Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου
Από το 2000 έως και σήμερα έχω παρακολουθήσει όλα τα συνέδρια της Νέας Δημοκρατίας αφού η βάση της παράταξης με τιμούσε με την ψήφο της και με έστελνε ως σύνεδρο πολλές φορές εκλεγμένη… Είδα τον πρώην πρόεδρο της Ν.Δ. Κώστα Καραμανλή να φεύγει μετά τις εκλογές του 2009 , είδα να παίρνει τη σκυτάλη ο Αντώνης Σαμαράς μετά την εκλογή του από τη βάση της κοινωνίας, έζησα και εκείνες τις εκλογές από κοντά. Έπειτα την αποχώρηση της Ντόρας και την ίδρυση του νέου κόμματος και μετά την επιστροφή της με πανηγυρισμούς … ξανά για μια ακόμα φορά την εκλογή του νέου αρχηγού Κυριάκου Μητσοτάκη και τις εκλογές που δεν έγιναν αρχικά αλλά άλλαξε η ημερομηνία και στο τέλος εκλέχτηκε με μεγάλο ποσοστό ο νέος Πρόεδρος… Τι τα σκέπτομαι τώρα αυτά ; Περασμένα ξεχασμένα. Μεγάλωσα πια και έπαψα να πιστεύω σε παραμύθια. Η ζωή μας άλλαξε γενικότερα. Τώρα πια όλα αυτά μου φαίνονται ψιλά γράμματα.
Όλα άλλαξαν η Νέα Δημοκρατία και η νοοτροπία της όμως παραμένει ακλόνητη, είναι στιγμές που νιώθω την ανάγκη να σπάσω την τηλεόραση και άλλες πάλι με πιάνουν τα γέλια, τούτο γιατί ουσιαστική αντιπολίτευση δεν υπάρχει την πάτησε και εκείνη το τρένο όπως χιλιάδες άλλα πράγματα στην καθημερινότητα… Έτσι όπως αναμοχλεύω κάτι παλιές σελίδες ξεθωριασμένες το μάτι μου πέφτει πάνω σε εκείνα που είχα πει το καλοκαίρι του 2007 ως σύνεδρος τίποτα δεν άλλαξε από τότε στη νοοτροπία τους, μα τίποτα…
Απλά τα γράφω για μια ακόμα φορά όχι γιατί πιστεύω ότι κάτι θα αλλάξει γιατί χειροκροτήματα άκουσα, χαμογελάκια, συγχαρητήρια και άλλες δημοσιοσχεσίστηκες μπούρδες είδα και εισέπραξα, αλλά επί της ουσίας δεν είδα να αλλάζει τίποτα και το Βατερλό του 2009 το είδαμε και το ζήσαμε.
Τώρα μακριά από όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου γράφω ξανά εκείνα που είχα πει δέκα χρόνια πριν. «Εκείνο που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι με το να χαϊδεύει αυτιά και να λαϊκίζει το μόνο που κάνει είναι κακό στη παράταξη την οποία ανήκει, αλλά ακόμα μεγαλύτερο στη χώρα που κλήθηκε να κυβερνήσει ή πρόκειται να κυβερνήσει. Καιρός να βρεθεί κάποιος κάποτε να λέει αλήθειες και να τις τηρήσει πριν την εκλογή του και μετά την εκλογή του. Οι πελατειακές σχέσεις εξίσου ενοχλητικές και καταστρεπτικές για τη χώρα, για μένα είναι προτιμότερο να δημιουργήσετε τις συνθήκες εκείνες όπου θα έχουμε όλοι ίσες ευκαιρίες στην εργασία, να μπορούν οι νέοι να δημιουργούν δικές τους επιχειρήσεις καινοτόμες και παραγωγικές και να μην χρειάζονται όλη αυτή τη γραφειοκρατία και τα υπέρογκα ποσά. Για σκεφτείτε το λίγο, είναι προτιμότερο από το να μας βάζετε με προγράμματα stage για ένα ξεροκόμματο, ανασφάλιστους να εργαζόμαστε για μερικούς μήνες και κάμποσα χρόνια να ψάχνουμε να βρούμε δουλειά και να μην βρίσκουμε. Ο μεγαλύτερος βιασμός που μπορεί το κράτος να κάνει σε έναν νέο είναι να του στερεί το δικαίωμα στην εργασία και στη δημιουργία. Όσο για το, ποιοι φταίνε που τα πράγματα δεν έχουν πάει καλά για τη χώρα; Η εύκολη απάντηση θα ήταν οι βουλευτές, εσείς κύριοι που κάθεστε εδώ στις πρώτες θέσεις , όμως δεν θα το πω αυτό υπάρχει συνευθύνη φταίμε και εμείς ως πολίτες που καλλιεργούμε το δούναι και λαβείν φταίνε και οι συνδικαλιστές που κοιτάνε την πάρτη τους και τα συμφέροντά τους… Ναι όλοι φέρουμε μερίδιο ευθύνης στο ποσοστό που μας αναλογεί».
«Σε λίγο αν θα χάσουμε τις εκλογές θα λέμε ότι φταίνε οι ξένοι και ο κακός μας ο καιρός, ας κοιταχτούμε όλοι μεταξύ μας και να δούμε που εμείς κάναμε λάθος. Ξέρετε αυτοκριτική το λένε αυτό».
«Μετά από λίγα χρόνια τίποτα δεν θα είναι όπως είναι σήμερα, το μέλλον της γενιάς μου το βλέπω χλωμό, φοβάμαι για το τι θα βιώσουμε τα επόμενα χρόνια;… αποτελέσματα των πολιτικών έτσι όπως ασκήθηκαν και ασκούνται. Τρέμω στην ιδέα πως θα είναι το αύριο της γενιάς μου».
«Σημασία δεν έχει ποιος είναι ηγέτης αλλά ποιος θα καταφέρει να κάνει πράξη την ενότητα, η Νέα Δημοκρατία αρχίζει από την επονομαζόμενη δεξιά και φτάνει ως τις παρυφές της Αριστεράς. Αυτό θα πρέπει να έχουμε κατά νου και να λειτουργούμε ως κεντρώο κόμμα αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες του μέσου πολίτη, του υγιώς σκεπτόμενου. Με ένα κουπί η βάρκα δεν πάει μπροστά, μην ξεχνάμε ότι με το να αφορίζουμε ή να πετάμε τους παλιούς δεν γινόμαστε καλύτεροι, χρειαζόμαστε την παλιά φρουρά αλλά χρειαζόμαστε και νέο αίμα με δύο κουπιά η βάρκα ταξιδεύει με ασφάλεια . Εκείνο που πρέπει να εκλείψει για να γίνουμε καλύτεροι είναι να λειτουργούμε με γνώμονα το «ΕΜΕΙΣ» και όχι το «ΕΓΩ» κάτι που δεν υπάρχει στη δική μας παράταξη».
«Βασική προτεραιότητα της Νέας Δημοκρατίας είναι να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα, απαγκιστρωμένο από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Όπου θα στρέφει το βλέμμα της στην κοινωνία και θα αφουγκράζεται τον παλμό της χωρίς λαϊκισμό αλλά για να πιάσει το σφυγμό της, να ακούσει τα προβλήματά της, χωρίς να χρειάζεται μεσάζοντες».
«Το να πει κανείς, καλύτερη υγεία, παιδεία, πολιτισμό και τόσα άλλα μοιάζουν σαν ευχολόγια, έργα θα ήθελα να δω, έργα που έχουν μείνει στη μέση και έργα που ανακοινώθηκαν και δεν έγιναν ποτέ. Εκείνη η επανίδρυση του κράτους που ανακοινώθηκε από το 2000 ακόμα να τη δούμε θέλουμε. Σε λίγα χρόνια αυτή η κυβέρνηση της Ν.Δ. ίσως να μην υπάρχει, όλοι όμως θα θυμόμαστε την επανίδρυση που δεν έγινε ποτέ».
Όλα αυτά μετά από τόσα χρόνια είναι σα να τα έγραψα σήμερα. Για τη Νέα Δημοκρατία η ανανέωση δεν επέρχεται με το να διώξει ή να διαγράψει κάποιους ούτε με το να αποκλειστούν ορισμένοι άλλοι , ούτε να μπουν όρια ηλικίας ή παλαιότητας. Η ανανέωση έρχεται μέσα από αξιακούς κώδικες, έρχεται μέσα από πρόγραμμα ευθύνης και όχι λόγια του αέρα, ούτε με υστερίες και φωνές σε τηλεοπτικά πάνελ. Η πολιτική του σήμερα θέλει σοβαρότητα και πολιτικά επιχειρήματα. Κυρίως πρέπει να δείξουν στον κόσμο εκείνον που δεν ανήκει στη Νέα Δημοκρατία για ποιους λόγους μπορεί να την εμπιστευτεί με επιχειρήματα και όχι με ευχολόγια του τύπου να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και να έρθουμε εμείς. Να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ , αλλά εμείς ...τι μπορούμε να κάνουμε ώστε η Ελλάδα να είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και όχι ουραγός; Αυτή την απάντηση πρέπει να δώσουν από το 11ο συνέδριο.
BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS