Με το λάβαρο του Παπαφλέσσα που αποτίναξε το ζυγό των Μνημονίων ο Αλέξης και οι πεπετζήδες εθνοσωτήρες του επιτελείου του έκαναν απόβαση στους Δελφούς αυτό το τριήμερο στο ελληνικό «Νταβός» και μεθούν με το αθάνατο κρασί (σαν αυτό του ’21) στα κυριλέ ταβερνεία της Αράχωβας που δεν πέφτει καρφίτσα.

Γράφει η Gillian Rothschild

Το Delphi Forum θεωρητικά είναι η κορυφαία των κορυφαίων συνάντηση επι ελληνικού εδάφους όλων των «ειδικών» για την οικονομία και επι παντός επιστητού. Όμως για όσους γνωρίζουν (και σιγά σιγά είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού) το φόρουμ αυτό έχει εξελιχθεί σε μια σύρραξη όπου ο κάθε ένας που μπορεί οικονομικά να συμμετέχει και έχει άποψη για τα πάντα (δηλαδή μέχρι και ο Σάκης ο υδραυλικός) μπορεί να πάει να την καταθέσει, να βγάλει μια ωραία φωτογραφία και να πληρώσει και κανένα ρεπορτάζ τύπου «Παρέμβαση – σταθμός από τους Δελφούς».



Η υπόθεση αυτή στήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί δύο πόλους. Αφενός τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έπρεπε να πάρει την εξουσία κατηγορώντας τους προηγούμενους για το έλλειμμα. Αφετέρου τους «Καραμανλικούς», δηλαδή την κυβέρνηση από το 2004 μέχρι το 2009 η οποία άφησε ένα έλλειμμα άνω του 15% εξαιτίας των απίστευτων σπαταλών που διόγκωσαν τις δημόσιες δαπάνες



Γράφει ο Θανάσης Κ.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει σήμερα μεγάλο κίνδυνο από το ανερχόμενο ρεύμα του «ευρωσκεπτικισμού» - ή μάλλον της «ευρω-άρνησης». Που κερδίζει έδαφος και στα αριστερά και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, σε όλες, σχεδόν, τις ευρωπαϊκές χώρες..

Πολλοί το επισημαίνουν αυτό - κι έχουν δίκιο, αναμφίβολα. Μόνο που το πρόβλημα δεν λύνεται «ξορκίζοντας» τους κακούς «ευρωσκεπτικιστές».



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στου Δελφούς αυτές τις μέρες δεν μίλησε καμιά πυθία, όμως από τα όσα ακούστηκαν, εμείς οι κοινοί θνητοί, μπορούμε να βγάλουμε πολλά και χρήσιμα συμπεράσματα.

Βλέποντας και ακούγοντας την ομιλία Τσίπρα, θα μπορούσε κανείς άνετα να διαπιστώσει, ότι πέρα από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, πασπαλισμένα με πολύ εγώ, που περιλάμβανε το πρώτο μέρος της ομιλάς του, στο δεύτερο μέρος επικεντρώθηκε στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών, τονίζοντας ότι αποτελεί διπλωματικό αριστούργημα.



Γράφει ο Νικ. Λ. Γ. Λιναρδάτος
   
«…διορίζοντας [η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ] πρωθυπουργό έναν μη εκλεγμένο, τεχνοκράτη, αλλά όχι πολιτικό, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση». Απόφθεγμα του πρωθυπουργού μας. Αλλά η νομιμοποίηση δίνεται, κατά το Σύνταγμα της χώρας, από τη Βουλή. Ο Λουκάς Παπαδήμος (σε αυτόν αναφερόταν) την είχε με το παραπάνω˙ από 255 βουλευτές. Όπως την έχει και ο Αλέξης Τσίπρας˙ έστω με κομμένη την ανάσα.



Πέρα από τις δημοσκοπήσεις, υπάρχει για την αξιωματική αντιπολίτευση και τον πρόεδρό της, η διαχείριση μιάς δύσκολης πραγματικότητας στο πλαίσιο της οποίας δεν διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Τα καλά νέα των δημοσκοπήσεων είναι η μια όψη του νομίσματος για τη «Νέα Δημοκρατία» και τον πρόεδρό της. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη, που είναι η σύνδεση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την πραγματικότητα και τις μεγάλες προκλήσεις που αυτή η τελευταία αντιπροσωπεύει.



Από το Βήμα της Αιγιάλειας

Τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ έχουν βγει παγανιά, φλερτάροντας με το κέντρο και κριτικάροντας την αντιπολίτευση, έχοντας ως έναυσμα την καφενειακή πολιτική  μιας και κάποια από τα στελέχη της ΝΔ που ανήκουν σε συγκεκριμένη συνιστώσα, υπογείως διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ.  Τον τελευταίο καιρό λίγο πριν τις εκλογές   ο  ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να τα βάλει με τον κακό του εαυτό προκειμένου να μεταπηδήσει από τα άκρα προς το κέντρο, στην παρούσα φάση και κάτω από αυτές τις συνθήκες έτσι όπως διαμορφώνονται είναι δύσκολο να πείσει το υγιές κομμάτι του κεντρώου αλλά και αριστερού χώρου.   Από την άλλη στελέχη της ΝΔ  έχουν μάθει αγόγγυστα- ακούραστα και έτσι απλά να τους έρθει ουρανοκατέβατη η εξουσία στα χέρια… Αντί  η αξιωματική αντιπολίτευση και  τα στελέχη της μικρά και μεγάλα να περιμένουν  να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν ώριμο φρούτο και να εκλιπαρούν για εκλογές... Οφείλουν  να αλλάξουν το κακό τους εαυτό... Ποιος είναι αυτός;  Επιτέλους ας κατανοήσουν  πως  ήρθε η ώρα να κάνουν την φιλελεύθερη ιδεολογία από θεωρία πράξη ας αρχίσουν επιτέλους να  αξιοποιούν ανθρώπους από το προοδευτικό χώρο σε πόστα ελέγχου κομματικών οργάνων, καιρός να πάψουν  να ζητούν εκλογές και να απαντούν με προτάσεις στα κακώς κείμενα της κυβέρνησης.



Του Χρήστου Ν. Κώνστα

Ο Φλαμπουράρης μιλούσε διαρκώς στο τηλέφωνο με Φρανκφούρτη για να προλάβει να φέρει το Σχέδιο Νόμου την Τρίτη στη Βουλή. Ο Δραγασάκης ήσυχος και αδιάφορος στους Δελφούς, ξεδίπλωνε το πονεμένο του όραμα για μια κρατικίστικη Αναπτυξιακή Τράπεζα, την οποία ουδείς χρηματοδοτεί ακόμη παρά το γεγονός ότι έχει ήδη εξαγγείλει τις απαραίτητες προσλήψεις.

 

Γελοιογραφία Ηλία Μακρή  Καθημερινή

του Λάμπρου Ροιλου

Περί του Τραμπ και του Κιμ, ουδένα εξ΄αυτών προ του τέλους μακάριζε…

Την ευωχία στο δείπνο των Τραμπ-Κιμ (της 27/2/19 στο Ανόϊ), με τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις διαδέχθηκε την επόμενη μέρα η ψυχρολουσία της κατάρρευσης των συνομιλιών.

Η επίσημη δικαιολόγηση που παρείχε ο Τραμπ δημοσίως είναι ότι απαιτήθηκε από τον Κιμ η πλήρης άρση των κυρώσεων έναντι όχι ουσιαστικού ανταλλάγματος. Που συνίστατο σε κλείσιμο μέρους πυρηνικής εγκατάστασης, η οποία όμως δεν προσδιορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ ειδικώτερα.



Δεν μπορεί να υπάρξει στην Ελλάδα σοσιαλδημοκρατική παράταξη, με στελέχη που προέρχονται από την κομμουνιστική αριστερά και τον κρατικοδίαιτο συνδικαλιστικό χώρο.

Του Δημήτρη Δημητράκου*

Τι είναι η σοσιαλδημοκρατία; Το όνομα αυτό δόθηκε στις πολιτικές ήπιου σοσιαλισμού που επέλεξαν κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τα κομμουνιστικά κόμματα, που γεννήθηκαν αμέσως μετά τη Ρωσική Επανάσταση, και που επέλεξαν την απόλυτη ρήξη με τον καπιταλισμό και την «αστική» δημοκρατία.