Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μία οικονομική κρίση δεν είναι ποτέ ουρανοκατέβατη και δεν οφείλεται σε μία αιτία. Όπως προκύπτει από την οικονομική ιστορία, κατά κανόνα πίσω από τις οικονομικές κρίσεις υπάρχουν σοβαρές ανακατατάξεις και αλλαγές διαρθρωτικού χαρακτήρα, τις οποίες συνήθως οι οικονομολόγοι παρακάμπτουν για λόγους ευκολίας.



Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Μετά από περισσότερο από έναν μήνα, στη διάρκεια του οποίου η Βολιβία βρέθηκε βυθισμένη στο χάος και στον εμφύλιο σπαραγμό που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από τριάντα ανθρώπους, 15 μέρες μετά την παραίτηση του Έβο Μοράλες και την εγκατάστασή του σε υπερορία στο Μεξικό, η χώρα ετοιμάζεται να προσέλθει ξανά στις κάλπες. Η Γερουσία ψήφισε νόμο με τον οποίο ακυρώθηκε η «νίκη» του Μοράλες και προκηρύχθηκαν νέες εκλογές, στις οποίες ο Μοράλες απαγορεύεται να λάβει μέρος. Προς μεγάλη λύπη του κ. Τσίπρα…

 

Μαρία Ευθυμίου: «Ο απόφοιτος δημοτικού πριν 40 χρόνια ήξερε περισσότερα από τους αποφοίτους λυκείου σήμερα»

Συναντηθήκαμε σε ένα συμπαθητικό εστιατόριο στο Κουκάκι, στα μέσα Δεκεμβρίου. Στα δελτία ειδήσεων έπαιζαν «ψηλά» το ενδεχόμενο εκλογής μουφτή στη Θράκη, τo συνέδριο της Ν.Δ. και η πρωτοφανής κακοκαιρία στις ΗΠΑ. Ποια κακοκαιρία; Στην Αθήνα είχε λαμπρό ήλιο και θερμοκρασίες φθινοπώρου. Η ανάλαφρη διάθεσή μου γρήγορα βάρυνε όταν αρχίσαμε να συζητούμε για το μέλλον της χώρας.



Tου Ηλία Καραβόλια

Σε όλους είναι πλέον γνωστό ότι η συσχέτιση απόλαυσης-επιθυμίας είναι η μείζονα συνάρτηση της εποχής: όσο περισσότερο καταναλώνω τόσο η απόσταση από την αναμενόμενη απόλαυση αυτής της κατανάλωσης μεγαλώνει. Ή πιο απλά, όσο πίνω, τόσο περισσότερο διψώ(το μυστικό της Coca-Cola) Ο εθισμός αποτελεί  την κλινική έκφανση αυτού του πασίγνωστου φαινομένου που εξαπλώνεται σε όλα τα πεδία της κατανάλωσης: απο τους ξηρούς καρπούς μέχρι τα video games και απο τα τυχερά παιχνίδια μέχρι τις τοξικές ουσίες.



Πώς γίνεται και ρέει χρήμα χωρίς πληθωρισμό;

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Στον έμπειρο τραπεζίτη με τον οποίον συνγευματίζαμε πριν λίγες ημέρες, εν είδει απορίας του έκανα μια απλή ερώτηση:  Πώς γίνεται και υπό συνθήκες παγκόσμιας ποσοτικής χαλάρωσης και διεθνούς υπερχρέωσης, στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, ο πληθωρισμός είναι σχεδόν μηδενικός; Και γιατί η κατάσταση αυτή δεν φέρνει περισσότερες επενδύσεις; Με απόλυτη ειλικρίνεια, ο συνομιλητής μου λέει: «Δεν έχω ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα αυτό. Απλώς κάποιες υποθέσεις εργασίας θα μπορούσα να κάνω και να τις υποβάλλω στη συνέχεια στη βάσανο της εμπειρικής επαλήθευσης. Ένα είναι όμως το γεγονός: βρισκόμαστε μπροστά σε νέους κανόνες που όλο και πιο έντονα διέπουν πλέον την παγκόσμια οικονομία. Κάτι αλλάζει ριζικά και πρέπει να το εξακριβώσουμε με ακρίβεια».



Του Αντώνη Κεφαλά

Από το 1945 και μετά η σχέση της βιομηχανίας με το κράτος θυμίζει «διάλογο κουφών» --αλλά, όπως αποδεικνύουν τα γεγονότα, το κράτος είναι που κωφεύει. Η βιομηχανία, επισημάνειπροβλήματα, προειδοποιεί, προτείνει λύσεις. Ζητά συνεργασία που είτε υλοποιείται κατ’ επίφαση είτε αγνοείται επιδεικτικά. Τα παραδείγματα είναι πολλά: μάταια ο Γ. Δράκος επισημαίνει την ανάγκη ίσης προστασίας των ελληνικών επιχειρήσεων με τις ξένες όταν υπογράφεται η συμφωνία σύνδεσης με την τότε ΕΟΚ, ο Χ. Κατσάμπας προστασία από το dumping (όπως έκαναν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες), oΔ. Μαρινόπουλος ίσους όρους χρηματοδότησης και φορολογίας της βιομηχανίας με τους άλλους κλάδους, ο Θ. Παπαλεξόπουλος ίσους όρους ανταγωνισμού του ιδιωτικού τομέα με τον δημόσιο.


Γράφει ο Θανάσης Κ.
Μερικές σκέψεις για την πρωτοβουλία Μητσοτάκη σχετικά με τα 4000 «ασυνόδευτα παιδιά».

Δεν είναι απλό. Και δεν αντιμετωπίζεται με «αφορισμούς» υπέρ ή κατά…

 

Πριν από 30 περίπου χρόνια επιχειρήθηκε από το ΠΑΣΟΚ να δημιουργηθεί ένας Ενιαίος Κωδικός Αριθμός για κάθε πολίτη. Στο εγχείρημα το ενός και μοναδικού αριθμού για πολλές χρήσεις, δεν αντέδρασε η ΝΔ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά ο Συνασπισμός του 4%.

 

Σπάνια ένας πρωθυπουργός υπόσχεται περισσότερα μετεκλογικά από όσο προεκλογικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει όλα τα δεδομένα υπέρ του και διεγείρει βάσιμες ελπίδες για αποκατάσταση της χαμένης κανονικότητας. Γράφει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.



Γράφει ο  Χρίστος Αλεξόπουλος  ερευνητής Κοινωνιολόγος

Η δυναμική της εξέλιξης είναι πλέον πολύ γρήγορη και πολυδιάστατη σε όλους τους τομείς δραστηριοποίησης των κοινωνιών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δύσκολα προβλήματα στον σχεδιασμό και στην διαχείριση της σε βάθος χρόνου και  να απειλείται επικίνδυνα η προοπτική μιας ισορροπημένης και βιώσιμης πορείας προς το μέλλον.