Ένα ιατροφαρμακευτικό κείμενο του διάσημου Έλληνα γιατρού της αρχαιότητας Γαληνού αποκάλυψαν ερευνητές στις ΗΠΑ σε ένα παλίμψηστο χειρόγραφο, κρυμμένο κάτω από ένα επιφανειακό κείμενο με ψαλμούς, και άρχισαν να το διαβάζουν. Είναι η πρώτη φορά μετά από 1.000 περίπου χρόνια, αφότου σκεπάστηκε το αρχαίο χειρόγραφο, που διαβάζεται και πάλι.



Γράφει ο  Σάκης Μουμτζής

Οταν ο Α.Τσίπρας αποκάλεσε την FYROM με το όνομα Gorna Makedonija, αναρωτηθήκαμε ποια είναι η σκοπιμότητα αυτού του σχολίου.

Αργότερα, υπό το βάρος των αντιδράσεων το απέδωσε σε αστεϊσμό.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Μεσαιωνική» χαρακτήρισε ο κ. Φίλης την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας βάσει της οποίας ακυρώθηκε η πρότασή του για τη διδασκαλία των Θρησκευτικών. Πάρα πολύ ωραία. Από κοντά και όλος ο χορός των ελεύθερων στοχαστών, Γαβρόγλου και κομπανία. Ακόμη καλύτερα. Και ερωτώ ο αφελής. Τι αντιπαραθέτει ο κ. Φίλης στον «Μεσαίωνα»; Και ποιες είναι οι αρχές που του επιτρέπουν να κρίνει κάτι ως «μεσαιωνικό», οπισθοδρομικό και σκοταδιστικό; Μα η απάντηση είναι απλή: οι αρχές της ανεξιθρησκίας, της ελεύθερης επιλογής της θρησκευτικής πίστης, και εν κατακλείδι του δικαιώματος της πολιτείας, και όχι της εκκλησίας, για την επιλογή του τι πρέπει να διδάσκεται στην εκπαίδευση. Ολο και καλύτερα. Ο κ. Φίλης, δηλαδή, στην περίοδο της ωριμότητάς του υπερασπίζεται ορισμένες από τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού. Είναι φιλελεύθερος ο κ. Φίλης; Υποθέτω ότι αν κάποιος τολμούσε να του το ψιθυρίσει στο αυτί, θα σηκώνονταν οι τρίχες της κεφαλής του. Οχι, ο κ. Φίλης δεν είναι φιλελεύθερος. Ανήκει στα τελευταία υπολείμματα των κομμουνιστικών φυλών που κάποτε κατοικούσαν την ευρωπαϊκή ήπειρο και έπεσαν θύματα πολιτικής γενοκτονίας από τον φιλελευθερισμό. Ητοι την ανοικτή κοινωνία.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ο Λαγός δεν είναι το πρόβλημα. Είναι ένα από τα πρόσωπά του. Το πρόβλημα είναι εκεί έξω, μακριά από τη Βουλή. Στο αγόρι με τα φουσκωμένα μπράτσα στη λαϊκή γειτονιά. Στον αμόρφωτο εθνικιστή. Στον ξερόλα ρατσιστή συνταξιούχο
 
Ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα κοιμάται τα βράδια σπίτι του. Η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι στον έκτο χρόνο της. Θα ξεχάσουμε και για ποιο λόγο δικάζονται. Δεδομένων των συνθηκών, ο Λαγός δύναται να θεωρηθεί και ευπρεπής όταν φτύνει ύβρεις από το βήμα της Βουλής. Και εσείς στη θέση του θα αισθανόσασταν άτρωτοι.



Γράφει ο  Τάκης  Θεοδωρόπουλος

​Θυμάστε ενδεχομένως τη στοργή με την οποία είχε αγκαλιάσει προ ετών το υπουργείο Πολιτισμού τον ναό του Επικουρίου Απόλλωνος. Ο τότε υπουργός Αντώνης Σαμαράς δεν άντεχε να τον βλέπει ξενιτεμένο και επεχείρησε να μεταφέρει τη Φιγαλεία στη Μεσσηνία. Μην τρομάζετε, περί διοικητικής μεταφοράς επρόκειτο. Το εγχείρημα απέτυχε και έκτοτε ο ναός αφέθηκε στην αξιοπρέπεια της παρακμής του. Το στέγαστρο που τον προστατεύει καταρρέει, κίονες έχουν γείρει, τα θεμέλια πάσχουν, η εγκατάλειψη είναι εμφανής ακόμη και στις σκουριασμένες πινακίδες. Διαβάζοντάς τα όλ’ αυτά σκέφτηκα ότι ευτυχώς στις αρχές του 19ου αιώνα, η θορυβώδης παρέα της χρυσής νεολαίας της εποχής, οι περιώνυμοι Ντιλετάντι φρόντισαν να μεταφέρουν την ιωνική ζωφόρο του οικοδομήματος στην πατρίδα τους. Είναι εγκατεστημένη στο Βρετανικό Μουσείο, δίπλα στην αίθουσα των Ελγινείων. Η τέχνη της δεν συγκρίνεται με την τέχνη των έργων του Φειδία, πλην όμως παραμένει τέχνη. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ακόμη κι αν δεν ξεπερνούσαν το ύψος του πήχυ που οι ίδιοι είχαν ορίσει για τους εαυτούς τους, δεν περνούσαν από κάτω του. Σε αντίθεση με τους επιγόνους τους που τον βάζουν όλο και πιο χαμηλά και πάλι δεν τα καταφέρνουν.



Γράφουν οι Αντώνης Τριφύλλης και Κώστας Λαλιώτης

Τον Μάιο του 1940, κι ενώ η χιτλερική Γερμανία εισβάλλει στη Γαλλία, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ αναλαμβάνει πρωθυπουργός, επικεφαλής της βρετανικής κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αντιμετωπίζοντας τη δυσπιστία του βασιλιά και την επιφυλακτικότητα των βουλευτών του ίδιου του κόμματός του.

Η ταινία δίνει το έναυσμα για πολλές συζητήσεις γύρω από τις δημοκρατικές αρχές, τον πατριωτισμό, την ελευθερία και τα χαρακτηριστικά του πολιτικού ηγέτη.


 
Για ένα από τα μεγαλύτερα επεισόδια μεταφοράς ερημικής σκόνης από τη Σαχάρα στον ελλαδικό χώρο καταγράφηκε την Πέμπτη, όπως αναφέρει το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ).

Όπως διαπιστώθηκε και από τις δορυφορικές εικόνες, το φαινόμενο ήταν ιδιαίτερα έντονο στο Νότιο κομμάτι της χώρας.



Γράφει ο Δημήτρης Χατζησωκράτης

Μετά την έναρξη του Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ και την «πολιορκία» τόσο του Κ. Μητσοτάκη όσο και του Γ. Δραγασάκη για μελλοντική συμπόρευσή μας με ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, τόσο κατά τις εργασίες του Συνεδρίου όσο και κυρίως μετά, εντάθηκαν τα ερωτήματα: «Τι θα κάνετε με το μείζον, τη διακυβέρνηση της χώρας; Με ποιους θα πάτε;»

Η συλλογική, ομόθυμη, απάντησή μας ήταν και είναι: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πρέπει να ηττηθεί και να φύγει. Η ήττα όμως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν πρέπει να αποτελέσει ούτε ήττα των ιδεών και των αξιών της Αριστεράς, αλλά ούτε και να αφήσει ζωτικό χώρο για την επικράτηση μιας δεξιάς ατζέντας.



Ποινική δίωξη κατά του ΔΣ της ΔΕΗ για τη μονάδα στο Λαύριο
Επειδή γενικώς η είδηση για την υπόθεση άσκησης κακουργηματικής δίωξης σε βάρος του Ευάγγελου Μυτιληναίου για την υπόθεση του διαγωνισμού της ΔΕΗ στο Λαύριο, έχει «θαφτεί» από το σύνολο των ΜΜΕ (για λόγους που οι αναγνώστες του Lykavitos.gr μπορούν να φανταστούν) αξίζει νομίζουμε να υπενθυμίσουμε το πολιτικό κλίμα εκείνης της περιόδου που, όπως φαίνεται, επηρέασε την εξαιρετικά αργή δικαστική εξέλιξη  της επίμαχης υπόθεσης.

Γράφει ο Ηλίας Τζαφέρης

Κυρίως για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.

Αφού η ιστορία του διαγωνισμού του έργου της ΔΕΗ στο Λαύριο που κατοχυρώθηκε υπέρ της ΜΕΤΚΑ του Μυτιληναίου, ήταν μια από τις πολύ σοβαρές υποθέσεις που ο τότε Πρόεδρος της ΔΕΗ  Ιωάννης Παλαιοκρασσάς είχε καταγγείλει ως «φωτογραφικές» και στην συνέχεια παραιτήθηκε.



Γράφει ο  Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Τα δημόσια χρέη αποτελούν σημαντική απειλή για τις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, για την Κίνα, καθώς και για τις πιο θεαματικά αναπτυσσόμενες. Μία από τις λύσεις που κάποιες από αυτές τις χώρες προκρίνουν είναι να γίνουν «εξυπνότερες»

Η κυρία Molly A. O’Neil, ανώτατο στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας CGI συνεργάζεται τα τρία τελευταία χρόνια με οκτώ κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και η αμερικανική. «Στόχος μας είναι να φέρουμε την ψηφιακή τεχνολογία στις περισσότερες δραστηριότητες των πελατών μας, ώστε να εξοικονομούν πόρους κα να εξυπηρετούνται καλύτερα, γρηγορότερα, οικονομικότερα και αποτελεσματικότερα οι πολίτες. Για τις οργανώσεις, κυβερνητικές και μη, μία έξυπνη πρακτική συνίσταται στο να καταλαβαίνουν ποιες είναι οι μεγάλες τους προτεραιότητες και να επενδύσουν σε αυτές, ώστε να έχουν μέγιστα αποτελέσματα», μάς επισημαίνει.