Του Γιώργου Κ. Στεφανάκη

Όταν ο Φρανσουά Μιττεράν εκλιπαρούσε τον Χέλμουτ Κολ να ενταχθεί η Γερμανία στην ευρωζώνη, παρά την θέλησή της, αγνοούσε τα εμπορικά της πλεονάσματα;

Ι.Ακούσαμε και το ανήκουστο. Ότι, δηλαδή, η Γερμανία και ο Βορράς γενικότερα ευθύνονται για την κατάσταση στον Νότο, μάλιστα (και) για τα χάλια της Ελλάδας. Δεν αγοράζουν αρκετά!!! Έτσι, ο Βορράς έχει περισσεύματα και ο Νότος ελλείμματα. Κατάστημα κατά κακή διοίκηση πτωχεύει. Φταίνε όμως οι καταναλωτές. Δεν έσπευσαν αγορές αυξημένες και σωτήριες!!!

Του Αντώνη Πανούτσου
Στις αρχές του ’70 η πολωνική βιομηχανία του Hi Fi έμπαινε στη χρυσή της εποχή. Στο εξωτερικό η Fonika και η Unitra πούλαγαν πατέντες στις γερμανικές και ιαπωνικές εταιρείες. Έπρεπε να ικανοποιηθεί και η αγορά του εσωτερικού αλλά εκεί υπήρξε ένα πρόβλημα. Ενώ το τμήμα της εταιρείας που κατασκεύαζε μηχανισμούς περιστροφής του δίσκου αντεπεξερχόταν στις ανάγκες της παραγωγής, το τμήμα που κατασκεύαζε τους βραχίονες δεν μπορούσε να ακολουθήσει. Έτσι, όπως είχε γράψει ένας αμερικάνος, τα πρώτα πραγματικά turntables είχαν κατασκευαστεί. Οι πολωνοί λάτρεις του Hi Fi μπορούσαν να αγοράσουν ένα πλατό για πικάπ και να παρακολουθούν τους δίσκους του να γυρίζουν.

* Του Φάνη Ζουρόπουλου
Στις 29 Αυγούστου, την περασμένη Παρασκευή, συμπληρώθηκαν 65 χρόνια από τις 29/8/1949 που σίγησαν τα ντουφέκια στο Γράμμο και το Βίτσι και έφθανε στο τέλος ο αιματοβαμμένος Ελληνικός Εμφύλιος ύστερα από 4 χρόνια αδελφοκτόνου σπαραγμού, ενώ χιλιάδες μαχητές του Δημοκρατικού στρατού άνδρες και γυναίκες, περνούσαν στις Ανατολικές χώρες που άνοιξαν τα σύνορά τους για να τους σώσουν. Πρόκειται για την πιο θλιβερή σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας, την μεγαλύτερη βαρβαρότητα που συνέβη σ’ αυτή την χώρα, ακόμα μεγαλύτερη και από την σφαγή της Σμύρνης, γιατί εκεί έσφαζαν τους Ελληνες οι Τούρκοι και όχι ο αδελφός τον αδελφό… Αυτή την αποκρουστική βία δεν την συναντάς πουθενά αλλού παρά μόνο στους εμφυλίους. Εκεί που γείτονας ξεκληρίζει γείτονα και αδελφός ξεκοιλιάζει αδελφό!

Του Χρίστου Χ. Λιάπη
Σε εικοσιδύο εκατομμύρια ανέρχονται τα θύματα του πρώτου από τα τρία ολοκαυτώματα για τα οποία ευθύνεται ο Ιωσήφ Στάλιν. Θύματα διωγμών και εκτελέσεων στο πλαίσιο της βίαιης κολεκτιβοποίησης της σοβιετικής γεωργίας, αλλά και του λιμού που προκάλεσε το μαγαλομανιακό πενταετές σχέδιο του αιμοσταγούς Σοβιετικού δικτάτορα  για ταχεία εκβιομηχάνιση της Ρωσιάς, εις βάρος της αγροτικής παραγωγής. Η πρώτη αυτή, σταλινική εκατόμβη ξεπερνά κατά δεκαέξι εκατομμύρια θύματα το ολοκαύτωμα των Εβραίων που προκάλεσε ο Χίτλερ.

Του Γιάννη Σιδέρη
Το πρώτο σοκ ήταν η αποκάλυψη των μυστικών ραντεβού με μεγαλοεκδότη, ενώπιον της γάτας των Ιμαλαΐων. Δεν ζήτησαν απλώς βοήθεια από τον εμβληματικό εχθρό, που με τα προσκείμενα ΜΜΕ τους και τα troll τους στα social media είχαν δαιμονοποιήσει (δικαίωμά τους), ενώ παράλληλα είχαν ελεεινολογήσει τους επαγγελματίες δημοσιογράφους του συγκροτήματός του, αλλά και γενικώς το δημοσιογραφικό κόσμο, με στόχο να απαξιώσουν κάθε φωνή κριτικής, ακόμη και καλόπιστης.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας ψάχνει για συμμάχους στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι βέβαιον ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός αποτελεί την καλύτερη επιλογή

Πέρα από την ηλικία τους, ο Εμμανουέλ Μακρόν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχουν τίποτε κοινό. Άνθρωπος της παιδείας και της μάθησης ο Γάλλος πρόεδρος, καταληψίας και απαίδευτος ο Έλληνας πρωθυπουργός. Γαλάτης ευγενής ο ένας, επιρρεπής στην μαγκιά ο άλλος. Σε τράπεζες μεγάλωσε ο Μακρόν, στην ΚΝΕ και στον σταλινισμό έδινε εξετάσεις ο Τσίπρας. Βαθειά η ευρωπαϊκή κουλτούρα του Γάλλου, άσχετος με αυτήν ο μεθαυριανός συνομιλητής του.

Του Aνδρέα Ζαμπούκα

Πρόσφατα μιλούσα με έναν φίλο επικοινωνιολόγο. Με εντυπωσίασαν οι οξυδερκείς παρατηρήσεις του σχετικά με την κουλτούρα που εμπέδωσαν τα σίριαλ της τηλεόρασης στη μέση Ελληνίδα. Από το λεξιλόγιο, τον κώδικα ηθικών αξιών μέχρι και τον επιτονισμό στη φωνή.

Δεν είναι όμως, μόνο η υποκουλτούρα της ψυχαγωγίας.  Ποιος ήταν άραγε ο ρόλος των δημοσιογράφων, κυρίως στα χρόνια του Μνημονίου; Τότε που η κοινωνία είχε ανάγκη την αφύπνιση και το μεγάλο άλμα στην πραγματικότητα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου

H εικόνα του γεωγράφου-παιδαγωγού σήμερα έχει ξεθωριάσει. Η γεωγραφία δεν είναι πια αυτό που ήταν για τους πρίγκιπες του μακρινού παρελθόντος, αλλά και για πολλούς χαράκτες στρατηγικής του 20ού αιώνα. Από πολλές πλευρές, η σημερινή γεωγραφία είναι, μεταξύ άλλων, και ένα σοβαρό εργαλείο μάρκετινγκ. Δεν είναι συνεπώς τυχαίο το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις δίνουν μεγάλη έμφαση στον παράγοντα αυτόν και ιδρύουν στο εσωτερικό τους συστήματα γεωγραφικής πληροφόρησης (ΣΓΠ), που συγκεντρώνουν ποικίλα δεδομένα τα οποία επεξεργάζονται και αναλύουν με χωροταξικά κριτήρια.

Του Δημήτρη Στεργίου
Δημιουργήθηκε ένας τερατώδης δημόσιος υδροκέφαλος που ρούφηξε εκατοντάδες δισ. ευρώ από τους Έλληνες φορολογούμενους και από δάνεια

Διάβασα ότι  οι «απάνθρωποι» δανειστές με την τρίτη αξιολόγηση ζητούν  χαλάρωση του ασφυκτικού ελέγχου του Δημοσίου σε μεγάλες επιχειρήσεις στις οποίες αυτό διατηρεί πλειοψηφική ή άλλη συμμετοχή, παρά τις έντονες αντιδράσεις των συνδικαλιστικών φορέων των εργαζομένων στο τάλανα αυτό χώρο, που θυμίζει Λερναία Ύδρα, η οποία έχει «ρουφήξει» εκατοντάδες δισ. ευρώ, τουλάχιστον μετά τη μεταπολίτευση.

Ο Λεωνίδας Κύρκος είναι πολύ έντονα παρών τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Παρών εξ αντιδιαστολής σε σχέση με την εμπειρία που ζει η χώρα στο όνομα, υποτίθεται, της αριστεράς. Τι σχέση μπορεί να έχει άραγε ο πολιτικός λόγος και κυρίως η αντίληψη και η αισθητική του Λεωνίδα με τον εθνικολαϊκισμό, τον τυχοδιωκτισμό, τον κυνισμό, την ευτέλεια, τη διχαστική διάθεση, τη συμβολική βία που εκπέμπει διαρκώς το σύστημα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι συμπράττουσες δυνάμεις;