Η Δημοκρατία ως έννοια κατανομής εξουσίας και ευθύνης απασχολεί τις κοινωνίες τα τελευταία 2500 χρόνια. Παρ’ όλον ότι έχουν γραφεί χιλιάδες σελίδες κειμένων σχετικών, παραμένουν ακόμη πολλά να ειπωθούν. Ο λόγος είναι ότι, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες λέξεις-έννοιες που χρησιμοποιούνται επί μακρόν, έχουμε μεταβολές στο σημαινόμενο, ανάλογα το πλάτος που σε κάθε εποχή ή συγκυρία, καλύπτει η λέξη-έννοια.  Όλοι ξέρουμε πως η έννοια δημοκρατία σήμερα, δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη και σε πολλές περιπτώσεις εννοείται εντός πολλών εισαγωγικών. Ο καθένας μπορεί να σκεφτεί σύνθετες ονομασίες κρατών, στο παρόν ή άμεσο παρελθόν, όπου μεταξύ των άλλων προσδιορισμών υπάρχει ή υπήρχε και η λέξη δημοκρατία χωρίς  όμως να πείθει κανέναν ότι το καθεστώς της χώρας είναι ή ήταν δημοκρατικό. Υπάρχουν αρκετά είδη δημοκρατίας. Σε κάθε περίπτωση ο επιθετικός προσδιορισμός της έχει να κάνει με τον ανώτατο άρχοντα ή την έλλειψη του και το ποσόν της εξουσίας που ενσωματώνεται σε αυτόν. Άλλο προεδρική και άλλο Προεδρευομένη δημοκρατία.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Βεβαίως το να μιλάει κανείς στη χώρα μας για θεσμικές αλλαγές, είναι σαν να μιλάει για δημοκρατικούς θεσμούς σε ένα θεοκρατικό ισλαμικό κράτος. Κι αυτό γιατί στο σημερινό στάτους που ζούμε, λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία έχουν καταπατηθεί βάναυσα με την φτωχοποίηση, στην οποία περιήλθε η χώρα τα τελευταία χρόνια.

Tου Ανδρέα Στασινού

Η σπουδή της κυβέρνησης να κατηγορήσει μέσω ενός υπεραναλυτικού non paper τη ΝΔ για τους υπαινιγμούς Γεωργιάδη σχετικά με το ταξίδι του Πρωθυπουργού στο Παρίσι, προκάλεσε μια τρύπα στον χωροχρόνο και μας εισήγαγε στα ελληνικά alternative facts


   Του Κώστα  Χριστίδη    *

    Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου έκρινε σκόπιμο να ‘’εορτάσει’’ την συμπλήρωση διετίας από της αναρρήσεώς της στην εξουσία. Απαιτείται ασφαλώς περισσή δόση θράσους για να πανηγυρίζεις το γεγονός ότι έκανες, σε όλα σχεδόν τα θέματα, τα ακριβώς αντίθετα από όσα υποσχέθηκες. Ιδού μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:


Με μεγάλη προσέλευση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2017, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, η εσπερίδα με θέμα: «Ιδεολογία, ανάπτυξη και εξωστρέφεια», που διοργάνωσαν το Hellenic American College / Hellenic American University και η Ελληνοαμερικανική Ένωση σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, στο πλαίσιο της δημοφιλούς σειράς εκδηλώσεων «Ιδεολογία, Εκπαίδευση, Ανταγωνιστικότητα και Μ.Μ.Ε.»


Του Ian Hargreaves*

Στην ψηφιακή εποχή και τις σημερινές συνθήκες κρίσης, η μεγάλη πρόκληση για τους δημοσιογράφους δεν είναι η άσκηση «εξουσίας» αλλά η διαφύλαξη του κύρους τους –που είναι, τελικά, και πολύτιμη πρώτη ύλη τους

 

Του Δημοσθένη Δαββέτα
Μετά τη νίκη του Τραμπ βιώνουμε ένα ασυνήθιστο φαινόμενο: μια αυστηρή αυτοκριτική των ως τώρα πανίσχυρων παγκόσμιων μέσων μαζικής ενημέρωσης, ως συνέπεια της ανελέητης κριτικής που υπέστησαν την τελευταία δεκαετία. Ποια ήταν η κατηγορία; Ότι δεν λένε την αλήθεια, ότι διαπλέκονται με οικονομικοπολιτικά συμφέροντα και ψεύδονται. Παράδειγμα χαρακτηριστικό: ο πόλεμος του Ιράκ, όπου πάνω στη δήθεν αποκάλυψη ότι ο Σαντάμ είχε όπλα μαζικής καταστροφής, στήριξαν οι Αμερικανοί την πολεμική τους (και τόσο αποτυχημένη) επιχείρηση. Ο πολίτης θέλει να πιστεύει ότι αυτά που του λένε είναι αλήθεια, όσο κι αν αυτή η τελευταία κάποιες φορές παίρνει το χρώμα της εκάστοτε ερμηνείας. Κι αυτή η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών και μέσων έχει διαρραγεί τελείως.

Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου 
Το γκρίζο  δίνει τη σκυτάλη στο μαύρο, Από τη μια η συννεφιά και από την άλλη  έστησαν  πάρτι στο ζώδιο του κριού οι πλανήτες και όλα τα ζώδια τα  έχουν χάσει… Λέτε, ο Παππάς μετά τον Οφιούχο να εισάγει  και άλλους αστερισμούς ;  Για παράδειγμα τώρα ζούμε στον αστερισμό του Καρανίκα , του χρόνου θα ζήσουμε στον αστερισμό του Πολάκη και  τον επόμενο στον  αστερισμό του Κουράκη. Αυτά και αν είναι επιτεύγματα.


του Μάνου Καλλίγερου

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η κυβέρνηση, από την πρώτη μέρα που ανήλθε στην εξουσία έχει βαλθεί να μας τρομοκρατεί σε περιοδική βάση.

του Πάνου Μαυρίδη*

Αν κάτι κατάφερε και πάλι να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας με την εμφάνιση του στη Βουλή ήταν αυτό που γνωρίζει να κάνει καλύτερα από τον οποιοδήποτε. Να θολώσει τα νερά ως προς τις προθέσεις – και τελικές του αποφάσεις – την κρίσιμη ημερομηνία της 19ης Φεβρουαρίου.