Του Πέτρου Βενέτη

Απολύθηκε δικαστικός, γιατί είχε 3.000 (τρεις χιλιάδες!!!) υποθέσεις, τις οποίες δεν είχε καν αγγίξει!

Ένας Θεός ξέρει πόσο του πήρε να φτιάξει τη συλλογή του, γιατί σίγουρα θα είχε διεκπεραιώσει και μερικές, έτσι «για τα μάτια του κόσμου».

Διόλου απίθανο, να είχε κάποια στιγμή επαινεθεί από την υπηρεσία, για την προθυμία του στην ανάληψη υποθέσεων.

Το θέμα δεν είναι αν έπρεπε να απολυθεί ή όχι, παρ’ όλο που θα βρεθούν φωνές αντιρρήσεων, από τις τάξεις των αντιφρονούντων...γενικώς.

Το θέμα είναι πως γίνεται να μαζευτεί ένα τέτοιο νούμερο , πριν το πάρουν είδηση οι αρμόδιοι.

Σίγουρα κάποιος μοιράζει τις δουλειές, με κάποιο σύστημα.

Όσο κακό κι αν είναι αυτό το σύστημα δεν μπορεί να μη περιλαμβάνει τον όγκο των υποθέσεων που εκκρεμούν, σαν προϋπόθεση, για να του ανατεθεί μία καινούργια.

Σε ποιο νούμερο «χτυπάει καμπανάκι», ή αντιδρά ο αδικημένος;

΅Εκτός αν δίνονται με κλήρωση, οπότε μιλάμε για μεγάλο γκαντέμη.

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.