Ενας σημαντικός αριθμός βουλευτών και κορυφαίων στελεχών είναι οι ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Από το βήμα του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ο πρωην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης, ανέφερε ότι «την απεμπλοκή της χώρας από τα Μνημόνια δεν θα την πετύχουν ούτε όσοι νόμιζαν ότι θα τα σκίσουν, ούτε όσοι τα θεωρούν ως τις πλάκες του Μωϋσή και τούς φταίει διαρκώς η κοινωνία».

Deutsche Welle - Ειρήνη Αναστασοπούλου/ntv zdf, phoenix

Στο Στρασβούργο, το Λούντβισχάφεν και στο Καθεδρικό του Σπάιερ, αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, εν ενεργεία και πρώην, εξήραν το έργο του.

Του Κώστα  Χριστίδη*
Η αναβάθμιση του κράτους δικαίου στην χώρα μας, με την βελτίωση της ποιότητας των θεσπιζομένων νόμων, την απαρέγκλιτη εφαρμογή τους έναντι όλων και την αποδοτικότερη λειτουργία των δικαστηρίων, αποτελεί βασική προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα έχει κάκιστες επιδόσεις στην ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, όπως προκύπτει από την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων (και δη, φορολογικών, από τις οποίες θα μπορούσαν να εισρεύσουν σημαντικά ποσά στα δημόσια ταμεία), από τον αριθμό ημερών που απαιτείται κατά μέσον όρο για την επίλυση μίας αστικής υπόθεσης (περίπου διπλάσιος του αντίστοιχου ευρωπαϊκού μέσου όρου) και από άλλους συναφείς δείκτες. Παρά κάποιες προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, όπως η εισαγωγή του θεσμού της διαμεσολάβησης στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις βάσει του Ν. 3898/2010, οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κλπ., το πρόβλημα όχι απλώς παραμένει αλλά εντείνεται.

Του Κώστα Βενιζέλου
Μετά το αμίμητο «υπάρχει–δεν υπάρχει έγγραφο», «είναι του Άιντε», «κοινό συμφωνημένο», είναι «των Βρετανών, των Τούρκων» ή είναι… ορφανό, προέκυψαν τα τρία ερωτήματα του Βοηθού Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος στην Ελβετία πήγε, είδε και απήλθε, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη.

Του Μάξιμου Σενετάκη*

Η κυβέρνηση, με την συμφωνία της 15ης Ιουλίου 2017, ξεκίνησε το νέο “αφήγημα” περί “εξόδου στις αγορές” και σκοπεύει να το συνεχίσει, προκειμένου να καλύψει την παταγώδη αποτυχία της “σκληρής διαπραγμάτευσης” και το κυριότερο να μας πείσει πως τα βάσανα μας τελειώνουν και πως το “φως στην άκρη του τούνελ” δεν είναι το τρένο που έρχεται κατά πάνω μας, αλλά η ανάπτυξη...

Είναι κυρίως ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν που πιέζει να μπούν φραγμοί στις κινεζικές επενδύσεις και εξαγορές στην Ευρωπαική Ενωση, προειδοποίηση που επανέλαβε και η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ. Το Παρίσι, είναι ακόμη πιο αυστηρό απ' ότι το Βερολίνο σε θέματα εθνικής κυριαρχίας, όπως εξηγεί στο Liberal, ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εκείνο το ουαου του Βαρουφάκη πανάκριβο το πλήρωσε και το πληρώνει η χώρα… Από τα capital controls  και το καλοκαίρι του 2015 μας πήρε η κάτω βόλτα. Τώρα πια ούτε  οι ψευτομαγκές,  ούτε τα παρακαλετά πιάνουν τόπο.

Με το θερμόμετρο να δείχνει κοντά στο 43 ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να επισκεφθεί το υπουργείο υγείας,  με το Θα και το Να σε ρόλο πρωταγωνιστή, έταξε διορισμούς και λαγούς με πετραχήλια, γιουχαρίστηκε από τους συνδικαλιστές και όλα αυτά για να στηρίξει τη φωνή και τη ψυχή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που λέγεται Πολάκης, η φράση αυτή του πρωθυπουργού   «Εμείς οι αστοιχείωτοι καταφέρνουμε και ξεπερνάμε ακόμα και θεσμικά εμπόδια αυτών που έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση για να μας βάζουν τέτοια εμπόδια», δείχνει πως έχουν ξεχάσει το μάθημα της πολιτικής και κοινωνικής αγωγής που κάναμε στο σχολείο. Προφανώς ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν απασχολημένος με τις καταλήψεις και έτσι ποτέ δεν έμαθε πως οι εξουσίες  του κράτους χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες τη νομοθετική, την εκτελεστική και τη δικαστική όπου η μια δρα ανεξάρτητα από την άλλη.

Του Αντώνη Πανούτσου
Η ανοιχτή συγκέντρωση της ομοσπονδίας των αστυνομικών στα Εξάρχεια κακώς είχε προγραμματιστεί. Ήταν μια κίνηση τακτικής χωρίς στρατηγική. Εάν το αντικείμενο ήταν η συνύπαρξη από την μεριά των Αρχόντων του Εξαρχιστάν δεν υπήρχε ανάλογη διάθεση.  Εάν ήταν κίνηση συμπαράστασης στους κατοίκους της περιοχής, η παρουσία θα ήταν πολύ σύντομη και πολύ μικρή για να έχει νόημα. Εάν ήταν μια επίδειξη δύναμης, για να δείξει ότι δεν υπάρχουν άβατα στην πόλη, δεν προβλεπόταν συνέχεια.

ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
Είναι στιγμές που δεν είσαι αναγκασμένος να ψάχνεις την ψυχή σου στα συρτάρια και στους φωριαμούς του γραφείου σου – αν είναι και υπουργικό τόσο το καλύτερο. Είναι στιγμές που την ψυχή σου τη νιώθεις να πεταρίζει μέσα σου από έρωτα, κι ας είναι και φαλακρός σαν τον κυρ Γιάνη. Θέλεις να φωνάξεις, να μοιραστείς την ευτυχία σου, και θέλεις να μοιραστείς τον έρωτά σου με τον κόσμον όλον, το σύμπαν, τους αστερισμούς, τις τράπεζες, τα ΑΤΜ.