Γράφει ο Αντώνης Ζαΐρης

Στην Πολιτική και στην Οικονομία είναι κανόνας ότι δεν μπορείς να λειτουργείς με υποθέσεις, μπορείς ωστόσο να επεξεργάζεσαι σενάρια Στρατηγικής βασιζόμενης σε εμπειρικές, περιγραφικού τύπου εκτιμήσεις-αναλύσεις της πραγματικότητας με συνεπικούρηση του ενστίκτου σου. Για δύο (2) λόγους υπάρχει περίπτωση, ως Κυβέρνηση και  κοινωνία , να μετανιώσουμε πικρά στο κοντινό μέλλον:



Σε μία εποχή όπου ο κόσμος βρίσκεται σε κομβική περίοδο δυνητικής προόδου, πολιτικοί καιροσκόποι δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για ακινησία
και  επιστροφη στο παρελθον.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

   
Νάτοι οι νέοι εχθροί –και μην νομίσετε ότι είναι οι μετανάστες. Όχι, αυτοί ήλθαν για να μείνουν και θέλουν άλλου είδους προσέγγιση. Οι νέοι εχθροί είναι η σύγχρονη τεχνολογία σε όλες τις εκφράσεις, οι βιταμίνες, το κρέας, τα εμβόλια, οι ελίτ, ο ορθολογισμός και κυρίως η κριτική σκέψη. Αυτή κι αν πρέπει να ισοπεδωθεί, γιατί στην εποχή της ψηφιακής διάχυσης πληροφοριών μπορεί να εμπλουτίσει την γνώση και αλίμονο μας! Όταν το μέλλον βελτιώνεται, ποια τύχη έχουν οι κήρυκες της απαισιοδοξίας και της καταστροφής; Ακόμα χειρότερα, τί γίνονται οι διάφοροι «σωτήρες» και οι έμποροι εικονικής ευτυχίας;



Του Γιώργου Κράλογλου

Σε απόγνωση οι περισσότεροι υποψήφιοι Δήμαρχοι. Δεν έχουν τι άλλο να κλείσουν από βιομηχανία. Πεδίο μάχης λαμπρό..., μένει η βιομηχανία τουρισμού...

                       
                                                                                      
Η μεγάλη πρόκληση της ψηφιακής εποχής είναι να αποκτήσουμε τη δεξιότητα να μαθαίνουμε συνεχώς.

Tου Κώστα Αξαρλόγλου{*}
     
Η ψηφιοποίηση πολλών πτυχών της ζωής μας μεταμορφώνει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο διοικούνται και λειτουργούν σήμερα οι οργανισμοί και οι επιχειρήσεις. Μέχρι χθες, πολλές από τις αλλαγές στην τεχνολογία, έμοιαζαν με σενάρια επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο σήμερα, αυτές ορίζουν την πραγματικότητα! Αυτόνομα αυτοκίνητα, βοηθοί ρομπότ, ψηφιακές τραπεζικές συναλλαγές, προσωποποιημένες υπηρεσίες υγείας, αποτελούν κάποιες πτυχές της νέας πραγματικότητάς. Η ψηφιοποίηση και η παγκοσμιοποίηση, ανατρέπουν κοινωνικούς κανόνες και πρότυπα και μεταμορφώνουν την καθημερινότητά μας.



Η φλύαρη σημερινή συνταγματική τάξη θα γίνεται όλο και πιο αναχρονιστικό εμπόδιο στην ομαλή και αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας.                 

Του Παναγή Βουρλούμη


Η μονοπώληση της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος από καθηγητές και πολιτικούς την βάζει σε λάθος δρόμο. Την μεταφέρει σε πεδία που έχουν κυρίως θεωρητικό ενδιαφέρον, ή είναι διχαστικά. Συνήθως και τα δύο. Για παράδειγμα, το άρθρο 3 για τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας. Λίγο επηρεάζει την ουσιαστική και πρακτική πλευρά της διακυβέρνησης της χώρας, όμως η συμβολική του σημασία φανατίζει και μπορεί να τινάξει στον αέρα κάθε σοβαρή προσπάθεια αναθεώρησης. Σκόπιμα ή όχι, η συζήτηση μετατοπίζεται μακριά από εκείνες τις περιοχές του Συντάγματος η αναθεώρηση των οποίων, αν γίνει σωστά, θα βελτιώσει αφάνταστα το επίπεδο της διοίκησης και πολιτικής ζωής της χώρα. Περιοχές όμως που συχνά το πείραγμα τους θα έθετε σε κίνδυνο ισχυρά συμφέροντα.



Του ΜΕΛΕΤΗ ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ

Διάβασα πολλά άρθρα για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ. Αλλά πουθενά δεν είδα κάποια αναφορά στα εξής πολύ συγκεκριμένα δεδομένα:

1.το ΚΚΕ ήταν και ουσιαστικά και τυπικά βάσει του καταστατικού του παράρτημα της Διεθνούς, οι αποφάσεις της οποίας λαμβάνονταν από την Μόσχα,

 

Του Βασίλη Κωστούλα

Όταν εστιάζει κανείς υπερβολικά στο σύμπτωμα, απομακρύνεται από την αιτία και άρα από τη θεραπεία της ασθένειας. Ενίοτε, το συνειδητοποιεί όταν είναι αργά.

Η δημόσια συζήτηση, όπως την καθοδηγεί η κυβέρνηση, αναλώνεται σχεδόν αποκλειστικά στη «λογιστική» διάσωση του εισοδημάτων, με χαρακτηριστική επιμονή στο οικονομικό μοντέλο που κυριάρχησε στη μεταπολίτευση.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: Ο χρόνος των εκλογών είναι προνόμιο των πρωθυπουργών, πλην κανένας πρωθυπουργός ως σήμερα δεν αποφάσισε να πάει σε πρόωρες εκλογές ξέροντας ότι θα χάσει. Κανένας υπολογισμός για λιγότερο οδυνηρή ήττα δεν οδήγησε ποτέ αρχηγό κυβέρνησης σε πρόωρη εγκατάλειψη του θώκου του. Αν δεν ελπίζει βάσιμα σε νίκη, δεν το αποτολμά..



Θα πρέπει κάποιοι να είναι επικίνδυνοι πολιτικοί καιροσκόποι για να χλευάζουν μια κοινωνία με τον τρόπο που το κάνουν

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Το ασφαλιστικό είναι ένα από τα πιο κρίσιμα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Έχει όμως και τεράστια ψυχολογική σημασία, σε μια γηράσκουσα Ελλάδα, η οποία όπως προκύπτει από σοβαρές έρευνες αλλοδαπών και εγχώριων οργανωτών ερευνών και μελετών, δυσκολεύεται και να παρακολουθήσει και τα όσα συμβαίνουν σε περιοχές άλλες από τον μικρόκοσμο της. Η χώρα γυρίζει την πλάτη στο μέλλον, τονίζουν οι περισσότεροι ερευνητές κοινής γνώμης, επισημαίνοντας την απάθεια …του κοινο. απέναντι σε ουσιαστικά προβλήματα του σήμερα και του αύριο.


Γράφει ο Παντελής Καψής

Η ιστορία είναι αληθινή. Ξεκινά το 1940 όταν η μεγάλη αδελφή της οικογένειας δίνει εξετάσεις και πετυχαίνει να προσληφθεί σε μεγάλη Τράπεζα. Από μια ευτυχή συγκυρία αναλαμβάνει τα καθήκοντά της λίγα εικοσιτετράωρα πριν την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Έτσι η Κατοχή την βρίσκει με την σιγουριά της θέσης στο δημόσιο. Είναι ένα από εκείνα τα γυρίσματα της τύχης που μπορεί να κάνει την διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Γιατί βέβαια όλη η οικογένεια καταφέρνει να επιβιώσει στη μεγάλη πείνα του 1942, χάρη στις περιοδικές διανομές τροφίμων που η Τράπεζα καταφέρνει να εξασφαλίζει για τους υπαλλήλους της. Μια εμπειρία που χαράχτηκε ανεξίτηλα σε όλα τα μέλη της οικογένειας.