Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Μία κοινωνία που αρνείται να ξεστραβωθεί και να δει την πραγματικότητά της, είναι χαμένη από χέρι –όσα δανεικά και αν τής δώσουν

Tου RobertT. Kaplan

Σε μία κρίσιμη περίοδο ανακατατάξεων στην ΝΑ Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή, δεν στερείται ενδιαφέροντος η περίπτωση της Ελλάδας ως γεωπολιτικού και γεωγραφικού παράγοντα


 Του Άγγελου Κωβαίου
Ο Αλέξης Τσίπρας προσέφερε στην Αριστερά και τους βουλευτές της το τέλειο άλλοθι με την τηλεοπτική του συνέντευξη, ώστε να ψηφίσουν τα πάντα. Και αν μετά χρειαστεί να τα «ξεψηφίσουν», δεν τρέχει και τίποτε. Είναι η νέα εκδοχή αξιοπιστίας μίας πραγματικά ιδιαίτερης κυβέρνησης


Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος, πολιτικός επιστήμων-διεθολόγος, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελεύθερης Πατρίδας.

Στην ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια ιστορία, το αποτύπωμα της Γαλλίας του Διαφωτισμού, της Γαλλικής Επανάστασης αλλά και του Ναπολέοντα υπήρξε καταλυτικό διότι μετά από τα παραπάνω γεγονότα μια νέα Ευρώπη και μια νέα Γαλλία προέκυπτε. ‘Ετσι, λοιπόν και τώρα είμαστε εμπρός σε μια νέα Γαλλία και μια νέα Ευρώπη, αφού η Γαλλία, από την ώρα που έφυγε η Μεγ. Βρεττανία από την ΕΕ αποτελούν μαζί με τη Γερμανία τους πυλώνες της Ενωμένης Ευρώπης.


Tου Αρίστου Δοξιάδη
Πέρα από μια ριζική ανασυγκρότηση, η χώρα έχει ανάγκη να καταλάβει και σε ποιο οικονομικό περιβάλλον καλείται να πορευθεί


Του Ηλία Καραβόλια
Macron λοιπόν. Ούτε Δεξιά,ούτε Αριστερά. Το 24% των Γάλλων επιλέγει το "άχρωμο", επιλέγει το κοστούμι του τραπεζίτη, του τεχνοκράτη (σημ :ο Macron ήταν, μεταξύ άλλων,στέλεχος της ισχυρής χρηματοπιστωτικής και ιστορικής φίρμας Rothschild).Είναι ο ευρωπαιστής που χρειάζομαστε,χωρίς όμως να καταγγέλει ανοιχτά την δημοσιονομική ασφυξία που γεννάνε οι εμμονές του γερμανικού διευθυντηρίου. Να μην υποβαθμίζουμε φυσικά το γεγονός ότι η Γαλλία είναι πλέον διαιρεμένη κοινωνία, αφού το 22% επέλεξε τον light εθνικισμό της Lepen και οι ευρωσκεπτικιστές στην γηραιά ήπειρο εννοείται ότι βλέπουν πλέον στο πρόσωπο της ένα σύμβολο για την διάλυση της Ε.Ε.

Του Πάνου Παπαδόπουλου

Η απόφαση του Ζαν-Λυκ Μελανσόν να μην στηρίξει τον Εμανουέλ Μακρόν, εξομοιώνοντάς τον με την ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, μας φέρνει μπροστά στο ερώτημα: δεν ξέρει τι κάνει ή το κάνει επίτηδες; Και τι είναι τελικά χειρότερο;

Του Γιώργου Καρελιά

Η ηγεσία της ΝΔ τάσσεται υπέρ του Μακρόν, αλλά δεν χάθηκαν οι ακροδεξιοί θύλακες που ονειρεύονται τη Λεπέν. Από την άλλη, είναι εμφανής η αμηχανία του ΣΥΡΙΖΑ που έχει χάσει τον μπούσουλα με τις ίσες αποστάσεις του τυχοδιώκτη Μελανσόν. Κάποιοι όμως όλους αυτούς τους ψηφίζουν. Κι εδώ κι εκεί


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η πολύ πιθανή, αν όχι βέβαιη, εκλογή του Εμμανουέλ Μακρόν στην προεδρία της Γαλλίας θα απομονώσει ακόμη περισσότερο τον Έλληνα πρωθυπουργό από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Εκτός και αν…


Οι εκλογές της Γαλλίας στέλνουν μήνυμα αισιοδοξίας , αλλά και προβληματισμού σε όλη την Ευρώπη. Αρχικά , με τη πρώτη ανάγνωση το μήνυμα είναι αισιόδοξο ένας άνθρωπος χωρίς  κόμμα  πρόκειται να είναι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας με τα σημερινά δεδομένα.  Το εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει πως οι Γάλλοι σκέπτονται ώριμα, μπορεί να έχουν υποστεί δεινά αφού ο κρατισμός δεν λείπει από τη χώρα , όπως και η διαφθορά παρά ταύτα γύρισαν την πλάτη τους στις σειρήνες του παλαιοκομματισμού και έδωσαν την ευκαιρία  σε έναν νέο άνθρωπο με νέες ιδέες και ευρωπαϊκό προσανατολισμό  ονόματι Μακρόν,  να δώσει ανάσα ευρωπαϊκής προοπτικής όχι μόνο στη Γαλλία αλλά σε όλη την Ε.Ε..