Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πρωτοφανές είναι το ξεκατίνιασμα, που άναυδοι παρακολουθούμε οι έχοντες νου και γνώση στο τερέν της Βουλής. Τα όσα ανήκουστα συμβαίνουν μας οδηγούν αβίαστα σε πολλά επί μέρους συμπεράσματα.



Γράφει ο Αθανάσιος Θεοδωράκης   

Ο πολιτικός χάρτης κάθε χώρας εκφράζει κυρίως την πολιτική της ιστορία. Κινήματα, ρήξεις, συμμαχίες, αλλά και προσωπικότητες και τα επιτεύγματα των κυβερνώντων συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό. Τα θεμελιώδη, όπως και στην οικονομία, δεν αλλάζουν εύκολα, αλλά υπάρχουν πάντα περιθώρια πρωτοβουλιών και νέων προτάσεων, η πολιτική ζωή εξελίσσεται συνήθως απρόβλεπτα.



Την άποψη ότι οι πνευματικοί άνθρωποι της χώρας προδίδουν την αλήθεια και φοβούνται να καταθέσουν την αλήθεια τους, καταθέτει σε άρθρο του στην "Καθημερινή της Κυριακής", ο Αλέκος Παπαδόπουλος. "Πνίγουν την κριτική τους διάθεση και γίνονται ενδιάμεσοι των ομαδικών παρακρούσεων. Δεν πιστεύουν στην αναγεννητική τους αποστολή. Έπαψαν να θυμούνται και να αισχύνονται", αναφέρει ο πρώην υπουργός. Αποτέλεσμα τούτου, σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, είναι να βασιλέψουν η θεσμική παρεκτροπή, η ψυχική διαστροφή, ο εγώδουλος κυνισμός και η απόλυτη αδιαφορία.



Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης   

Ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Τουρκία μέσα στην εβδομάδα που έρχεται , ελάχιστες μέρες μετά την επέτειο της κρίσης των Ιμίων ,   κρίσης   τις συνέπειες της  οποίας  ακόμη βιώνουμε ως ιδιαίτερα   ισχυρές. Η   επέτειος  των Ιμίων συνδέεται όμως  με  μια  άλλη   ξεχωριστή αν και πικρή  επέτειο για τη χώρα :



Θάνος Οικονομόπουλος

Δεν αντέχεται άλλο αυτή η καταρράκωση θεσμών, η παρωδία...«δημοκρατικής» καθημερινότητας!

Και μπορεί κάποιοι να γελάμε με τις γελοιότητες του... συνεργαζόμενου κυβερνητικού θιάσου, αλλά η γλίτσα, η αποφορά, ο συγγνωστός εξευτελισμός κάθε έννοιας δημοκρατικής ευπρέπειας και κανονικότητας μένει. Κολλάει στο πολιτικό σύστημα, δημιουργεί επικίνδυνους μύκητες που σωρεύονται και κινδυνεύουμε να τους βρούμε ως μόνιμα καρκινώματα μπροστά μας «αύριο», όταν οι επιπτώσεις τους θα ξεπερνάνε τις θεραπείες...



Το νέο, θαυμαστής αφηγηματικής τεχνικής και τέχνης, βιβλίο του Γιάννη Μαρίνου για τους Καραμανλή, Παπανδρέου και Φλωράκη για τους οποίους έμμεσα ταιριάζει «Ας πρόσεχαν κι εκείνοι …»

Του Δημήτρη Στεργίου

Καθώς διάβαζα «μονορούφι» το νέο βιβλίο του Γιάννη Μαρίνου υπό τον τίτλο «Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Χαρίλαος Φλωράκης- Εκμυστηρεύσεις τριών μεγάλων», το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, κρατούσα συνεχώς σημειώσεις για τις αναμνήσεις που ξυπνούσαν και συνεχώς θέριευαν, για τον νέο  θαυμασμό που μού προκαλούσε η πένα του,  για τον αιφνιδιασμό της σκέψης μου που συνόδευαν οι εκμυστηρεύσεις του και για τις νέες εκπλήξεις  που επεφύλασσε το κείμενο για τη μακρόχρονη, επί τριάντα περίπου χρόνια, στενή συνεργασία μου, ως αρχισυντάκτη (από το πρωί έως το βράδυ) με το διευθυντή μου, το διευθυντή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου».


Η πρόσφατη  έξοδος της χώρας στις αγορές, με δεκαπλάσιο επιτόκιο από  αυτό που  δανείζεται η  Πορτογαλία, αποτελεί ένα  είδος εισαγωγής στο κυβερνητικό  παραμύθι, που «γράφεται»  εδω και πολλούς  μήνες.

Το κυβερνητικό επιχείρημα που διατυπώθηκε μάλιστα με ειρωνικό τρόπο απέναντι στην αντιπολίτευση, είναι ότι περάσαμε σε άλλο στάδιο επενδυτών, ξεφεύγοντας από τα κακά –λέμε εμείς- funds.


Όπως κάποτε υπήρχε χειριστής ασανσέρ, έτσι θα βλέπουν στο μέλλον οι άνθρωποι τους οδηγούς λεωφορείων...

* Του Γιάννη Ζολώτα

Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες αλλαγές των τρόπων παραγωγής που όμοιές τους δεν έχουμε ζήσει. Μοιάζουν με εκείνες που διαβάζουμε στα βιβλία της ιστορίας, όταν ο άνθρωπος πέρασε από την αγροτική οικονομία στη βιομηχανική παραγωγή. Το αποκάλεσαν «βιομηχανική επανάσταση» και επέφερε κοσμογονικές αλλαγές που δημιούργησαν και εξαφάνισαν ολόκληρους τομείς της οικονομίας του πλανήτη. Προκάλεσαν μετακινήσεις πληθυσμών, εγκατάλειψη της υπαίθρου, αστυφιλία και η ζωή άλλαξε για πάντα.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

 ‘’Οι απαντήσεις σε πολλά από τα πιεστικά κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας βρίσκονται τελικά έξω από την τεχνική σφαίρα των οικονομικών ή οποιασδήποτε άλλης μεμονωμένης επιστήμης αλλά μέσα στις βασικές αρχές μίας φιλοσοφίας της ελευθερίας’’, είχε πει κατά τον προηγούμενο αιώνα ο F.A.Hayek. Ακολουθώντας αυτή την αντίληψη ορισμένοι Έλληνες επιστήμονες και διανοητές  διατύπωσαν, στις αρχές της δεκαετίας του 90, ένα Σύμφωνο Ελευθερίας, το οποίο περιλαμβάνει φιλελεύθερες αρχές και διακηρύξεις. Μερικές εξ αυτών παρατίθενται κατωτέρω.


Είναι αποκαλυπτικά και διδακτικά τα αίτια της πολύ χαμηλής παραγωγικής εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας,τα οποία πριν λιγες μέρες υπογράνμμισε και ο ΣΕΒ

του Αθανανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

   
Οντως παρά την φαινομενική άνοδο των εξαγωγών,υπάρχει ενα σοβαρό πρόβλημα.Πρόκειται για την πολύ πολύ χαμηλή εξαγωγική ικανότητα της οικονομίας μας,που είναι και το κλειδί για να ανιχνεύσει κανείς τις επτά πτωχεύσεις της χώρας μέσα σε λιγότερα από 200 χρόνια –αλλά και αυτές που θα ακολουθήσουν αν η Ελλάδα δεν αποκτήσει ένα επαρκές εξαγωγικό υπόβαθρο. Και αυτό δεν είναι μία καθόλου εύκολη υπόθεση. Ιδιαιτερα δε σημερα που η χωρα αν δεν μπει σε αναπτυξιακη πορεια,θα ειναι υπο καθεστως λιτοτητος τα προσεχη 42 ετη.