χρήματα .
Απόψε με το λαχείο στο χέρι ένιωσα λίγο σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, σε κάθε σπίρτο που άναβε έβλεπε και ένα όμορφο όνειρο, μόνο που … τα όνειρα δεν κρατάνε για πολύ και όταν ξυπνήσουμε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη ζοφερή πραγματικότητα. Έτσι και ο τζόγος , χαρίζει για δευτερόλεπτα την προσδοκία και απομυζά χρήματα. Αν πρόκειται για δύο και για τρία ευρώ μια στο τόσο, για το καλό που λέμε, δεν χάθηκε και ο κόσμος … Όμως ο κόσμος και η γη χάνονται κάτω από τα πόδια του καθενός όταν στο βωμό του τζόγου χάνονται περιουσίες, αξιοπρέπεια, κλείνουν σπίτια και καταστρέφονται ζωές.
Καλό το όνειρο , καλή η προσδοκία, ακόμα καλύτερο το παιχνίδι και η πλάκα, φτάνει να μην μετατραπούν σε δαμόκλειο σπάθη , γιατί ο εθισμός είναι δύσκολο παιχνίδι και χρειάζεται δυνατούς παίκτες για να του ξεφύγουν.
Καλή Πρωτοχρονιά
BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS