Του Πάνου Ευαγγελόπουλου

Η Λατινική Αμερική έχει δοκιμαστεί σε όλο το μήκος της ιστορίας της από εγχειρήματα επιβολής κολεκτιβιστικών θεσμών τα οποία έχουν ως συνέπεια την φτωχή απόδοση των οικονομιών της που συνίσταται στην αναιμική ανάπτυξη, την καταφανή ανισομερή διανομή του πλούτου, την εκτεταμένη φτώχεια, την αντιπαραγωγική και λιμνάζουσα κατανομή τεράστιων περιουσιακών αποθεμάτων που όλα μαζί οδηγούν σε μία ιδιότυπη κοινωνική σύνθεση που αδυνατεί να διαχειριστεί έναν αφάνταστο επίγειο παράδεισο. Από την ανακάλυψη της και καθ’ όλη την διάρκεια των νεότερων χρόνων, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι κατακτητές, με διάφορα προσωπεία, τυχοδιώκτες κονκισταδόροι, ιεραπόστολοι της καθολικής εκκλησίας, επίσημοι τοποτηρητές των βασιλικών αυλών, εγκαθίδρυσαν σε όλη την Λατινική Αμερική απ’ άκρη σ’ άκρη τον φεουδαλικό κολεκτιβισμό με εμφανή χαρακτηριστικά στάσιμης δουλοπαροικίας που ακινητοποίησε την κοινωνική δυναμική και την οικονομική άνθηση για όλη την ιστορία της μέχρι σήμερα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδροπουλου

Με στόχο την μετεκλογική συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία, για να βγει η χώρα από τα αδιέξοδα

Στην ίδρυση κόμματος, την δημιουργία του οποίου θα ανακοινώσει μέσα στο φθινόπωρο, προσανατολίζεται ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, και ήδη γύρω του συσπειρώνει αθόρυβα, πλην ουσιαστικώς, ευρύτερες σοσιαλδημοκρατικες δυναμεις και οχι μόνον. Όπως τονίστηκε σε ρεπορτάζ της  «Εστίας» τη Δευτέρα 31 Ιουλίου, με την νέα πολιτική κίνηση του κ. Βενιζέλου σχεδιάζουν να συμπαραταχθούν η «Ώρα Αποφάσεων» των Άννας Διαμαντοπούλου και Γιώργου Φλωρίδη, καθώς και το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Γράφει ο Γιάννης Μαρίνος

 Μπορεί να διακηρύσσει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι «εν αρχή ην ο λόγος». Ομως πρώτος ήταν ο όφις που με ένα ψέμα έπεισε τον Αδάμ να δοκιμάσει τη θεσπέσια γεύση του απαγορευμένου καρπού.

Ετσι, ο τελευταίος εξέπεσε από τον Παράδεισο και εμείς όλοι μαζί του. Και έκτοτε βολοδέρνουμε έως σήμερα αποκομίζοντας τον επιούσιο με τον ιδρώτα του προσώπου μας. Εντούτοις, δεν επαύσαμε ποτέ να αναζητούμε ανά τους αιώνες την απόλαυση του απαγορευμένου καρπού. Αυτόν όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να τον ανευρίσκεις.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το να γίνονται στάχτη και τα μυαλά των ανθρώπων σε νέου είδους κρεματόρια της σκέψης, είναι μία νέα μορφή γενοκτονίας

Δεν το ήξερα, αλλά μού το έμαθε ο κύριος πρωθυπουργός στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του. Είπε λοιπόν ότι, επειδή είμαι ένας από αυτούς που τον έχουν «βομβαρδίσει με ρητορικά σχήματα περί αριστείας», επληροφορήθην ότι θεωρεί περίπου ως «κληρονομικό δικαίωμα την εξουσία, αλλά λίγους μπορεί να πείσει». Επίσης, υποθέτω, κατά την πρωθυπουργική συλλογιστική, ότι πρέπει να διαθέτω αμύθητη περιουσία και να έχω δεν ξέρω γω πόσους λογαριασμούς σε υπεράκτιες εταιρείες (προφανώς ο κ. Τσίπρας αγνοεί τον ελληνικό όρο, γι’ αυτό και χρησιμοποίησε τον αγγλικό off-shore).

Του Κοσμά Βίδου
Στο φιλόξενο Αιγαίο υπάρχει πάντα και η λύση ενός κλειστοφοβικού δωματίου-κελιού με φθαρμένο μωσαϊκό, ερκοντίσον που βογκάει «σαν αμάξι γέρικο στην ανηφοριά», μια σχισμένη σίτα στο παράθυρο, WiFi που «σέρνονται», ντουζιέρες που χωράνε οριακά την Τουίγκι, σεντόνια με τρύπες και λεκέδες

Προσπαθώ από το Πάσχα να πάω για ένα τριήμερο στην Κέα. Τα ακτοπλοϊκά λόγω της κοντινής απόστασης δεν είναι υπερβολικά ακριβά, όπως συμβαίνει με άλλα νησιά: 100 ευρώ και κάτι ψιλά τα δύο άτομα με αυτοκίνητο. Μια χαρά. Οι τιμές όμως των καταλυμάτων είναι φωτιά, ειδικά αν ψάχνεις κάτι καλύτερο από τα παραδοσιακά δωμάτια με τη σφουγγαρίστρα πίσω από την πόρτα της τουαλέτας, με τα έπιπλα από σουηδικό ξύλο και με την τηλεόραση – αντίκα που πιάνει μόνο ΕΤ1. Εάν, δε, θέλεις και πρωινό… Πολλά θέλεις!

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Η​​ ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική γλώσσα στον κόσμο που μπορεί να φτιάξει πρόταση ολόκληρη, έστω και ελαφρώς ασύντακτη, μόνον με φωνήεντα. Το επίτευγμα εθεωρήθη τόσο σοβαρόν από τα στιβαρά μυαλά τους, που χάραξαν τη φράση στο μνημείο των πεσόντων της ΕΡΤ. Ετσι για να μην ξεφύγει από τους επιγόνους το μεγαλείο, ή το πνευματικό επίπεδο των προγόνων τους. Αυτό, όμως, δεν είναι τίποτε μπροστά στα άλλα μοναδικά που χαρακτηρίζουν την ιδιοπροσωπεία μας – αναλαμβάνω την ευθύνη του «ει». Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική γλώσσα στον κόσμο που γράφεται με ελληνικούς χαρακτήρες. Κάτι Σλάβοι πήγαν να τη μιμηθούν, όμως τα μπέρδεψαν. Υπάρχουν κι άλλα μοναδικά.

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Στην εποχή μας, ο κρατισμός και οι οικονομικές δραστηριότητες που αναπτύσσει εξοντώνουν ό,τι πολυτιμότερο έχει μία χώρα: το ανθρώπινο κεφάλαιό της

Οι μισοί και παραπάνω από το ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες ανέργους που έχει η χώρα είναι θύματα και άρα καταδικασμένοι στην ανεργία. Και ας μην σπεύσει κανείς να κατηγορήσει γι’ αυτό τον «νεοφιλελευθερισμό», γιατί θα κάνει λάθος. Οι άνεργοι τού σήμερα, πιθανότατα δε και τού αύριο αν τίποτα δεν αλλάξει σε αυτή την χώρα, είναι κατά πρώτον θύματα της μεγάλης ληστείας που έγινε από τους γονείς τους εις βάρος τους και, δεύτερον, του εσωστρεφούς πελατειακού συστήματος το οποίο, αντί να μοιράζει παραγόμενο πλούτο, μοίραζε δανεικά που έπαιρνε από τις αγορές. Σήμερα δε, το σύστημα αυτό –που, ως γνωστόν, επιβιώνει με δανεικά από τους εταίρους και δανειστές του– πανηγυρίζει γιατί μπορεί εκ νέου να δανείζεται από τις αγορές!

Του Σάκη Μουμτζή

Η φράση αυτή έχει καταντήσει το σλόγκαν όλων όσοι επιθυμούν να δείξουν ένα προοδευτικό πρόσωπο. Όλων όσοι θέλουν να γίνουν αποδεκτοί από έναν ευρύτερο κύκλο πολιτών. Γι ΄αυτούς τους λόγους καταθέτουν τα διαπιστευτήρια τους στην Αριστερά.

Της έχουν εκχωρήσει την χρήση ενός προοδευτικόμετρου και επιζητούν μια καλή μέτρηση για τα φρονήματα τους. Και όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τέτοιες συμπεριφορές επιδεικνύουν πολιτικοί του φιλελεύθερου χώρου, που είναι πρόθυμοι να προβούν σε ιδεολογικές εκπτώσεις για να αποσπάσουν τα εύσημα της Αριστεράς.