Το επικοινωνιακό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγει να μιλήσει για τον άλλο παππού του Πέτρου Κόκκαλη. Τον ακραίο αντικομμουνιστή

Μέχρι τώρα οι ΣΥΡΙΖαίοι επέμειναν να μιλούν για το παππού του Πέτρο Κόκκαλη με αποκορύφωμα την τρομερή πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ Καλλιθέας να φροντίζουν τα κομματικά μέλη να  θυμίζουν την ιστορία του παππού του, Πέτρου Κόκκαλη που ήταν στην κυβέρνηση του Βουνού και πέθανε στην Ανατολική Γερμανία και σήμερα θεωρείται μια από τις ευγενέστερες φιγούρες στην ιστορία της ελληνικής αριστεράς.

 

Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός

Από την διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ διδάχθηκαν πολλά οι τότε κυβερνώντες. Πολλά διδάχθηκαν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Τα ΜΜΕ και οι θεσμοί δεν πήγαν πίσω σε αυτό.

Ο λαός διδάχθηκε τίποτα; Οι εκλογές θα δείξουν.


Πριν από 10 και 15 χρόνια, κάθε, έστω και μικρή, αύξηση των υγρών καυσίμων προκαλούσε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση και τις εφημερίδες, όπως και πριν από … 135 χρόνια, όταν ο Δηλιγιάννης αποκαλούσε  τον Τρικούπη «Ο Πετρέλαιος", διότι αύξανε τον φόρο του, «φωτιστικού» τότε, καυσίμου

 

 

 

Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Πολυτεχνείο Κρήτης

Επίτιμος Διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της

Ισπανίας

Distinguished Research Professor, Audencia Business School, Γαλλία

 

 

 

   

                                                                                     Μαριάννα Εσκαντάρ

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια, MBA

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering

Πολυτεχνείο Κρήτης

 

 

 

Γενικά

Ο συγγραφέας Pierre Delort περιγράφει τα μεγάλα δεδομένα (Big Data ή Méga-données στα Γαλλικά) και αναφέρει τις εφαρμογές τους στη ζωή των επιχειρήσεων. Η εποχή μας παράγει ψηφιακά δεδομένα όλο και περισσότερο τα οποία συχνά διατηρούνται ακόμα και πέρα από τη πρώτη τους χρησιμοποίηση. Αυτά τα ψηφιακά αποτυπώματα, συχνά ισχνές πυκνότητες σε πληροφορίες αλλά μεγάλου μεγέθους, μπορούν να επεξεργαστούν χάρι στα μαθηματικά από τα οποία ανακαλύπτονται τα μοντέλα.



Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επιχειρηματολόγησε για να μας πείσει ότι η μεσαία τάξη έχασε τα εισοδήματά της επί ΝΔ- ΠΑΣΟΚ και κέρδισε επί ΣΥΡΙΖΑ. Αν είναι ένας λόγος που πρέπει να του αφαιρεθεί η διαχείριση των οικονομικών είναι η ασχετοσύνη του. Χειρότερη και από την ψευτιά του. Τα δύο νέα βάρη κατά της μεσαίας τάξης που φέρνει η κυβέρνησή του τον διαψεύδουν κατηγορηματικά.


Του Ηλία Καραβόλια

'' Δεν με ενδιαφέρει φίλε πόσο αυξάνεται το ΑΕΠ'', μου είπε πρόσφατα ένας συμπολίτης μας εξηγώντας ότι αυτός πολύ απλά δεν βλέπει να αυξάνεται το εισόδημα του ούτε καν οριακά! Δεν ξέρω λοιπόν πόσο αξίζει σαν είδηση μια πρόβλεψη για το ΑΕΠ αλλά τo ΔΝΤ βλέπει ανάπτυξη 2,4% για φέτος και μέχρι το 2024 βλέπει να πέφτει στο 1,2%. Δηλαδή, τι ακριβώς μας λένε ; Η χώρα θα διανύει τροχιά επιβράδυνσης με μια αόρατη και σχεδόν ψευδαισθητική επαναφορά στην κανονικότητα (οφειλές, κόκκινα δάνεια, κατασχέσεις). Αυτή η επαναφορά θα διαρκέσει μάλλον πολλά χρόνια αφού εκεί βαδίζει και η παγκόσμια οικονομία-στην διαρκή στασιμότητα των μηδενικών επιτοκίων και των τεράστιων χρεών.



Προφανώς, πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ «γοητευμένος» από την αρχαϊκή σημασία της «απεύθυνσης», που είναι «ίσιωμα», «διόρθωση» των άπειρων «ημαρτημένων» μαζί με τη στρατιά πρώην «σοσιαλιστών»  συντρόφων του

Του Δημήτρη Στεργίου

Όταν είδα τον  φίλο μου Στέφανο Τζουμάκα να αγκαλιάζεται με τον κ. Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της «απεύθυνσης» του ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκα  τη φράση στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου  προς Τιμόθεον Β΄ (Κεφάλαιο 4) « τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα• λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ...». Και αμέσως, επειδή, ο κ. Τσίπρας δεν είναι «Κύριος», δηλαδή Θεός (άθεος είναι, άλλωστε, ο άνθρωπος!) ο «στέφανος» του θαρραλέου  Στεφάνου χαλαλίστηκε! 



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Σχεδόν κάθε μέρα διαβάζω και ακούω για τις βλάβες που προκαλεί στην οικονομία η παρατεταμένη εκλογική περίοδος. Εκ των οποίων βλαβών, μία είναι η βλάβη, αλλά μου φαίνεται βασική, ακόμη και σε μένα που είμαι άσχετος. Είναι η ακινησία που προκαλεί η παρατεταμένη αναμονή. Ακινησία οικονομική, κοινωνική.


Του Marcus Ashworth

Το τουρκικό χρηματοπιστωτικό σύστημα δείχνει να επανέρχεται στο φυσιολογικό μετά τις εκλογές του περασμένου μήνα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι διεθνείς τράπεζες είναι έτοιμες να ξαναριχτούν στη μάχη.



Στο ερώτημα αυτό δεν ξέρω αν πρέπει κανείς να σκάσει στα γέλια ή να αρχίσει να θυμώνει για το άτοπον του πράγματος,οταν βλέπει τους τραμπούκους της Ρόδου και λοιπούς νονουςτων εργαζομένων να εξευτελίζουν κάθε εννοια συλλογικής παρουσίας.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

    Γνωρίζετε ποια είναι η μεγαλύτερη συνδικαλιστική αναταραχή, αν όχι εξέγερση, που συνέβη ποτέ στην Δυτική Ευρώπη τα πενήντα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα; Μην κάνετε τον κόπο να ψάξετε στο Διαδίκτυο και να χάσετε χρόνο. Ο μεγαλύτερος συνδικαλιστικός ξεσηκωμός και η σκληρότερη γενική απεργία –διάρκειας 42 ημερών– έγινε στο Βέλγιο, από την 15η Δεκεμβρίου 1960 έως την 27η Ιανουαρίου 1961. Στην διάρκεια της απεργίας αυτής η χώρα είχε κυριολεκτικά παραλύσει και δεν ήσαν λίγοι στην τότε Ευρώπη των Έξι που έκαναν λόγο για «προεπαναστατική περίοδο». Αφορμή για την απεργία ήσαν τα μέτρα λιτότητας που είχε λάβει η τότε κεντροδεξιά βελγική κυβέρνηση μετά την απώλεια του βελγικού Κονγκό στις αρχές του 1960.