ΔΥΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΑΙΓΙΩΤΙΚΗΣ δυναστείας των Παναγιωτόπουλων που μεσουράνησε για 100 χρόνια και τοπικά και πανελλαδικά. Όρθιος ο Πανάγος η' Πανάγαρος λόγω του ύψους του και καθιστός ο αδελφός του Σπύρος , φωτογραφίζονται το 1905 στην ισόγεια εσωτερική πόρτα του αρχοντικού φορώντας ναυτικές στολές που χρησιμοποιούσαν όταν έκαναν βόλτες στον Κορινθιακό με το ιστιοφόρο τους ''Αλκυών''. Με το σκάφος αυτό πήγαιναν και στο Λαμπίρι στο τεράστιο παραθαλάσσιο κτήμα τους [ που μετά λειτούργησε για δεκαετίες το περίφημο Club Mediteranne] αλλά κυρίως στο ιδιόκτητο νησάκι απέναντι από τα Τριζόνια , στα παράλια της Ρουμέλης. Ο Παναγος [1860-1924] ήταν ο καλλιτέχνης της οικογένειας, ίδρυσε την Φιλαρμονική βρίσκεται πίσω από όλες τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της εποχής [χορούς, ανθεστήρια.κ.λ.π.] Πολιτεύτηκε μόνο μια φορά με το Λαϊκό κόμμα και εξελέγη βουλευτής, αλλά βασική του ασχολία ήταν η τέχνη και ο πολιτισμός. Ο Σπύρος [ 1858-1930] διετέλεσε Δήμαρχος για 40 [!] χρόνια, και έχει συνδυάσει το όνομα του με την αναγέννηση του Αιγίου Κατασκεύασε την πλατεία των Υψηλών Αλωνιών με το πάρκο της, την πλατεία Αγίας Λαύρας που πριν ήταν στρατιωτικός στάβλος, διάνοιξε την οδό Κ. Οικονόμου υλοποιώντας ιδέες του αδελφού του Πανάγου, ο οποίος το 1924 μη μπορώντας να αντέξει μια ερωτική απογοήτευση έδωσε τέλος στην ζωή του. Η οικογένεια Παναγιωτόπουλου ,δέσποσε, εκπροσώπησε και λάμπρυνε την πόλη του Αιγίου έναν αιώνα χωρίς διακοπή, αφήνοντας ανεξίτηλα τα ίχνη της στο πέρασμα της.