Του Θανάση Κουκάκη

Πελάτης εστιατορίου σε δημοφιλή τουριστικό προορισμό ζητεί να πληρώσει τον λογαριασμό. Ο σερβιτόρος του φέρνει την απόδειξη. Ο πελάτης βγάζει την κάρτα του, αλλά όταν την αντικρίζει ο σερβιτόρος του λέει ότι υπάρχει πρόβλημα με το POS και πως θα πρέπει να πληρώσει με μετρητά. Στην ερώτηση τι πρόβλημα υπάρχει με το POS, ο σερβιτόρος μπορεί να δώσει διαφορετικές απαντήσεις: δεν υπάρχει σύνδεση στο internet, περιμένουμε νέο τερματικό, περιμένουμε τη σύμβαση με τον πάροχο του POS, το μηχάνημα κολλάει, το POS έπεσε και έσπασε (!) κ.ά.


Real Fm και Kathimerini.gr

Για «προγραμματισμένη και προσχεδιασμένη» ενέργεια, που έγινε με εντολή του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έκανε λόγο ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Πάνος Καμμένος, αναφερόμενος στη σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που βρίσκονται υπό κράτηση τους τελευταίους 5,5  μήνες.


in.gr
Σχέδιο αποπροσανατολισμού με διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα και στημένες ή αφελείς παρεμβάσεις για να αλλάξει η ατζέντα


Παιχνίδι με το χρόνο και με τη… λήθη των ευθυνών για την τραγωδία στο Μάτι, παίζει τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση. Κάθε ημέρα που περνά και μια δήλωση, μια διαρροή ή μια ανακοίνωση του πρωθυπουργού ή υπουργών, γίνεται βάσει σχεδίου.


Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η ​​λέξη «τραγωδία» και το παράγωγό της «τραγικό», λόγω κατάχρησης, έχουν χάσει τη σημασία τους. Είναι από τις λέξεις που έχουν παραμείνει ατόφιες, χωρίς καν ορθογραφική αλλοίωση, από τον καιρό που πρωτοεμφανίστηκαν. Τον 6ο αιώνα πριν από τον Χριστό, όταν ο Σόλων σηκώθηκε να φύγει από παράσταση του Φρυνίχου λέγοντας ότι κινδυνεύουμε αυτά που βλέπουμε τώρα στη σκηνή να τα δούμε και στην πραγματική ζωή. Η λέξη «τραγωδία» είναι μια λέξη που υπάρχει σε όλες τις γλώσσες του δυτικού κόσμου. Δεν ξέρω αν υπάρχει στα κινεζικά ή στα ινδικά. Θυμάμαι όμως πάντα το διήγημα του Μπόρχες από τη συλλογή «Αλεφ» στο οποίο ο Αραβας διαφωτιστής Αβερρόης, ο περίφημος σχολιαστής του Αριστοτέλη, αδυνατεί να καταλάβει στην «Ποιητική» δύο λέξεις, το «τραγικό» και το «κωμικό». Εκτοτε, για την ερμηνεία της λέξης έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει καταναλωθεί πολλή από τη φαιά ουσία των αιώνων. Από τον Κορνέιγ έως τον Εγελο, τον Νίτσε και ώς τον Τζορτζ Στάινερ που έγραψε το κλασικό «Ο θάνατος της τραγωδίας», όπου περιγράφει τις ουσιαστικές διαφορές που διακρίνουν την τραγωδία από το αστικό δράμα. Συντάσσομαι πάντως με τον Κίρκεγκορ, που στο κείμενό του όπου συγκρίνει το αρχαίο με το σύγχρονο τραγικό υποστηρίζει ότι η δυνατότητα σύγκρισης προϋποθέτει ότι υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής, το «τραγικό», στο οποίο αναφέρονται οι ομοιότητες και οι διαφορές τους. Ζητώ συγγνώμη για την καταρροή ονομάτων, αλλά τι να κάνουμε; Είμαι υπέρ των κλασικών.



Αν η ΝΔ και η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά δεν ξεφύγουν από ένα αραχνιασμένο, παρακμιακό και άσχετο με τις σημερινές πραγματικότητες παρελθόν, και αν δεν εγγυηθούν την πανεθνική ανατροπή τού χθες, η κρίση τού 2010 θα επανέλθει δριμύτερη. Θα είναι δε και εθνικά μοιραία.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ό,τι έγινε στο Μάτι το γνωρίζουμε πλέον. Και αυτό που ζητά ο κόσμος είναι να μην επαναληφθεί παρόμοια τραγωδία. Αυτό ενδιαφέρει, πέρα από την παραίτηση Νίκου Τόσκα και λοιπών, τις ηλιθιότητες Πολάκη και την απίστευτη ανεπάρκεια ενός πρωθυπουργού σε στημένη σύσκεψη. Το μέγα ζητούμενο είναι τα παθήματα να γίνουν μαθήματα. Όμως, το μέγιστο ερώτημα είναι: πώς μπορεί αυτό να συμβεί;



Του Π.Κ.Ιωακειμίδη

Με πρωτοβουλία του Κύπριου Επιτρέπου Χρ. Στυλιανίδη, έχουν ήδη δημιουργηθεί οι βάσεις για την οργάνωση και χρηματοδότηση ενός ευρωπαϊκού συστήματος πολιτικής προστασίας

Καθώς η Ελλάδα αποδεικνύεται ανίκανη –πολύ δε περισσότερο η σημερινή κυβέρνηση– να συγκροτήσει ένα αποτελεσματικό σύστημα πολιτικής προστασίας από τις φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμοί, κλπ.), η σωτηρία ίσως έλθει και πάλι από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).


                
Του Γιωργου Πρεβελακη{*}

Η τραγική περιπέτεια της 23ης Ιουλίου επαναθέτει, μεταξύ άλλων, το ζήτημα της αποκέντρωσης. Μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν το πολιτικό σύστημα ήταν λιγότερο συγκεντρωτικό, αν η τοπική αυτοδιοίκηση είχε περισσότερες αρμοδιότητες, μεγαλύτερη αυτονομία κινήσεων;



Του Σάκη Μουμτζή

Ως γνωστόν, «ενός κακού μύρια έπονται». Η πυρκαγιά με τους 90 νεκρούς δεν έπληξε μόνον την εικόνα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Έφερε και την πολιτική της απομόνωση. Χάθηκαν όλοι αυτοί που μιλούσαν για την σοσιαλδημοκρατικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Tου Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Οι πυρκαγιές και οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία, κάνουν όλο και πιο επιφυλακτικές τις αγορές απέναντι στις προοπτικές της χώρας

Οι νεκροί στο Μάτι και οι φωτιές που έκαψαν ολοσχερώς το 70% του οικισμού πρέπει να είναι το κερασάκι στην τούρτα. «Πίσω από τα τραγικά γεγονότα κρύβονται δραματικές θεσμικές και άλλες ανεπάρκειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, οι οποίες δημιουργούν σοβαρά ερωτηματικά για το αν η ελληνική οικονομία θα μπορέσει ποτέ να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των καιρών. Πιστεύω ότι οι αγορές βλέπουν με μεγάλη καχυποψία τα τεκταινόμενα στην χώρα», μάς είπε ανώτατο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Και, όπως όλα δείχνουν, ο συνομιλητής μας δεν έχει άδικο.


 Γράφει ο Γιώργος Παντάκης

Ο τουρίστας διψάει να γνωρίσει την Ελλάδα που τόσο αγαπάει. Εμείς από την άλλη είμαστε φιλόξενος λαός και η αλήθεια είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των τουριστών  δεν θα γνωρίσει την κουλτούρα μας από τα 4αστερα και τα 5αστερα ξενοδοχεία αλλά από το διαμέρισμα που θα του μισθώσουν το δωμάτιο,  θα επικοινωνήσει μαζί του, θα ζήσει μαζί του….