ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ
Η​​ προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ προφανώς δεν πάει καλά. Ξόδεψε τον παραδοσιακό του «μήνα του μέλιτος» χωρίς να περάσει ούτε ένα μεγάλο νομοσχέδιο. Εχει διχάσει βαθύτατα την Αμερική, ξυπνώντας ρήγματα και ένστικτα που μπορεί να γίνουν πολύ επικίνδυνα. Στην εξωτερική πολιτική δοκιμάζει τις διαπραγματευτικές τακτικές που του είχαν βγει στον κόσμο του real estate της Νέας Υόρκης. Δεν είναι όμως το ίδιο να απειλείς κάποιον σε μια επιχειρηματική διαπραγμάτευση με το να εκστομίζεις βαριές αλλά αστήρικτες απειλές εναντίον της Βορείου Κορέας. Στη μία περίπτωση, αν αποτύχεις θα χάσεις κάποια λεφτά, στην άλλη ρισκάρεις έναν πόλεμο με εκατομμύρια νεκρούς την πρώτη του ώρα. Ακόμη και με τη Ρωσία τα πράγματα έχουν εξελιχθεί άσχημα. Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να εμπλακούν σε μια αντιπαράθεση με τη Μόσχα, η οποία θα κλιμακώνεται ανεξέλεγκτα. Κανέναν δεν συμφέρει αυτό.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Κάθε φορά που η επικαιρότητα μπερδεύει πρόσωπα, αφορισμούς και «προδοσίες», μαζεύω υλικό από αναμνήσεις. Όποιος μεγάλωσε σε χωριό, ελεύθερος και ανεξέλεγκτος δεν περίμενε να βγει το facebook για να μάθει τον κόσμο. Τα καφενεία των ακατέργαστων «σοφών»  είναι τα καλύτερα σχολεία. Μιλάω για εποχές που η τηλεόραση είχε δύο κανάλια, που οι γυναίκες πήγαιναν στο γήπεδο γιατί δεν υπήρχαν άλλα θεάματα και που η ακατάσχετη φλυαρία, γινόταν στην «αγορά» δια ζώσης και όχι μέσα από τις οθόνες. Με φραπέδες, μπύρες, τσίπουρα και λεμονάδες «Κλιάφα»…

ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ Π. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΥ
Ο κ. Τσίπρας δέχεται επίμονες εισηγήσεις από κυβερνητικά και κομματικά στελέχη για άμεσες παρεμβάσεις στο υπουργικό συμβούλιο.

Ολα τα ενδεχόμενα ανοιχτά στο «τραπέζι», περιλαμβανομένου ενός –διορθωτικού– ανασχηματισμού ακόμη και πριν από τη ΔΕΘ, αλλά και των πρόωρων εκλογών, έχει ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας με την έναρξη της νέας πολιτικής περιόδου, παρότι προκρίνει ως σενάριο την εξάντληση της τετραετίας.

Του Αντώνη Πανούτσου
Η ανακοίνωση του Σταύρου Κοντονή για την άρνηση συμμετοχής της Ελλάδας σε συνέδριο για τα εγκλήματα του κομμουνισμού τυπικά γράφτηκε για το εξωτερικό. Στην ουσία απευθύνεται στο εσωτερικό. Στον Περισσό και τα Εξάρχεια ή οπουδήποτε μετριέται με το χρώμα της. Είναι και ο λόγος που στην ανακοίνωση η λογική, η ιστορία και η εικόνα της χώρας γίνονται παράπλευρες απώλειες. Κάτι που ελάχιστα πρέπει να απασχόλησε τον Κοντονή.

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ
«Ο κόσμος έχει αγοράσει όλες τις τηλεοράσεις και τα αυτοκίνητα που επιθυμεί και αγοράζει πλέον αναμνήσεις όσο ποτέ στο παρελθόν. Και εμείς στην κρουαζιέρα κάνουμε ακριβώς αυτήν τη δουλειά».

Με αυτά τα λόγια περιέγραφε πριν από λίγες μέρες τη μεγάλη ανάπτυξη του κλάδου και την αύξηση των κρατήσεων για κρουαζιέρες σε ιστορικά υψηλά ο επικεφαλής της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας κρουαζιέρας στον κόσμο, της Royal Caribbean Cruises, Ρίτσαρντ Φρέιν. Ομως, αυτή η πραγματικότητα, που έχει σημάνει τη χρυσή εποχή του κλάδου διεθνώς, δεν έφτασε ακόμα στην Ελλάδα που κατά το πρώτο εξάμηνο αναμένεται να εμφανίσει μείωση των αφίξεων κρουαζιερόπλοιων της τάξης του 20%.

Του  Μιχάλη Μιχαήλ
Ηταν τυχαία η «εξαφάνιση» του Πρωθυπουργού στις πυρκαγιές; Οχι. εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατηγικής του Μαξίμου για την προστασία του, την αποφυγή της πολιτικής φθοράς. Ο στόχος; Η άνοδος στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο με ηγετικό αέρα. Και με ένα μήνυμα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Κεντροαριστερά

Τι συνέβη τελικά με τον Αλέξη Τσίπρα και την… απουσία του από την πρώτη γραμμή (σε επίπεδο συμβολισμού) στα σχεδόν τέσσερα θερμά 24ωρα της καταστροφικής πυρκαγιάς στη βορειοανατολική Αττική;

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Μπορεί ο Σωκράτης Φάμελλος να μην είχε παρακολουθήσει τον επικοινωνιακό βηματισμό της κυβέρνησής του. Μπορεί και ναι. Aυτό που παρουσιάστηκε σαν υποτροπή του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος στη συνωμοσιολογία δεν είναι ακριβώς υποτροπή. Με το στυλ του ανευθυνο-υπεύθυνου υπαινιγμού, που προστατεύει τον σπορέα από την κατηγορία ότι διασπείρει σενάρια συνωμοσίας, ο Φάμελλος ισχυρίστηκε ότι «ήταν περίεργο» ότι εκδηλώθηκαν τόσες πυρκαγιές «το τριήμερο της Παναγίας». Ακόμη κι αν του καταλογίσει κάποιος ότι είναι πια εκτός κυβερνητικής γραμμής, δεν είναι πάντως εκτός κυβερνητικής κουλτούρας.

Ζωή Λάσκαρη  Θεσσαλονικιά νέα, ωραία με τίτλο και στέμμα … το 1959 ανακηρύσσεται star  Ελλάς με το ψευδώνυμο «Αμαρυλλίς»,  το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου φεύγει για τη Νέα Υόρκη όπου συμμετείχε για τον τίτλο της Μις Υφήλιος στο Λόνγκ Μπίτς κάνοντας μια αξιοπρεπή εμφάνιση, μένει στην Αμερική για δύο ολόκληρα χρόνια και επιστρέφει το 1961. Τότε είναι που ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο σκηνοθέτης των μεγάλων επιτυχιών θα την αγγίξει με το μαγικό του ραβδί και θα την περάσει στην αθανασία.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Με αφορμή την διαμαρτυρία στην Εσθονία είναι καιρός για μία μεγάλη συζήτηση περί Κομμουνισμού και Αριστεράς. Είμαστε η μοναδική χώρα της Δύσης που δεν θέλει να συνειδητοποιήσει τον ολοκληρωτισμό των κομμουνιστικών καθεστώτων. Όχι μόνο εξαιτίας της αριστερής προπαγάνδας αλλά και της δεξιάς ανοχής!

«Η πρωτοβουλία σας να διοργανώσετε στο πλαίσιο της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Διεθνές Συνέδριο με τίτλο “Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα” μας προκάλεσε εύλογα ερωτηματικά. Ειδικά σε μία περίοδο, που οι θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αμφισβητούνται ανοιχτά από την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων και των νεοναζιστικών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η προαναφερθείσα πρωτοβουλία είναι πολύ ατυχής.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη lIBERAL.GR
 «Είναι θέμα χρόνου να γίνει τρομοκρατικό χτύπημα και στην Ελλάδα»

Είναι μύθος ότι οι καλές σχέσεις της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας μας από το ISIS, λέει στο Liberal ο Μάνος Καραγιάννης, αναπληρωτής καθηγητής στη Διεθνή Ασφάλεια στο King’s College London και καθηγητής του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας στο τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών.

Εκτιμά ότι είναι θέμα χρόνου να γίνει κάποιο τρομοκρατικό χτύπημα και στην Ελλάδα, γι’ αυτό και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, αφού, όπως εξηγεί, το Ισλαμικό Κράτος δεν επιλέγει πλέον τους στόχους του με βάση την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η κάθε χώρα.