Τα φρούτα και τα λαχανικά, λίγο γυμναστική, λίγο κρασί, οι θετικές σκέψεις, και η καλή παρέα αποτελούν κάποια από τα «μυστικά» που περιλαμβάνονται στην «Βίβλο της μακροζωίας» ενός σκανδιναβού γιατρού, που μετά την εκδοτική επιτυχία στη Σουηδία θα μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 χώρες

Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Αν είναι να κόψουμε συντάξεις, λέει, να φύγουμε από την εξουσία και να έρθει η Δεξιά να τις κόψει. Εν ολίγοις εμείς την εξουσία την αντιλαμβανόμαστε ως εκδρομή. Για αυτό και εξέφρασε και την απογοήτευσή του που δεν κέρδισαν οι ακροδεξιοί στις ολλανδικές εκλογές


Tου Δημήτρη Στεργίου
 
" ...είναι πολύ δύσκολο στη Γαλλία να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Στη Γαλλία κάνουμε επαναστάσεις, όχι μεταρρυθμίσεις". Ήταν η θέση του αυτοκράτορα της Γαλλίας, Λουδοβίκου-Ναπολέοντα Βοναπάρτη (ή διαφορετικά Ναπολέοντα ΙΙΙ, του ανεψιού και αποτυχημένου μιμητή του Ναπολέοντα Ι) στην σημαντικότατη για την καθιέρωση του ελεύθερου εμπορίου κατά τον 19ο αιώνα βρετανική μεταρρύθμιση της κατάργησης των δασμών με τον Νόμο των Σιτηρών.



Του Περικλή Γκόγκα
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα ως οικονομολόγο ο μύθος της δραχμής. Ακούω να μου λένε ότι με τη δραχμή η χώρα μας τις δεκαετίες του 1950 και 1960 είχε επιτύχει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Πράγματι, η Ελλάδα τότε συντηρούσε ένα μέσο ρυθμό ανάπτυξης περίπου 6% το χρόνο που την έφερνε 2η στην παγκόσμια κατάταξη μετά την Ιαπωνία που ήταν στο 7%. Όμως αυτό που δεν γνωρίζουν όσοι μιλούν για αυτό τον μύθο είναι ότι και εκείνη την εποχή η Ελλάδα είχε «ευρώ»! Ήταν και τότε όπως και τώρα σε μια νομισματική ένωση που της απέτρεπε να ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, να «κόβει» δηλαδή όσο χρήμα επιθυμεί όπως θέλουν οι υποστηρικτές του μύθου αυτού. Αυτή η νομισματική ένωση ήταν το διεθνές νομισματικό σύστημα του Μπρέτον Γουντς. Έτσι η δραχμή δεν ήταν ανεξάρτητη αλλά μέρος του συστήματος αυτού. Το σύστημα του Μπρέτον Γουντς πράγματι βοήθησε να επιτύχει η χώρα μας τα υψηλά εκείνα επίπεδα ανάπτυξης γιατί παρείχε: σταθερότητα, χαμηλό πληθωρισμό, ασφάλεια στους ξένους επενδυτές και χαμηλό κίνδυνο. Φυσικά αυτός ήταν και ο σκοπός της δημιουργίας του Μπρέτον Γουντς το 1945 όπως και της Ευρωζώνης το 1998.


Του Φάνη Ζουρόπουλου*
Η ελευθερία του τύπου ήταν πάντα ένα μεγάλο πρόβλημα για όλες τις κυβερνήσεις από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και μετά. Μην ξεχνάμε ότι η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα  μετά την επανάσταση του 1821, που ήταν στην Καλαμάτα η «Σάλπιγξ», έκλεισε μετά από τρία φύλλα που εξέδωσε γιατί «κάποιοι θέλησαν να ασκήσουν προληπτική λογοκρισία» στους συντάκτες της… Την στιγμή μάλιστα  που ακόμα τίποτα δεν είχε κριθεί για την επανάσταση και οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι να την καταπνίξουν !


Του Αντώνη Πανούτσου

Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου, την απονομή της δικαιοσύνης και την επιλογή του τρόπου που θα ντύνεται. Το τρίτο υπό όρους. Το ντύσιμο του να μην παραπέμπει σε συγκεκριμένη παροχή υπηρεσιών. Παραδείγματος χάριν να έχει μισό κιλό μούσι, να έχει ντυθεί παρανυφάκι, και να έχει πάρει από πίσω την νύφη την ώρα που ανεβαίνει τα σκαλιά της εκκλησίας. Στο δικαίωμα στο ντύσιμο εμπίπτουν και οι στολές του ’21. Κάθε Έλληνας να διαλέγει την στολή αγωνιστή της αρεσκείας του. Από την στιγμή που ο αγωνιστής προσέχει να μην βγάλει με το σπαθί κανένα μάτι μπορεί να φορέσει φουστανέλα, ράσο ή την πάντα δημοφιλή βράκα του πυρπολητή. Με τον Κολοκοτρώνη να είναι μια σίγουρη αν όχι πρωτότυπη επιλογή. 


Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Θα ήθελα να διερευνήσω τα αίτια που οδηγούν φανατικούς ισλαμιστές σε πράξεις αυτοκτονίας με στόχο την πρόκληση τυφλής καταστροφής σε δυτικούς κυρίως στόχους. Το φαινόμενο είναι σύνθετο, έχει σχέσεις με ιστορικά δεδομένα και ψυχολογικές καταβολές κι αναβιώνει στις ημέρες μας με αφορμή τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις.

Εσπερίδα με θέμα '' Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΛΑΪΚΙΣΜΟ'' οργανώνει το Hellenic American College /American University


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η πιο ανιστόρητη επίθεση που έχει γίνει ποτέ κατά των φιλελεύθερων αντιλήψεων έγκειται στην δαιμονοποίησή τους μέσω ενός δήθεν φιλοσοφικο-ιδεολογικού ευρήματος, με στόχο την μετατροπή της Ευρώπης σε τόπο στασιμότητας



Του  Χρήστου Μιχαηλίδη
Μετά την επίθεση του Μαξίμου στον ιστορικό ειδησεογραφικό οργανισμό τον οποίο σαν αντίλαλος του Τραμπ κατηγόρησε για «fake news», ενδιαφέρον έχει ο τρόπος με τον οποίο απαντά ο ίδιος ο οργανισμός