Πέρα από την δημογραφική της παρακμή και τα ταυτοτικά της σήμερα προβλήματα, η Ευρώπη γνωρίζει και ένα σοβαρό έλλειμμα σε καινοτομίες και νέα προϊόντα, με εξαιρετικά δυσάρεστες συνέπειες.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Τον Αύγουστο τού 1967 είχα την μοναδική ευκαιρία να γίνω αποδεκτός ως μαθητευόμενος στο μοναδικό τότε γαλλικό περιοδικό τύπου «νιους μάγκαζιν», που ήταν το Λ’ Εξπρές του Ζαν-Ζακ Σερβάν Σρεμπέρ, με διευθύντρια σύνταξης την Φρανσουάζ Ζιρού, κορυφαία τότε γυναίκα δημοσιογράφο στην Γαλλία.



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

«Ζητώ την εμπιστοσύνη της Βουλής για την κυβέρνηση που έβγαλε την Ελλάδα από τα μνημόνια, την έβγαλε από την κρίση» είπε ο πρωθυπουργός και όχι, όπως νομίζει ο βουλευτής κ. Σπύρος Δανέλλης, μόνο για να περάσει την συμφωνία των Πρεσπών. Και η εμπιστοσύνη θα δοθεί για όλα όσα είπε ο κ. Τσίπρας στην πρωτολογία του. Για την χώρα που ανέλαβε στα πρόθυρα καταστροφής και την έσωσε: «η Ελλάδα του 2019 είναι μια άλλη χώρα, από τη σκιά του εαυτού της που παραλάβαμε το 2015, μετά την πενταετή καταστροφή που προκαλέσατε». Να θυμίσουμε ότι κατά την κρίσιμη πενταετία 2009-2014 ο κ. Δανέλλης ήταν Ευρωβουλευτής του Πα.Σο.Κ.. Συμμετείχε και ο ίδιος, από εξέχουσα θέση, στην «καταστροφή»;



Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Το τελευταίο πράγμα που είχε στο μυαλό του ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας όταν εδώ και κάποιες εβδομάδες αποφάσιζε να αντικαταστήσει τον κ. Πάνο Κάμμενο στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μέχρι προχθές ΑΓΕΕΘΑ Ναύαρχο κ. Ευάγγελο Αποστολάκη ήταν να… «τιμήσει» τις Ένοπλες Δυνάμεις όπως υποστήριξε κάποιος στενός φίλος και συνάδελφος μου σε χθεσινοβραδινή μας συνομιλία. Ούτε βεβαίως για να δώσει αυτά τα μηνύματα που υπονόησε στο… εξωτερικό και στο… εσωτερικό όπως και ολίγον θεατρικά τόνισε κατά την συνάντηση του με τον Ναύαρχο κ. Αποστολάκη ενδεδυμένο για τελευταία με την Στολή του την Δευτέρα το πρωί όταν στην Μεσογείων ο εν αποδρομή κ. Καμμένος έκοβε… κατασυγκινημένος την πίτα του Υπουργείου με την παρουσία των συνεργατών και σύσσωμης της… λοιπής Στρατιωτικής Ηγεσίας.



Γράφει ο Θανάσης Κ.

Ή από το Ζώη Καπλάνη στο…Μορμόλη!

Σε προηγούμενο σημείωμα υποστήριξα ότι η Ελλάδα είναι μια μοναδική και παράδοξη «περίπτωση».

Από κάθε άποψη.



Του Σάκη Μουμτζή

Μερικές φορές, μάλλον ελάχιστες, οι πολιτικοί καλούνται να πάρουν αποφάσεις που κρίνουν το μέλλον, έστω το κοντινό, της πατρίδος τους. Όταν αποφάσισαν να ασχοληθούν με την πολιτική θα έπρεπε αυτό να το γνωρίζουν.

Σε μια παρεμφερή κατάσταση βρίσκεται σήμερα ο Σ.Θεοδωράκης, αναφορικά με την υπερψήφιση ή όχι της συνθήκης των Πρεσπών, μετά την αποστασία του Σπ.Δανέλλη. Ήταν γνωστό εδώ και καιρό πως ο ίδιος εδιάκειτο ευμενώς απέναντι στην συμφωνία, κάτι που το επαναεπιβεβαίωσε πριν από λίγες ημέρες.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Οι Γάλλοι την κοινότοπη και εύκολη κωμωδία τη λένε tarte à la crème, από τις περίφημες τούρτες που πετάει ο ένας στον άλλον στις ηρωικές κωμωδίες του βωβού. Ακακες και διόλου επικίνδυνες, οι τούρτες έχουν έναν μόνον σκοπό: να παρατείνουν τη σκηνή για μερικά ακόμη λεπτά και να κλείσουν το επεισόδιο με γενικευμένα χάχανα. Πάντα αναρωτιόμουν αν τις σκηνές αυτές τις είχε γράψει ο σεναριογράφος ή αν ήταν απλώς έμπνευση των ηθοποιών.


Του Θοδωρή Γιάνναρου

"Στο θέατρο της δυσωδίας, κότες τρίλειρες και μακροπουπουλάτες από τα θεωρεία και οι πολύχρωμες κουρελούδες της πλατείας, αλωνίζουν και κάνουν εξωτερική πολιτική".

Δεν βρήκα άλλη εισαγωγή για να ξεκινήσω να περιγράφω, την πλέον δύσωδη περίοδο της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, με το σημερινό Έπος της "κουρελούς και της πουλάδας" που βιώνουμε, με θύμα την πατρίδα μας...



Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν χωράει στα εκλογικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε της Νέας Δημοκρατίας. Είναι ο πολιτικός αρχηγός μιας σημαντικής προσπάθειας που έγινε στον χώρο του μεταρρυθμιστικού κέντρου. Απέτυχε; Απέτυχε! Ο Σταύρος θα αποχωρήσει από την πολιτική ζωή, επειδή αυτή είναι η μόνη επιλογή που ταιριάζει στον βίο του. Πριν φύγεις, Σταύρο, κάνε αυτό που πρέπει: Στείλε αυτή την κυβέρνηση στον αγύριστο.



Για την κυβέρνηση των Συριζανελ ο κεντρικός τραπεζίτης είναι μείζον εμπόδιο για τις καθεστωτικές τους προθέσεις και κυματοθραύστης στις όποιες αντιδημοκρατικές επιδιώξεις τους...

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Σε μεγάλο βαθμό, η σύντροφος του πρωθυπουργού έχει δίκιο όταν λέει ότι ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση αλλ΄όχι εξουσία. Διότι όντως από θεωρητικής αλλά και πρακτικής πλευράς, ένα αυταρχικό καθεστώς είναι αδιανόητο να υπάρξει χωρίς έλεγχο του χρήματος και της κυκλοφορίας του, που είναι θέμα Κεντρικής Τράπεζας. Στην Ελλάδα των Συριζανέλ λοιπόν, η μεν Κεντρική Τράπεζα ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), λόγω συμμετοχής μας στην ευρωζώνη, ο δε κεντρικός τραπεζίτης, ο κ.ΓιάννηςΣτουρνάρας, εν προκειμένω, είναι στη θέση του για να εξυπηρετεί τη χώρα και όχι τα κόμματα και κυβερνήσεις.



Ποιες ζημιές προκαλεί η αναρχική βία στη χώρα.
                
Του Βασίλη Γρ.Παπαδακη(*)

Το βίαιο τρομοκρατικό κτύπημα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, μερικούς μήνες πριν τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, επαναφέρει στη μνήμη τις εκλογές στην Ιταλία (1979), μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων των Χριστιανοδημοκρατών και των Ευρωκομμουνιστών του Ερρίκου Μπερλίνγκουερ (1922-1984).  Πρωταγωνιστές υπήρξαν οι αριστεριστές - τρομοκράτες, ξεχώριζαν από τους άλλους αριστερούς, οι οποίοι επηρέασαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Το κόμμα του Μπερλίνγκουερ αύξησε τη δύναμη του, αλλά ηττήθηκε από τα άλλα κόμματα, 35% έναντι 39%. Πόσο ομοιάζουν τα διατρέξαντα με τα γενησόμενα.