Τα αρπακτικά του δημοσίου. Πώς στήθηκε τη δεκαετία του '20 το ...Στη δημοκρατία πολλές φορές το αποτέλεσμα της κάλπης οδηγεί σε αδιέξοδα και οικονομική αποτελμάτωση παρά σε κινήσεις εξυγίανσης.
                      
του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

 Υπάρχουν πολλές διαπιστωμένες παθολογίες του δημόσιου τομέα. Το ζήτημα είναι η αναζήτηση των μεθόδων θεραπείας τους και η εφαρμογή τους. Στη διάρκεια των Μνημονίων, που προήλθαν ακριβώς από τη χρεωκοπία ενός σπάταλου Δημοσίου που ξόδευε ασυλλόγιστα με στόχο την εξαγορά ψήφων, προωθήθηκαν διάφορες θεραπείες. Ελάχιστες όμως εφαρμόσθηκαν. Με αποτέλεσμα να κατηγορούνται για την αποτυχία οι θεραπείες κι όχι οι αρμόδιοι που δεν τις εφήρμοσαν. Σαν να καταγγέλλεται ο γιατρός για την αδυναμία θεραπείας κι όχι ο ασθενής που δεν ακολούθησε τις οδηγίες του και δεν πήρε τα φάρμακα που του έδωσε.

Ο μαγικός κόσμος των τραπεζών και του χρήματος – The Analyst

Έως ποιο επίπεδο ένα κράτος δικαίου μπορεί να εξασφαλίζει την υλική ασφάλεια των πολιτών του με δανεικά;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ενώ βρισκόμαστε στην αυγή μιας ριζικής οικονομικής αλλά και κοινωνικής ανατροπής, παρόμοια με αυτήν της βιομηχανικής Επανάστασης, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι της οικονομίας και οι έμψυχοι συντελεστές της παραγωγής, θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Και οι απαντήσεις αυτές, είναι αναγκαίο να ανταποκρίνονται σε πραγματικότητες. και όχι σε θεωρητικά και ιδεοληπτικά σχήματα τα οποία τελικά εξαπατούν και διχάζουν.  

ΕΠΙΚΑΙΡΟ - Ψύχωση με τον Θάνατο. Άρθρο του Ηλία ΚαραβόλιαΤου Ηλία Καραβόλια

Σε ένα τεχνικό άρθρο (https://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/ 2028362/yfesh-kai-pollaplasiastes-pali-h-idia-istoria.html) ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Ι. Μαραγκός εξηγεί τον καταστροφικό ρόλο για τις ζωές μας των υποεκτιμώμενων πολλαπλασιαστών στην δημοσιονομική πολιτική κατά την περίοδο των μνημονίων. Καταλήγει στο ορθολογικό συμπέρασμα ότι πρέπει να αποφευχθεί το ίδιο λάθος στην τωρινή ύφεση. Και προτείνει αυτό που όλοι λίγο-πολύ οι γνωρίζοντες την κευνσιανή οικονομική θεωρία λένε: επιβάλλεται να ενισχυθούν οι κρατικές δαπάνες. Όσοι πολέμιοι της κευνσιανής οικονομικής φιλοσοφίας βιάζονται να αντιδράσουν διαβάζοντας την δαιμονοποιημένη φράση(κρατικές δαπάνες) ας κάνουν λίγο υπομονή διότι στο άρθρο του καθηγητή Μαραγκού θα ανακαλύψουν κρυμμένες υπεραξίες σε κομβικά σημεία της ανάλυσης του.



του Γιώργου Κύρτσου

Το πρώτο ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε είναι πότε ακριβώς ξεκινάει η επόμενη ημέρα της οικονομίας. Εκτιμώ ότι το ξεκίνημα της δυναμικής ανάκαμψης θα γίνει στις αρχές του δεύτερου εξαμήνου του 2021. Τότε θα έχουμε έναν συνδυασμό επιστροφής του τουριστικού τομέα σε καλές επιδόσεις και των πρώτων σοβαρών χρηματοδοτήσεων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης.

Το Ταμείο χρειάζεται την παρέμβαση της γερμανικής προεδρίας του Συμβουλίου, το δεύτερο εξάμηνο του 2020, για να οριστικοποιηθεί. Στη συνέχεια από το Ευρωκοινοβούλιο στο οποίο υπάρχει ήδη ευρύτατη πλειοψηφία υπέρ του Ταμείου, που περιλαμβάνει τις πολιτικές ομάδες με εξαίρεση τους ακροδεξιούς αντιευρωπαϊστές και την ευρωπαϊκή Αριστερά συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ.

Φίλιππος Σαχινίδης | από το iefimerida.grτου Φίλιππου Σαχινίδη*

Η πρόταση της ΕΕ για το Ταμείο Ανάκαμψης και οι εκτιμήσεις για το ποσό που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα δημιούργησαν ένα κλίμα αισιοδοξίας. Αν η πρόταση δεν αλλάξει, η Ελλάδα θα εξασφαλίσει σημαντικούς πόρους. Η πρόκληση για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι πώς θα τους αξιοποιήσει για να μετασχηματιστεί η οικονομία και να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή πολλαπλασιαστική επίδραση των πόρων αυτών. Ο στόχος που πρέπει να τεθεί είναι να έχουμε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 2,5% αντί για 1% που προέβλεπαν οι εκτιμήσεις πριν από την κρίση πανδημίας.

Σύμφωνα με την πρόταση της ΕΕ, αν αυτή δεν τροποποιηθεί κατά τις διαπραγματεύσεις με τα κράτη- μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η κυβέρνηση θα ετοιμάσει ετήσιο σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας. Σε αυτό θα ενσωματώνονται μεταξύ άλλων και οι προτεραιότητες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τη χώρα. Με τις προτάσεις που θα περιλαμβάνει, η χώρα θα διεκδικήσει τις επιχορηγήσεις ή και τα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης. Αυτό θα αξιολογείται από την ΕΕ με διαφανή κριτήρια και η εκταμίευση των επιχορηγήσεων θα γίνεται με βάση την επίτευξη των στόχων που θα τεθούν. Το εγχείρημα της προετοιμασίας του εθνικού σχεδίου είναι απαιτητικό. Με πολύ αυστηρά ενδιάμεσα και τελικά χρονικά ορόσημα για την υποβολή των προτάσεων και την εκταμίευση. Αν αυτά δεν τηρηθούν, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην απορροφήσουμε το σύνολο των επιχορηγήσεων.

Του Θανάση Κ. 

Βγαίνουν και αρθρογραφούν τελευταία, σε σοβαρές εφημερίδες και δικτυακούς ιστότοπους διάφοροι γνωστοί και λιγότερο γνωστοί – «ειδικοί», καθηγητές, «σύμβουλοι» – υποστηρίζοντας το ίδιο πράγμα:

ΈΚΘΕΣΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 2019Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κρίση COVID-19 προκαλεί τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις σε πολλούς οργανισμούς, καθώς αυξάνεται η έκθεσή τους σε μια σειρά άλλων αναδυόμενων κινδύνων που σχετίζονται με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τις αλλαγές στις σχέσεις με πελάτες και προμηθευτές που επηρεάζουν τις επιχειρηματικές λειτουργίες


Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης και των συνεπειών της, προκύπτει η ανάγκη σχολαστικότερου ελέγχου για την εκπλήρωση της υποχρέωσης των οργανισμών δημοσίου συμφέροντος για κατάλληλη πληροφόρηση των χρηστών των Οικονομικών καταστάσεων.


των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη και Μαρίας Μανιαδή*

άνεργοι – Newsbeast
Του Τάκη Σουβαλιώτη.

 Ο αριστερός ανθρωπισμός, έγινε πια συνώνυμος με το δουλεμπόριο. Πρόκειται για μια πολιτική δραστηριότητα που είναι αρκετά κερδοφόρα. Αυτή την αίσθηση μας έχουν δώσει όλοι αυτοί οι αναρχομαρξιστές που εμπλέκονται στη διακίνηση της λαθρομετανάστευσης. Με Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής τον Γιάννη Μουζάλα, είχε παραιτηθεί και ο γ.γ. του Υπουργείου του. Που και αυτός ανήκε στον ΣΥΡΙΖΑ.