Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Στρατιωτικές δικτατορίες στον σύγχρονο κόσμο πια, δεν γίνονται. Και ειδικά στη Δύση. Οι αμοιβαιότητες στις σχέσεις των κρατών είναι τόσο δυναμικές και η επικοινωνία τόσο διάχυτη, που θα πρέπει κάποιος να είναι σχιζοφρενής για να το επιχειρήσει.

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου*

Η υπαγωγή ενός ιστορικού δημοσιογραφικού οργανισμού στην εξουσία του εθνικολαϊκισμού είναι η πιο σοβαρή ήττα της δημοκρατίας στην μεταπολιτευτική Ελλάδα και ίσως όχι μόνον


Γράφει o Αίολος

Η υποκρισία της εξουσίας, με  τη  μάσκα του καινούργιου να κρύβει το πιο παλιό και από το παλιό. Τελικά η γάτα των Ιμαλάϊων ντίλαρε , αφού δεν μπόρεσαν οι Τσιπροκαμμένοι να δημιουργήσουν τηλεοπτικό κανάλι με τα μαγειρέματα του Παππά , από τούδε και στο εξής θα έχουν το ΔΟΛ δικό τους. Μπορεί να έβαλαν ως προπύργιο τον Μουλόπουλο αλλά το παιχνίδι δεν είναι εκεί. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη και ο Σαββίδης πρόθυμος να τα καταθέσει, αν λοιπόν δείτε τον Σαββίδη βασικό μέτοχο του ΔΟΛ μην παραξενευτείτε. Το κακό είναι πως ο πλουραλισμός  τείνει να γίνει ΣΥΡΙΖΑΪΣΜΟΣ. Η μόνη άποψη που θα έχει αξία είναι εκείνη που θα λιβανίζει τη κυβερνητική πολιτική, σκέψου διώξεις που έχουν να υποστούν δημοσιογράφοι οι οποίοι δεν θα υπακούσουν στις εντολές του αφεντικού. Έχουμε να ζήσουμε μέρες που θα μας παραπέμπουν  στη δεκαετία του ’50.

Του Κώστα Κούρκουλου

Σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, η παραβίαση του νόμου, δεν είναι «ύβρις». Είναι απλώς μία συγκεκριμένη παρανομία. Αντίθετα, μιλάμε για «ύβρι» όταν – ανεξάρτητα από τη τυπική νομιμότητα – παραβιάζονται τα «μετανομικά» εκείνα όρια, που στοιχειοθετούν τους θεμελιώδεις αυτοπεριορισμούς, στους οποίους στηρίζεται η ίδια η δημοκρατία, αλλά που δεν είναι και τυπικά θεσμισμένοι. Αφού «..σε μια δημοκρατία ο λαός μπορεί να κάνει οτιδήποτε», αλλά «οφείλει να ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε». Γι’ αυτό και η δημοκρατία ορίστηκε, ως «το καθεστώς του αυτοπεριορισμού» ή ως «τραγικό καθεστώς». (Καστοριάδης, «Η Ελληνική πόλις και η δημιουργία της δημοκρατίας»).

ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ

Πέρα από τα ψέματα, παραβίασαν και τους στοιχειώδεις κανόνες της Δημοκρατίας

Γράφει ο Αίολος

Καμιά φορά βλέπεις τα δελτία ειδήσεων και δεν ξέρεις αν είναι επιθεώρηση αυτό που ζεις ή  ανεκδιήγητη πραγματικότητα… Ανάμεσα στο τραγικό και το γελοίο  προσπαθείς να ανακαλύψεις την αλήθεια. 


του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από την 20η Ιανουαρίου και μετά, το λιγότερο για τέσσερα χρόνια, μία νέα εποχή ξεκινά για την ευρωπαϊκή οντότητα, που θα ξεφεύγει από τις συνήθειές της


του Περικλή Σ. Βαλλιάνου

Η Ενωμένη Ευρώπη, και ως όραμα και ως θεσμική πραγματικότητα, δέχεται οξείες επιθέσεις, με επικίνδυνες διαβρωτικές επιπτώσεις

του Νίκου Βέττα

Παρά την μείωση της εσωτερικής ζήτησης, την αύξηση της φορολογίας και το υψηλό κόστος του χρήματος, μία σειρά ελληνικών επιχειρήσεων –κυρίως στα τρόφιμα και στα φάρμακα– έχουν εξωστρέφεια και βλέπουν προς το αύριο

Τόσο απροκάλυπτα πια! Ο χυδαίος εκβιασμός που καιρό τώρα οργανώνουν  οι  κυβερνώντες, η επίμονη στοχοποίηση ενός ανθρώπου σε πρόδηλη αδυναμία που βρίσκεται επιπλέον υπό την πίεση της ποινικής προδικασίας, έφερε αποτέλεσμα.