Του Κώστα Στούπα

Κατά τις πρώτες εβδομάδες διάδοσης της επιδημίας "Covid 19" γινόταν ένα παραλληλισμός μεταξύ του πυρηνικού ατυχήματος του Τσερνόμπιλ που κατά τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ήταν μια από τις βασικές αιτίες κατάρρευσης της "Σοβιετίας" και της επιδημίας που ξεκίνησε από την επαρχία Ουχάν της Κίνας.



Άρθρο του Δημήτρη Καλογερόπουλου, Δημάρχου Αιγιαλείας

Μετά το πρώτο μούδιασμα για να μην πούμε ΣΟΚ από τα σταδιακά μέτρα για τον κορωνοϊό χρειαζόμαστε ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.

Ζούμε πρωτόγνωρες στιγμές και καταστάσεις που δεν έχουν και συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα για το τέλος τους.

Του Θανάκη Κ.

Μερικές σκέψεις για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Και – κυρίως – για ό,τι επίκειται…

 

* Πρώτον, ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει σοβαρό πρόβλημα να ερμηνεύσει την παγκόσμια κρίση που ζούμε σήμερα.

 

Μια πανδημία με θύματα ίσως λιγότερα από κάθε προηγούμενη, προκάλεσε τη μεγαλύτερη παγκόσμια κρίση που έχουμε γνωρίσει, εδώ και σχεδόν ένα αιώνα!


Του Αντώνη Κεφαλά

Μετά από πολλά χρόνια, ο Έλληνας πολίτης πρέπει να αισθάνεται πως «υπάρχει κράτος». Οι κυβερνητικές και κρατικές αντιδράσεις στις δύο μεγάλες κρίσεις του μεταναστευτικού και του κορωνοϊού έδειξαν πως παρά το ξεχαρβάλωμα των τελευταίων 20 ετών, με ισχυρή πολιτική βούληση και σχετικά ικανοποιητική οργάνωση, το κράτος μπορεί να προσφέρει αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη. Πολλά δεν έχουν γίνει, πολλά γίνονται λαθεμένα, αλλά η πρόοδος σε σύγκριση με την προηγούμενη εικοσαετία είναι σημαντική.

Στην κυριολεξία έχουμε να κάνουμε με κατάσταση πολιορκίας, με μια χώρα που ζει σε συνθήκες πολέμου χωρίς ορατό εχθρό και χωρίς όπλα, βόμβες και αεροπλάνα.

Γράφει ο Βασίλης Σ. Κανέλλης

Φαντάζουν όλα τόσο υπερβολικά με τον κοροναϊό, όμως, είναι η σκληρή πραγματικότητα με την οποία καλούμαστε να ζήσουμε για μήνες. Ίσως όχι δύο όπως είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός. Ισως περισσότερο μιας και η επόμενη ημέρα για την ελληνική κοινωνία θα είναι δύσκολη στην οικονομία και η ανασυγκρότηση θα κρατήσει πολύ.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΗΣΑΝ ΓΝΩΣΤΑ!...



Του Αθαν. Χ.Παπανδρόπουλου

«Είχαμε προειδοποιηθεί από το 2012, γράφει ο Uri Frieman, στο τελευταίο τεύχος της αμερικανικής επιθεώρησης Atlantic, γνωστή για την εγκυρότητα και τη σοβαρότητα της. «Μας είχε προειδοποιήσει η Rand Corporation, η οποία είχε τη χρονιά εκείνη καταγράψει τους διεθνείς κινδύνους που απειλούν τον «αμερικανικό τρόπο ζωής».

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Από τα μπαλκόνια τους που έγιναν παλκοσένικα, τραγουδώντας πότε την άρια «Πέτα σκέψη» από τον «Ναμπούκο» του Βέρντι (ω πατρίδα μου τόσο όμορφη και χαμένη) και πότε τον εθνικό τους ύμνο, τα «αδέλφια της Ιταλίας» αναρωτιούνται «πού είναι η Νίκη». Και ίσως μ’ αυτό το απελπισμένο «Dov’ e la Vittoria?», με τρόμο η σκέψη τους να πετά στις 66 κυβερνήσεις που πέρασαν από πάνω τους στα τελευταία 77 χρόνια. Ίσως και στη φετινή «κινέζικη πρωτοχρονιά» που γιορτάστηκε μεγαλοπρεπώς σε όλη τη χώρα…


Γράφει ο Γιώργος Φλωρίδης

Κάποιοι, εδώ και καιρό, προειδοποιούν για τις ξεχωριστές προκλήσεις του πλανήτη μας. Μεταναστευτικές εισβολές, δημογραφικές ανισορροπίες, περιβαλλοντική κρίση, πρωτοεμφανιζόμενες επιδημίες, συμβατικοί πόλεμοι και εξελισσόμενη φτώχεια, έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πιο δραματικό τρόπο, ότι η εποχή μας ειναι μεταβατική και ταυτόχρονα ιδρυτική. Θα κινηθούμε προς ένα κόσμο καλύτερο ή όχι; Αυτό είναι ζητούμενο και όχι εσχατολογικά δεδομένο. Είναι η μεγάλη στοιχηματική πρόκληση του αιώνα μας.


Του Κώστα Στούπα

1) Η αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων...

Τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση καθημερινά ανακοινώνει μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων και των εργαζομένων που πλήττονται από την επιδημία.

Τούτο είναι αναμενόμενο καθώς αν εξαιρέσει κάποιος τα σούπερ μάρκετ που κάνουν έκτακτες προσλήψεις ολόκληρη η υπόλοιπη οικονομία έχει μπει σε βαθιά "κατάψυξη".