Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

Όσο ευγενές στάθηκε στην αφετηρία του το κίνημα της πολιτικής ορθότητας, τόσο επικίνδυνες αποδείχθηκαν οι υπερβολές του. Ή απλώς γελοίες. Ιδίως στο πεδίο της γλώσσας. Εξορίζουν οι ζηλωτές τις λέξεις που βρίσκουν κακές, βάναυσες, και τις αντικαθιστούν με άλλες, θετικές δήθεν. Με την ψευδαίσθηση πως έτσι βελτιώνουν την πραγματικότητα. Ο «νέγρος» έγινε «έγχρωμος», «μαύρος» και τελικά «αφροαμερικάνος». Σάμπως το ζήτημα να επικεντρώνεται στο πώς τον αποκαλούμε και όχι στο ποιες διακρίσεις ασκούνται εις βάρος του, στην παιδεία, στην εργασία, στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Η δημιουργός του «Χάρι Πότερ» βρέθηκε στο στόχαστρο όταν λοιδώρησε τον νεολογισμό «άνθρωποι με έμμηνο ρήση». «Γυναίκες τις λέμε!» σχολίασε στο τουίτερ η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ. «Αποκλείεις» τής επιτέθηκαν «τα ανατομικώς θήλεα που δεν έχουν περίοδο! Και βεβαίως τους τρανς! Ενώ αυθαίρετα περιλαμβάνεις στις γυναίκες εκείνους που μολονότι “αδιαθετούν” αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες!»

Χρίστος Αλεξόπουλος | Μεταρρύθμιση

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Στις σύγχρονες μαζοποιημένες κοινωνίες του θεάματος κυριαρχούν και οριοθετούν την ατομική στάση τα διοχετευόμενα πρότυπα και όχι αξίες με ηθικό φορτίο, οι οποίες είναι προϊόν της συμβίωσης των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες, ενώ καθρεπτίζουν και υπηρετούν τις ατομικές και συλλογικές ανάγκες.

 

Η επικοινωνιακή διαχείριση της πολιτικής έχει ανάλογη οπτική, ώστε να επιτυγχάνεται ο στόχος της άσκησης λειτουργικής επιρροής στους πολίτες ως προς την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας.

Η διαδικτυακή μετάδοση της διανοητικής τερατολογίας... Του Δημήτρη  Δημητράκου

Του Δημήτρη Δημητράκου*

Δεν κινδυνεύει η ελευθερία σκέψης από την απαγόρευση της πληροφόρησης από τον Big Brother του George Orwell, αλλά από την πληθωρική πληροφόρηση, που δεν μπορεί ο καθένας να την ελέγξει και να αντιμετωπίσει. Δεν μας απειλεί ο επίδοξος δικτάτορας που θα μας επιβάλει μια μονολιθική σκέψη, μία πολιτική γραμμή, μια ορθοδοξία. Μας απειλούν μάλλον η πολλαπλότητα των πηγών, το ανεύθυνο του πομπού και η ευπιστία του δέκτη.

Απόστολος Δοξιάδης: Προϊόν διεστραμμένων εγκεφάλων τα ψέματα για τα ανήλικα  προσφυγόπουλα

Του Απόστολου Δοξιάδη

Το ερώτημα «έχει μέλλον η σοσιαλδημοκρατία;» θεωρείται επίκαιρο καθώς ερίζουν περί αυτού δύο ομάδες πολιτικών μας: οι διεκδικητές της προεδρίας του ΚΙΝΑΛ και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικούν για το κόμμα τους τον τίτλο του γνήσιου εκπροσώπου της.

Θα είμαι ωμός στη διατύπωσή μου: πιστεύω ότι και οι μεν και οι δε μας δουλεύουν. Ο λόγος δεν είναι κάποια δική τους ηθική έλλειψη αλλά πηγάζει από το γεγονός ότι όλοι είναι εθισμένοι χρήστες της ελληνικής πολιτικής, και ως τέτοιοι μαθημένοι να διακινούν τους μύθους που δείχνουν ότι χάφτουν οι πολίτες. Γιατί η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε ιδεολογικά κόμματα, εφ’ όσον αυτά διεκδικούν την εξουσία, είτε πλειοψηφικά είτε μέσω συνεργασίας με πλειοψηφικά. Το προνόμιο της ιδεολογικής συνέπειας είναι η πολυτέλεια κομμάτων με χαμηλά μονοψήφια ποσοστά, που μπορούν να παριστάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανέναν κίνδυνο να διαψευστούν από την πραγματικότητα.

τασος παπαδοπουλος | tempo24.news

Του Τάσου  Παπαδόπουλου 

Στην Ελλάδα η επιχείρηση οικειοποίησης του Πολυτεχνείου από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, έφτασε στο σημείο να απαγορεύσει χρησιμοποιώντας βία, την κατάθεση στεφάνου από Διακομματική Αντιπροσωπεία της Βουλής καθώς και της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, μια και κάποιοι θέλουν να φτιάξουν το δικό τους αφήγημα, για τα όσα συνέβησαν στην Αθήνα αυτές τις μέρες πριν από 48 χρόνια.

Ακρίβεια και πληθωρισμός: Επιχείρηση αντίστροφης αναδιανομής εισοδήματος -  Αποψεις | RED LINE

του Πλάτωνος Τήνιου*

Κανείς δεν θέλει την ακρίβεια. Όλοι απεύχονται εξίσου τον πληθωρισμό. Μπορούμε να καταπολεμήσουμε το  ένα χωρίς να προκαλέσουμε το άλλο; Καθώς ο κόσμος βγαίνει από την πανδημία, παντού εμφανίζονται κύματα ανατιμήσεων. Διακαής πόθος των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών είναι αυτά να αποδειχθούν απλώς παροδικά και η πίεση στις τιμές να έχει κοπάσει το καλοκαίρι του 2022. Ανομολόγητος φόβος είναι μήπως το πανδημικό τσουνάμι δεν είναι παρά προάγγελος πληθωριστικής καταιγίδας. Εφιάλτης, μήπως τα μέτρα κατά της ακρίβειας υποδαυλίζουν τον πληθωρισμό.

Βασιλική Γεωργιάδου: «Η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς συμβαίνει μπροστά στα  μάτια μας» | LiFO

Μία ανανεωμένη ακροδεξιά προπαγάνδα προσαρμοσμένη στους φόβους της εποχής ήταν σε θέση να διασώσει αμεσότερα και ευκολότερα, μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε σημαντικό βαθμό, τις ανελεύθερες ιδέες της στη δημόσια σφαίρα

της Βασιλικής Γεωργιάδου*

O δεξιός εξτρεμισμός, παρότι κατέγραφε διαρκή παρουσία στον δυτικό κόσμο καθ' όλη τη μεταπολεμική περίοδο, η δυναμική του ήταν ακανόνιστη, ενώ βρισκόταν σε υποχώρηση πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Τα πράγματα αρχίζουν σταδιακά να αλλάζουν μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους και ό,τι αυτό το αδιανόητο γεγονός σηματοδότησε για τα ζητήματα της παγκόσμιας ασφάλειας. Πλέον, ο βίαιος δεξιός εξτρεμισμός, που θεωρείται διεθνώς μια εκδοχή της δεξιάς τρομοκρατίας και που – δυστυχώς – για μια κρίσιμη περίοδο το εγχώριο αποτύπωμά του υποβαθμίστηκε στη χώρα μας, περιγράφεται ως ένας «σοβαρός και αυξανόμενος κίνδυνος» (Antonio Guterres) και ως μια «παγκόσμια απειλή» (UN-Trends Alert) που πλήττει τα θεμέλια της ελευθερίας, του πλουραλισμού και της ανοικτότητας του δημοκρατικού κόσμου.

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news

Πέρα από την παραπληροφόρηση και την παγκοσμιοποίηση της αμάθειας, αναπτύσσεται και το κίνημα της ολοκληρωτικής οικολογίας, που επιδιώκει επιστροφή στην εποχή των σπηλαίων

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να κοινωνικοποιείται και να εγκαταλείπει τη νομαδική ζωή, ουκ έστιν αριθμός σωτήρων της ανθρωπότητας και συστημάτων που «σώζουν» ανθρώπους. Στην αντίπερα όχθη, εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός ανθρώπων, που θανατώθηκαν ακριβώς επειδή ήθελαν την πρόοδο του ανθρώπου. Κλασική η περίπτωση του Σωκράτη, του φιλοσόφου που η χαρακτηριστική αμφιβολία του και η ακούραστη προσπάθειά του να εμπλέξει τους Αθηναίους στο διάλογο, μας λέει πολλά για την ουσία της ανθρώπινης κατανόησης. Σπάνια, ως φαίνεται, αυτή η τελευταία είναι ανοικτή σε ριζοσπαστικά και μη ερωτήματα, τα οποία για να απαντηθούν απαιτούν ικανότητα στην τέχνη της επιχειρηματολογίας.