Του  Ανδρέα Ζαμπούκα

Τι θα γίνει αν οι «επαναστάτες» που είχαν καταλάβει το ΕΜΠ αποφασίσουν να επιστρέψουν και να... ξεχειμωνιάσουν ή συμβεί το δράμα του '91; Υπουργείο και Πρυτανεία αδιαφορούν, μία ένδειξη πώς ακόμα βιώνουμε ως χώρα έναν ιδιότυπο πρωτογονισμό που βολεύει δειλούς, ανίκανους και τυχοδιώκτες

Η μονοτονία είναι η μεγαλύτερη «αρετή» της ηλιθιότητας. Η διαχρονική επανάληψη στο ίδιο αδιάφορο τέμπο αποδεικνύει ότι η κοινωνία δεν διαθέτει τα αντανακλαστικά να σταματήσει κάτι που συμβαίνει συνεχώς αλλά δεν της προσφέρει απολύτως τίποτα.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Αν ήταν έργο στο πλαίσιο της Documenta είμαι σίγουρος ότι ορισμένοι εκ των επιφανών κριτικών θα το χαρακτήριζαν «γενναίο». Μια ριψοκίνδυνη κατάδυση στα βάθη της ψυχής του σημερινού νέου. Ενδεχομένως δε και χάραξη του δρόμου για να απαλλαγεί η παιδεία από τα καταπιεστικά της χαρακτηριστικά. Δυστυχώς ή ευτυχώς, όμως, δεν είναι έργο, αν και φέρει τα χαρακτηριστικά ενός ολοκληρωμένου κατασκευάσματος της σύγχρονης τέχνης. Αναφέρομαι στην κατάληψη και στον αποκλεισμό των χώρων του Πολυτεχνείου από ομάδες νέων δημιουργών με σκοπό τη διεξαγωγή σεμιναρίων αναρχικής πρακτικής και εξέγερσης. Αφορμή, η επέτειος των γεγονότων του 1973 και παράπλευρος στόχος, που αφορά όλον τον ελληνισμό, η «αποφυγή κομματικοποιήσεως» των εορτασμών. Σε ένδειξη συμπαράστασης, να υποθέσω, οι πρυτάνεις των γειτονικών ασύλων κλειδαμπάρωσαν τα ιδρύματά τους επί τριήμερον. Ας σημειωθεί ότι τα σεμινάρια αυτά έχουν διεθνή χαρακτήρα, αφού συμμετέχουν νέοι και από άλλες συλλογικότητες της Ευρώπης πλην των ελληνικών. Cops pigs murderers, που είπε και ο καθηγητής μας χθες. Προχθές συνελήφθη μέλος γαλλικής συλλογικότητας επειδή, στο πλαίσιο πρακτικής ασκήσεως, κατέστρεφε κάμερες ασφαλείας στη γύρω περιοχή.


Του Κοσμά Βίδου

Μετά τις φωτιές του καλοκαιριού και τη ρύπανση του Σαρωνικού, η Περιφερειάρχης Αττικής επέλεξε ξανά την τακτική της επίθεσης κατά παντός υπευθύνου για να παρακάμψει τις ευθύνες της για την τραγωδία με τις πλημμύρες. Υπάρχει άλλωστε και η λύση να μηνύσει την κλιματική αλλαγή...

Διαβάζω τα δεκάδες αρνητικά σχόλια σε Τύπο και social media για τη Ρένα Δούρου. Για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε (ή δεν αντέδρασε) και για τις ευθύνες (και) της Περιφέρειας Αττικής στην τραγωδία της Μάνδρας. Τα ίδια σχόλια («αγνοείται η περιφερειάρχης Αττικής») είχαν γίνει το καλοκαίρι με αφορμή τις πυρκαγιές, αναγκάζοντάς την στο τέλος να εμφανιστεί αναμαλλιασμένη, καταρρακωμένη, με καρβουνιασμένα μάγουλα, αλλά και εξαιρετικά επιθετική από τις φλεγόμενες περιοχές: «Σταματήστε τα Δελτία Τύπου, σταματήστε τα τιτιβίσματα, σταματήστε τα ποσταρίσματα, σεβαστείτε τους συμπολίτες μας που έχασαν βιος δεκαετιών, σεβαστείτε τους πυροσβέστες μας που είναι άυπνοι, σεβαστείτε τους πολιτειακούς παράγοντες που δουλεύουν άοκνα».


Του Θεοδόση Μπουντουράκη

Στο εξής, καμμία προοπτική ανάπτυξης δεν θα γίνει πράξη αν στην ψηφιακή εποχή δεν ανατραπούν όλα στην απαράδεκτη δημόσια διοίκηση

Μεταρρύθμιση, αναδιάρθρωση, εκσυγχρονισμός, αναμόρφωση. Ουσιαστικά σύνθετα, βαρύγδουπα, ηχηρά και πτερόεντα, πολλά και τίποτα υποσχόμενα εν τη αοριστία τους. Τα ακούμε όλο και πιο συχνά με αναφορά κυρίως στην Δημόσια Διοίκηση, τον βαρέως πάσχοντα της σύγχρονης ελληνικής κωμικοτραγωδίας, και δευτερευόντως να αναφέρονται στην Παιδεία, το έτερον δράμα του ελληνικού Γολγοθά.


Του Αγγελου Κωβαίου

Ο Πρωθυπουργός αντιμετωπίζει τις κρίσεις εξ αποστάσεως και κάνει πολιτική με διαγγέλματα. Το έκανε το καλοκαίρι με τις πυρκαγιές, το κάνει και τώρα με τις πλημμύρες. Το ερώτημα είναι εντέλει απλό: τι ξέρει, τι θέλει και τι μπορεί;

Ηταν μόλις μία ημέρα πριν από τις φονικές πλημμύρες. Ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στην Θράκη, όπου σύμφωνα με τα μέσα κυβερνητικής προπαγάνδας τον υποδέχθηκε με ανυπομονησία και με ανθοδέσμες στα χέρια ένα πλήθος ευγνωμονούντων οπαδών του.