Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Όλα δείχνουν ότι, ενώ οι εταίροι-δανειστές μας βοήθησαν την αποφυγή άτακτης χρεοκοπίας και την ηπιότερη προσαρμογή στην πραγματικότητα, το πολιτικό σύστημα συνολικά είναι ανεπίδεκτο μαθήσεως. Άρα τα χειρότερα τώρα έρχονται…


Του Θοδωρή Γεωργακόπουλου
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της διαΝΕΟσις, έξι στους δέκα Έλληνες πιστεύουν ότι από τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περισσότερο ωφελημένη βγήκε η Ευρωπαϊκή Ένωση. 45% πιστεύουν ότι η χώρα μας συνολικά ζημιώθηκε από τη συμμετοχή της στην Ε.Ε. Μήπως έχουν δίκιο; Γιατί τι έχει κάνει δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση για εμάς;



ΤΟΥ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Ο ελληνικός μικρόκοσμός μας ξημερώνει και βραδιάζει με την αξιολόγηση. Βλέπουμε και ξαναβλέπουμε τα σούρτα-φέρτα των υπουργών με τον τορβά επ’ ώμου στο Χίλτον. Η κυβέρνηση, ένα χρόνο τώρα, μας παραμυθιάζει: κάθε βδομάδα διαπιστώνει πρόοδο και κάθε μήνα κλείνει τη διαπραγμάτευση. Εν τω μεταξύ η οικονομία βυθίζεται στην αβεβαιότητα, επιχειρήσεις κλείνουν, οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται και στο τέλος, για να συμπληρώσουν λίγα ένσημα, στέλνονται 64χρονοι να δουλέψουν 12 μήνες ως... τραυματιοφορείς σε κρατικά νοσοκομεία.

      

Του Νικ.Λιναρδατου
Οι εχθροι της Ευρωπης και της δημοκρατιας ειναι υπουλοι και λογοπλαστες 

Του Αργύρη Παπαστάθη
Εδώ και 26 μήνες η χώρα περιμένει -υπομονετικά είναι η αλήθεια- τον Πρωθυπουργό να αποφασίσει ποια είναι η κατάλληλη κίνηση για το πολιτικό του μέλλον μέσα από δημοψηφίσματα και αλλοπρόσαλλες επιλογές. Αξιζε την υπομονή; Οχι


Αρθρο του Θάνου Τζήμερου*

Θεμέλια, τοίχοι, στέγη. Ετσι χτίζεται ένα σπίτι, από καταβολής κόσμου. Ποτέ ανάποδα. Ετσι αναπτύσσεται και μια οικονομία. Με συγκεκριμένα βήματα. Ποτέ ανάποδα.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτή τη χώρα όποιος έχει διάθεση να παρακολουθεί τα κοινά-κενά δεν πλήττει ποτέ. Βεβαίως χρειάζεται να επιστρατεύσει όσο χιούμορ διαθέτει, για να τα δει όλα αυτά με ευχάριστη διάθεση, μια και αν τα προσεγγίσει με την σοβαρότητα που τους αξίζει, μπορεί να τρελαθεί.



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου


Πίστεψαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην Γερμανία και να εντείνουν την κρίση του ευρώ στην Ευρώπη.


Του Κώστα Γιαννακίδη

Ζούμε σε μία χώρα όπου μπορείς να πεις ο,τιδήποτε, να ισχυριστείς τερατώδη πράγματα αναζητώντας κορόιδα και κανείς, μα κανείς, να μην ασχοληθεί μαζί σου. Η Δικαιοσύνη θα σε κοιτάζει με απάθεια, ενώ τα μέσα ενημέρωσης θα σου διαθέτουν κάμερες και μικρόφωνα


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο πολιτικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ εσωτερικού, και οι διάφορες ομάδες που περιφέρονταν στο σύμπαν της λεγομένης ανανεωτικής αριστεράς ήταν μια μικρή κακοφωνική κοινωνία. Την αποτελούσαν δέκα άνθρωποι, όμως αυτοί οι δέκα χωρίζονταν σε ομάδες, τρεις τουλάχιστον. Ο ένας που περίσσευε ήταν ο «ανεξάρτητος». Αγόρευαν, αρθρογραφούσαν, μιλούσαν με τις ώρες για τα παγκόσμια προβλήματα, κάπνιζαν πολύ και στο τέλος έφευγαν τσακωμένοι αλλά ευχαριστημένοι. Είχαν υπηρετήσει με συνέπεια και σθένος τον στόχο της «ανανέωσης» της Αριστεράς, την περίφημη «ιδεολογικοπολιτική» ζύμωση. Η παρουσία τους άφηνε αδιάφορη την πολιτική ζωή. Οι διαφωνίες τους, όμως, τους βοηθούσαν να μην πλήξουν μες στην πολιτική τους μοναξιά. Αφού δεν ενδιαφέρονται οι άλλοι για εμάς, τουλάχιστον ας ενδιαφερθούμε ο ένας για τον άλλον.