Αθόρυβα, χωρίς μεγαλοστομίες, συντελείται στην Ελλάδα  μια μορφωτική επανάσταση, η οποία ας ελπίζουμε ότι θα ελαχιστοποιήσει και την  ανατολικο-οθωμανική κληρονομιά της χώρας.

Του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Στην αρχή δεν το πίστεψα. Κάποιοι μας δουλεύουν σκέφθηκα. Είναι ποτέ δυνατόν οκτώ Έλληνες στους δέκα να τάσσονται υπέρ του νόμου και της τάξης; Ακόμα χειρότερα, άλλοι τόσοι συμπατριώτες μας ν@ δηλώνουν ότι είναι υπέρ της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου; Ε, όχι. Εδώ το παιχνίδι χοντραίνει; Κάτι συμβαίνει. Φαίνεται ότι ο κόσμος της «προόδου» δεν θεωρεί πλέον ότι τα παιδιά του μπορούν να μάθουν πέντε γράμματα με τους εμπόρους ναρκωτικών στο πλευρό τους.



Το εάν θα πετύχει ή όχι ο πρωθυπουργός θα εξαρτηθεί σε καθοριστικό βαθμό από το εάν θα ακολουθήσει, όπως λέει χαρακτηριστικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος, την οδό της αληθείας ή την οδό της κολακείας



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης Πηγή: www.Protagon.gr


Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουν οι καλλιτέχνες που αγαπήσαμε; Φεύγουν κομμάτια από το σκηνικό της ζωής μας, αντικαθίστανται με καινούργια που, μπορεί να είναι όμορφα, να έχουν ενδιαφέρον, αλλά όχι και το αντίστοιχο συναισθηματικό βάρος για μας Πηγή:

Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες έχουν τη μνήμη, το αποτύπωμα τους έργου τους, για να κατευνάζουν τον φόβο του θανάτου. Είναι και αυτή μία παρηγοριά, ένα υποκατάσταστο της αθανασίας.



Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν συνείδηση στο απλό. Όπου αρχίζει η δική σου ελευθερία τελειώνει  η δική μου. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο στα άτομα, ισχύει και στις κρατικές οντότητες.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Κάποιοι στις μέρες μας είναι πολέμιοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενοποίηση όμως της Ευρώπης δεν έγινε μόνο για την ευημερία των λαών της.



Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Ένα θέαμα φανταστικό, εξωπραγματικό για εμάς τους «Ευρωπαίους» : Πως είναι δυνατόν να μην παθαίνει κανείς Ινδός τίποτα από τα βρώμικα νερά του Γάγγη; Η Βραχμαπουράνα, το ιερό κείμενο των Ινδιών έχει όμως την εξήγηση:



Της Σοφίας Βούλτεψη

Όσοι θέλουν να διαβάσουν ανάμεσα από τις γραμμές της δημόσιας συζήτησης περί εθνικής συνείδησης και αν αυτή πρέπει ή όχι να διαμορφώνεται μέσα από τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας – με αφορμή τοποθέτηση της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως – αντιλαμβάνονται πως η πατρίδα μας εξακολουθεί να μοιράζεται ανάμεσα σε δύο κόσμους.

 

Διευκρίνισε ότι η δημόσια Παιδεία έχει στόχο να προάγει την εθνική συνείδηση των Ελληνοπαίδων. Κι αυτό θα πρέπει να περνάει στα σχολικά βιβλία Ιστορίας. Στα οποία θα συμπεριληφθεί και ο Παύλος Μελάς, καθώς και ο Μακεδονικός Αγώνας, που η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε «εξαλείψει»

Μπράβο και πάλι μπράβο!

Του Θανάση Κ.

Τώρα βέβαια ακούγεται λίγο παράξενο «να επιβραβεύουμε» τη νέα υπουργό που απλώς λέει αυτό που σαφώς ορίζει το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της χώρας.


Αδρά δείγματα γραφής καλείται να δώσει ο πρωθυπουργος στην ομιλία του στη ΔΕΘ
                   

του Αθανάσιου Χ.Παπανδρόπουλου
 
ΔΕΘ, δέκα χρόνια μετά το «λεφτά υπάρχουν»… | in.grΕρχεται λοιπόν για μία ακόμη φορά η ώρα της ΔΕΘ. Μία διοργάνωση η οποία τα τελευταία χρόνια με κάποιους ατυχείς τρόπους είχε συνδυαστεί με κρίσιμες φάσεις της ελληνικής κρίσης.
Όπως πολύ σωστα επεσήμανε σταΝεα ο Άγγελος Κωβαίος,εκεί πριν μια δεκαετία,
ακούστηκε το περιβόητο, παρεξηγημένο ή μη, αλλά πάντως άστοχο «λεφτά υπάρχουν» ,εκεί εκφωνήθηκε εκείνο το ανεκδιήγητο και απατηλό Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης το 2014, εκεί εμφανίστηκε ο πρώην Πρωθυπουργός να υπαγορεύει αποφάσεις στο ΣτΕ το 2016, εκεί  πέρυσι ο ίδιος πρώην Πρωθυπουργός έκανε λόγο για το τέλος των μνημονίων ,χωρίς κανείς να του δίνει σημασία και την πόλη να γίνεται λαμπόγυαλο.

Εφέτος οι όροι της πρωθυπουργικής ομιλίας είναι διαφορετικοί,αλλά δύσκολοι.



Του Κώστα Στούπα

Αν θες να γνωρίζεις τα βαθύτερα κίνητρα των απόψεων που εκφράζει κάποιος αρκεί να προσέξεις τον τρόπο που κερδίζει το ψωμί του. Το ίδιο ισχύει και με τα κίνητρα του αλτρουισμού, της αλληλεγγύης και της φιλανθρωπίας.

 

 

Κάποιοι έχουν χάσει την ψυχραιμία τους και ανοηταίνουν…Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ ποτέ μειωτικούς χαρακτηρισμούς για συνομιλητές μου. Μπορώ να ειρωνευτώ. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορώ και να βρίσω.Αλλά «υπάνθρωπο» ή «πίθηκο» – ή ο,τιδήποτε άλλο, με αληθινά ρατσιστικό υπονοούμενο – δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ μου!