Του Σάκη Μουμτζή

Τα χαράματα της 5ης Ιανουαρίου 1945 οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εγκατέλειπαν την Αθήνα. Μαζί τους ήταν και χιλιάδες Εαμίτες που φοβούνταν τα αντίποινα. Ομως στην έξοδο της ήττας οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ πήραν μαζί τους και 10.000-12.000 περίπου ομήρους, για να προφυλαχθούν—σύμφωνα με την εκδοχή της Αριστεράς—από τους πολυβολισμούς των βρετανικών αεροπλάνων.



Σε όλες τις χώρες με ισχυρό πελατειακό κράτος και δυνατές συνδικαλιστικές συντεχνίες, η μάχη για διατήρηση  πολυδάπανων προνομίων θα είναι σκληρή τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια.

Του Αθ.Χ. Παπανδρόπουλου

Για τις συντεχνίες και τα  προνόμια που έχουν αντλήσει εκβιάζοντας στις ανοικτές δημοκρατικές κοινωνίες, τις λοιπές κοινωνικές ομάδες έχουν γραφεί χιλιάδες άρθρα, βιβλία και διατριβές. Είναι εξάλλου γνωστό ότι ο ιταλικός φασισμός στη δεκαετία του 1930 αυτές τις συντεχνίες είχε ως αφετηρία στην προσπάθεια του να γίνει πολιτικό σύστημα, όπως και έγινε. Όσο για τις συνέπειες της εξέλιξης αυτής είναι τόσον οδυνηρά γνωστές ώστε περιττεύει να τις επαναλάβουμε.Οι μελανοχίτωνες στην Ιταλία και οι ναζί στηΓερμανία επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές.

 

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η τουρκική προκλητικότητα και τα σχέδια Ερντογάν για την επανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αιχμή του δόρατος σε πρώτη φάση τη γαλάζια παρτίδα, που προέκυψε από τα «σύνορα της καρδιάς μας», αποτέλεσαν το πρελούδιο των επιδιώξεων της Άγκυρας. Οι επιθετικές αυτές κινήσεις έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα  πολλές και ποικίλες αντιδράσεις και εκτιμήσεις.



Η κροατική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρώτο εξάμηνο του 2020, θα στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων σε σχέση με την ευρωπαϊκή τους προοπτική, τόνισε σε δηλώσεις του από το Μόσταρ στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου πραγματοποίησε επίσκεψη, ο υπουργός Εξωτερικών της Κροατίας, Γκόρνταν Γκρλιτς Ράντμαν.



Ανέκαθεν, η αριστερά αγωνιζόταν για την ελευθερία του δικού της λόγου, όχι για την ελευθερία του λόγου

Η Σώτη Τριανταφύλλου γράφει για την ιδεολογική συνέπεια της Αριστεράς.


Οι οπαδοί, τα μέλη και τα στελέχη της αριστεράς αναρωτιούνται για την ιδεολογική τους συνέπεια: είμαστε άραγε πιστοί στις ιδέες μας; Σπεύδω να τους καθησυχάσω: είστε. Οι ιδέες που συνθέτουν το «ιδεολογικό οπλοστάσιο» της αριστεράς (σταθερά πολεμική η ορολογία) είναι ο διεθνισμός, η λαϊκή παιδεία, το κοσμικό κράτος (και σχολείο), η ισότητα και η κοινωνική προστασία που την εξασφαλίζει. Αλλά, οι «μεγάλες ιδέες» επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες, ρητορικές, στρατηγικές και τακτικές.



Γράφει ο Δρ. Γιώργος Κωνσταντινίδης

Αυτή τη φορά θα ξεφύγω εντελώς από τη θεματολογία των προηγούμενων άρθρων μου και θα αναφερθώ σε ένα πολιτιστικό θέμα, που, μερικές φορές, με προβληματίζει, κυρίως όταν ακούω ελληνική μουσική. Η μουσική αποτελεί για εμένα, όπως και για πολλούς άλλους ανθρώπους, μια μορφή ψυχαγωγίας και χαλάρωσης από την καθημερινότητα. Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μαθήματα πιάνου, κλασικής μουσικής σε ωδεία, από τα παιδικά έως τα εφηβικά μου χρόνια και έτσι να καλλιεργηθώ μουσικά, να μπορώ να διακρίνω το ποιοτικό μουσικό άκουσμα από το ευτελές, το ποιοτικά υποβαθμισμένο και το πρόχειρο.

 

Το Ην. Βασίλειο θα περάσει πιθανότατα στην Ιστορία και θα θριαμβεύσει «η μικρή και έντιμη Αγγλία» κυρίαρχη(;) εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης.

                              του. Παν.Κ.Ιωακειμιδη(*)
Τελικά το Brexit πραγματοποιείται. Γιατί; | in.gr

Μετά την κατάκτηση της πολυπόθητης μεγάλης πλειοψηφίας από το Συντηρητικό Κόμμα υπό τον πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον είναι πλέον βέβαιο ότι το Brexit, η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, γίνεται πραγματικότητα το αργότερο μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2020.

 
Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αναζωπύρωση των κινητοποιήσεων, σε μέρος του ιδιωτικού αλλά και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που πίσω της υποκρύπτει μια «μάχη» διατήρησης προνομίων, τα οποία, για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, ουδέποτε απόλαυσε η πλειονότητα των εργαζομένων.

 

Δεν έχουν περάσει παρά μόνο ελάχιστες ώρες από τη στιγμή που έφυγε το 2019, πολλοί από εμάς ίσως κάναμε έναν γρήγορο απολογισμό και άλλοι απλά το προσπεράσαμε. Η ουσία είναι μια πως όλοι είτε λίγο είτε πολύ κάτι προσδοκούμε από το νέο χρόνο. Ας πιάσουμε το κουβάρι της ζωής μας από την αρχή.


Αναλύοντας την περίοδο 2005-2018, παρατηρείται ότι καταγράφηκε μια σημαντική αύξηση της αξίας των εξαγωγών μας, με έντονες όμως διακυμάνσεις.

«To διάστημα 2010-2018, η Ρωσία κατατάχτηκε μεταξύ των θέσεων 15ης και 18ης από πλευράς ελληνικών εξαγωγών. Θεωρούμε βέβαιο ότι η θέση αυτή μπορεί να βελτιωθεί, διότι τα ελληνικά κρασιά αξίζουν αποδοτικότερης τοποθέτησης στα ράφια των ρωσικών σημείων πώλησης (υπεραγορές, κάβες και υψηλής αισθητικής εστιατόρια). Στη Ρωσική Ομοσπονδία, την πρωτοκαθεδρία στις πωλήσεις ελληνικών οίνων έχει το νότιο τμήμα της χώρας (ανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας), όπου κυριαρχεί το ομογενές στοιχείο».